Chapter 14: Unbroken

2.2K 58 5

A/N:

Ang bagal ko naakakaasar talaga siya wish ko ta,aga ngayong pasko magkaroon na ko ng sarili kong laptop! Arrrggghhh....

 (Rina POV)

"YOU lied to me!" she accused as her a blinding rage shot through her. Anong karapatan nitong tila kung sino ang paglaruan siya ng ganon akmang aalis siya nang mabilis siya nitong hinawakan sa braso.

“No I didn’t lie to you.” Agad na depensa nito.

“Kung ganon anong tawag mo sa ginawa mo? Pinagmukha mo akong tanga!” galit na wika niya.

“It’s just that I didn’t tell you the truth pero kahit kailan ay hindi ako nagsinungaling sa'yo” 

“You told me you’re a nomad!” galit na bulalas niya.

“I didn’t tell you I’m a nomad you just presumed.” Pagtatama nito.

Natigilan siya bago muling nagkatwiran. “Because you act and dress like one!” marahas niyang tinanggal ang pagkakahawak nito sa braso niya bago tuloy-tuloy na umalis sa study room ng hari.

Nang makarating siya sa grand staircase ay doon na siya naabutan ni Aveial at mabilis na hinablot ang braso niya saka siya napaloob sa mga bisig nito.

"Please Rina, listen to me." he whispered.

"How can I listen to you when all along you lied to me?" agony is laced in her voice but she felt Ave's embrace tightens.

"I didn't lie to you, everything aren't lies they are the truth, every second, every minute, every hour, I bared my soul to you."

"Then why did you do this to me?" unti-unti nang bumabalong ang mga luha niya.

"I lied to you to make sure you'll be safe." pilit siyang kumawala rito hindi niya maintindihan ang sinasabi nito.

"Wala akong pakialam! bakit mo 'to ginawa sa'kin?" pagkatapos ay tuluyan siya nitong pinakawalan. "Kung sana nung una pa lang sinabi mo na ang totoo wala sana tayo sa ganito! Sana ay naging masaya na tayo!"

"Hindi mo naiintidihan ang sinasabi mo!" natigilan siya dahil noon lang ito nagtaas ng boses sa kanya. "You don't know how it was hard for me not to tell you about me! HOw it was hard for me to see you catch the arrow that is meant or me! How tormented I was when you can't remember anything about us!" pagkatapos ay unti-unti itong dumausdos sa harap niya saka lumuhod at mahigpiit siyang niyakap sa beywang.

"Please I do anything just listen to me." narinig pa niyang wika nito saka lalong hinigpitan ang hawak sa kanya.

“Tumayo ka dyan.” Matigas niyang sabi nang hindi pa rin itosumunod sa kanya ay pinagtaasan na niya ito ng boses. “Sinabi kong tumayo ka dyan ehh!”

“Sabi ko nga tatayo ako.” anito. “Tigas pa kasi ng ulo eh.” Bubulong-bulong na sabi nito hindi niya tuloymapangiti pero sa huli ay mabilis niya itong binura sa mukha niya.

Huminga siya ng malalim. "I will listen to your explaination." agad na nagliwanag ang mukha nito. "But that doesn't mean I will forgive you that easily." laglag ang balikat na tumango ito sa kanya.

Hindi niya ito basta-basta mapapatawad hangga't hindi nito nagagwang masabi sa kanya kung bakit nito iyon ginawa. May mga bagay pa siyang kailangang malaman ang mga tanong na nagsisulputan sa utak niya.

"Well then I guess it's all settled then." pareho silang napalingon ni Ave sa biglang nagsalita and there standing on the top of the staircase where the King, Queen and there friends.

"Ang ganda ng eksena niyong dalawa sayang di namiin na-videohan." nakangising sabi ni Jeff, and Ave just give him his middle finger na tinawanan lang ng mga ito.

"Who's the hot head now?" gatong pa ni Marlon.

"SIge mang-asar pa kayo kitang nag-aaway na nga kami ni Rina eh."

"Problema mo 'yan ikaw lang dapat ang mag-solusyon niyan." sabi pa ni Jerome na nakasandal sa railing ng hagdanan.

"Salamat ha, kaibigan kayo eh." anito sa sarkastikong tono pero hindi pa rin siya kumikibo. Nang lingunin siya nito ay napabuntong-hininga na lang ito saka binalingan ang mga magulang."Sa garden na lang kami mag-uusap wag kayong magpapasok ng kahit sino doon" anito saka iginiya siya sa kabilang direksyon.

"SIge ba." kapagkuwan ay nilingon nito ang mga kaibiganniya."Ano nga palang gagawin ko sa mga kaibigan mo?"

"Itali mo Papa nauulol ang mga 'yan kapag gabi." nakangising wika nito saka umagapay sa kanya. 

Pinaulanan ito ng mura ng mga kaibigan na tinawanan lang nito kung hindi lang siguro sila magkaaway ngayon ay hindi niya maiiwasang mapangiti sa mga ito.

NANG makarating na sila sa malawak na lugar ng hardin ng palasyo ay hindi niya maiwasang mamangha sa ganda niyon. The butterflies are flying freely from flower to flower, beez were buzzing and collecting it;s nectars while the dragin flies are happily dancing with the wind. Surely this is a breathtaking sight to see. The floweres were beautifully arranged in order that makes her mezmerize. She snapped at her taughts when she saw Ave walking in a direction.

Umupo sila sa isang napaka gandang tea table na naka-set sa ilalim ng isang malaking puno. HIndi siya nagsalita sa durasyon na naglalakad sila ay hindi niya ito kinikibo hanggang sa ito na ang tuluyang bumasag sa katahimikan nila.

"Rina please, alam mo naman na hindi ko kayang tiisin silent treatment mo ehh." angal agad nito sa kanya kapagkuwan ay bumuntong-hininga na lang ito nang hindi pa rin niya ito kinibo. "Okay fine, where do you want me to start?"

"Why didn't you tell me who you are in the first place?" seryosong tanong niya.

"Dahil gusto kong patunayan na mamahalin mo ako sa kabila ng estadong meron ako."

"You already know that were mate back then, ikaw pa nga ang nagsabi 'non sa akin 'di ba?"

 "Yes, but you know that, that doesn't mean you also love me you can reject me if you wanted to at saka gusto kitang makilala hindi bilang Countess Rina Vitalis kundi bilang si Rina."

"So did I satisfy your curiosity."

"No you just made me love you even more." then his gaze was piercing and her heart just can’t help but to forgive him that easily.Hayyy… dapat talaga pahirapan niya muna 'to eh kaso parang ang hirap yata.

update! next week na ang mini scene hayyyy.... 

Miss_redangel

My Midnight Kiss (MBIAV 2)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!