I. At Last - ThomAra

1.3K 37 0

THOMAS' POV

5 years.. 5 years kaming nagmahalan. Lagi niya pa ngang sinasabi na, "kapit lang! Kapit lang!"

"Leche ka Thomas! Ang sakit sakit!" Sigaw niya sabay hampas sakin.

"Sorry na babyy I love you!" Kahit pumipiglas siya ay pilit ko parin siyang niyayakap.

"Ganyan ka naman lagi eh. Tss, I love you too."

Sa ups and downs namin never ko siya at never niya rin akong iniwan. We're always right there when we need each other. Dinaig na nga namin si Batman at Superman eh.

"Ano bayan, natalo tayo sa game natin." Malungkot na sabi niya habang nakaupo kaming dalawa dito sa sidewalk ng mga bandang gabi na.

"Cheer up na Ars, (smiles) parehas lang naman tayo ng pinagdadaanan eh. At tsaka, isang laro lang 'to no! Bawi bawi rin!"

"Hmmm.. Syempre hindi lang ako yung dapat mag cheer up diba? Kailangan ikaw rin!"

"Huh? Okay lang naman ako ah."

"Oo, pero hindi pa sapat. (winks)" She gave me that evil look and then began to tickle me.

"Hahahaha! Uy tama na--Ahahahhaha yan gusto mo ah!" Sabi ko sa kanya.

At kahit may mga panahong natatakot kaming subukan ang mga magbabago sa buhay namin, hinding hindi namin iniwan ang isa't isa.

"T-thomas, n-natatakot ako. Kasi baka hindi pala ako yung babaeng perpekto talaga para sayo.. Natatakot ako kasi baka one day marealize mo nalang na mali lahat 'to. (sniffs) Thomas natatakot ako.."

"Ara, you're the best woman I have ever met, more like the best woman I have ever loved pa nga eh.. I love you so much Ara, that's why I'm asking you this question, and inaabangan ko talaga If you'll say 'yes' or 'no'. Kung iniisip mong iiwanan kita? No.. never kong gagawin yun sayo.. And if it'll take years para lang makuha ko yung matamis mong oo? I'll do it, kasi ipaglalaban talaga kita. Yan yung nagpapatunay kung gaano kita ka-mahal!"

"Oh my gosh. (sniffs) Ang swerte ko nga talaga sayo no? Well kung ganun na nga I'm willing to start this journey with you.. It's a yes.."

Pero hindi nga naman rin natin maiiwasan na may mangyayaring nakakagulat sa inyo.

"Please! Thomas tumigil ka na nga! T-tapos na tayo! Wala ng tayo!"

"Ara please! (lumuhod) Ano bang ginawa kong 'di tama? P-paano kasal natin? Wag naman ganito Ara.. Wag mo kong iwan. (sobs)"

"Tumayo ka diyan! Nakakahiya ka Thomas!"

"Ara.. Please.. Please don't leave me.. (tumayo)"

"I-I'm sorry Thomas.. W-walang kasal na magaganap." After nun bigla nalang siya nawala sa mga kamay ko, naiwan ako doong nagmumukmok dahil sa sakit na iniwan niya sakin..

"Doc?" May sumilip sa pinto ng room ko.. Si Nurse Camille pala.

Me: Come in Cams.

Camille: Doc, gusto ko lang po kayo ulit i-inform na mamayang 4pm na po yung operation niyo.

Me: Noted, thank you Camille. (smiles)

Camille: You're welcome po doc! Balik na po ako sa counter.

Pagpaalam niya sakin at lumabas.

DLSU One ShotsBasahin ang storyang ito ng LIBRE!