FUTBOL

2K 152 35

Sabah ilk uyanan Defne olmuştu. Gözlerini kırpıştırıp esnedi. Sağına döndüğünde Ömer nerdeyse yatakdan düşmek üzereydi. Kendisinin bulunduğu yere baktı. Neredeyse yatağın tümüne yayılmıştı. Defne Ömer'e yaklaşıp elini boynuna yaklaştırdı. Boynuna parmaklarını sürttüğünde Ömer ani bir refleksle harekket etti ve kendini yerde buldu. Defne kahkahalar ile gülmeye başladı. Ömer hala ne olup bittiğini anlayamamıştı. Elini saçlarına götürüp kaşıdı.

"Aayh! Ömer çok komiksin ya..."

Ömer ifadesiz bir şekilde bakarak;

"Defne gülme. Bir insanın düşmesi seni bu kadar güldürmemeli."

"İnsan? İnsan mı dedin? Sen hala farketmedin herhalde dün sabahdan sonra seni öküz olarak gördüğümü."

Ömer ayağa kalktı.

"Dün uçaktayken öyle demiyodunuz ama Defne hanım."

Defne savunmaya geçip;

"Olsun! O sırada bir prenstin ama sabah da öküzdün... Yanlız bişey söyleyim mi?"

"Söyle."

"Acayip düştün ha!"

Diyip tekrar gülmeye başladı.

"Sen gül bakalım... Son gülen iyi gülermiş."

Diyip odadan çıktı. Defne arkasından bağırmaya başladı.

"Ne şimdi bu?! Hayır ne yani? Olamaz mı? Kocama şaka yapamaz mıyım sanki! Allah allah! Son gülen iyi gülermişmiş!"

Ömer banyoya girdiğinde Defne'nin tatlı tatlı atarlanmalarını dinliyordu. Bir insanın sesi bile bu kadar etkileyebilirmiydi?

Duşunu aldıkdan sonra odaya girdi ki ne görsün! O my got!

Defne Ömer'in dün gece giymesini istemekten vazgeçtiği mavi geceliği giymiş, Ömer'in karşısına dikilmişti. Ömer donup kalmıştı öylece. Dün gece düşündüğünden daha sexy olmuştu. Sesli bir şekilde yutkündukdan sonra konuşmak için ağzını açtı fakat...

Adamın nutku tutulmuştu resmen. Hayatında bu kadar güzel birisini görmemişti. Şu saatten sonra da görebileceğini pek sanmıyordu.

Defne Ömer'in üstüne üstüne yürüdüğünde Ömer kendini toparlamış, ve herşey için hazır olmuştu. Herşey!

Defne Ömer'e iyice yaklaşıp konuştu.

"Son gülen iyi güler."

Diyip odadan çıktı. Ne yani? Bu muydu. Ömer'in bu gün çekeceği vardı anlaşılan.

Defne'nin aklında bin tane tilki dolanıyordu. Gün boyunca onu delirtmek zor olmayacaktı tabii.

Ömer altına bir eşofman geçirdikden sonra aşağı kata indi. Defne şarkı söyleyerek kahvaltı hazırlıyordu. Şarkıyı söylerken dans eder gibi bir sağa bir sola gidiyordu. Ömer'inki hiç iyi durumda değildi o sırada... Yanına gidip belinden sarıldı ve kendisine çevirdi.

"Birileri oyun oynamak istiyor galiba..."

"Ben kahvaltı yapıcam. Bebeğimiz acıktı."

"Ben diyorum ki en az 10 çocuk yapalım."

"Ne?!"

"Ne var... Güzel olmaz mı? Bayağı eğleniriz bence."

"Yğooo... Hiçte bile... Ben 10 çocuk falan doğuramam! Futbol takımı mı kuruyoz burda?!"

"Vallaha ben futbolu severim."

Defne kekeleyerek konuştu.

"F-futbol ne ya! Neymiş yani? 1 topun peşinde 22 kişi koşuyo! Ne manaysa?"

"Ha sen onu diyosuun..."

"Ney? Neyi diycem başka sanki? Allah allah... Başka futbol mu var da!"

"Bilmem. Belki vardır. Bi baksak mı?"

"N-neye?"

"Futbol."

Defne arkasını dönüp kahvaltıyı hazırlamaya devam etti.

Ömer sinirlenip derin bir nefes verdi. Defne'yi kendine çevirip tezgahla arasına aldı. Daha sonra birbirlerini çok sevdiler...

Bölüm sonu.

Sınır dolduğu için bir çırpıda bölüm yazdım. Kısa oldu ama olsun.

Bu gün Roma'da 6.5 şiddetinde deprem olmuş!  😱😱

Bölüm kısa olduğu için sadece oy sınırı koyuyorum.

Sınır: 60 oy.

Görüşmek üzere.

NABER BARMEN? Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!