Defile

985 90 60

Multimedya; Defilenin olacağı yer

(Eda'nın ağzından)

Alarm'ın sesiyle yerimde dogrulup boş gözlerle etrafa bakmıştım. Yine bu otel odasıydım.. Burada kalmaktan sıkılmıştım. Şirketten otele geldiğimde odaya girmeye her gün sebepsizce korkuyordum. Kaçırıldıktan sonra bu şekilde olmuştu ama eskiden yalnız kalmazdım ki...
Düşüncelerimden kurtulduğumda hâlâ alarm çalıyordu. Chen'le alarmımız o kadar kötüydü ki hemen uyanıp kapatırdık. Şimdiyse uyanmak için bir sebebim bile yokmuş gibi hissediyordum. Sonunda alarmı kapatıp yataga yeniden uzanmıştım. Üzerimdeki sersemligi atmak ve rahatlamak için yatakta gerilirken telefon çalmaya başlamıştı. Tekrar yerimde doğrulup bu sefer telefonu elime aldığımda arayan Betül'dü.

(Betül): Eda hazır mısın biz şirketteyiz seni almaya gelelim mi?

(Eda): Neden?

(Betül): Ne!?

Betül'ün bağırmasıyla kendime gelmiş olacağım ki o daha fazla bagırmadan konuşmaya başlamıştım.

(Eda): Defile yerine gitmek için, tabiki unutmadım,  hemen hazırlanıp geliyorum

Diyip hızlıca yataktan inmiştim

(Betül): Bir an gerçekten unuttuğunu zannettim. Her neyse hemen hazırlan seni almaya geliyoruz

(Eda): Tamam o zaman görüşürüz

Diyip  telefonu yatağın üzerine atarak banyoya girmiştim. Uyandığımda gerçekten defileyi unutmuştum. Banyodan çıktıktan sonra üzerime siyah bir pantolon, siyah bir t-shirt üzerine de deri ceket bir de tanınmamak için deri sade bir cap ve maske takarak hazırlanmıştım.

Odadan çıkarken Betül'ü aramıştım. Otelin önünde onları beklemek doğru olmazdı. Betül de zaten yeni geldiklerini ve beni beklediklerini söyleyince otelden çıkıp hemen beni bekleyen arabaya binmiştim.

Arabaya bindigimde Chen'le göz göze gelip ardından Betül'e bakmıştım.

(Betül): Chanyeol, Sehun ve Chen bizimle gelmek istediler. Bugün defile olacağı için Exo'nun işlerini iptal etmişler. Diğerleri de defilenin olacağı zamana yakın gelecekler.

(Eda): Peki

Diyip yerime oturmuştum ve maskeyi çıkarmıştım.

(Eda): Bu arada günaydın

Dediğimde Chen hariç hep bir ağızdan "günaydın" demişlerdi. Chen'le aynı hizzada oturuyorduk ve bana baktığını görebiliyordum. Önüme dönüp camdan dışarı bakmaya başlamıştım.

Arkada Sehun ve Betül, Chanyeol ve Emel kendi aralarında arada konuşuyorlardı. Bende bazen onlara dönüp baktığımda Chen'in hala baktığını fark edince yutkunsamda belli etmemeye çalışarak tekrar önüme dönüyor ve, ya saçımla oynuyor ya da dışarıya bakıyordum. Sonunda geldiğimizde aynı anda ayaklanarak arabadan teker teker inmiştik. Fanlar buraya da gelmişti. Zor bela gülümsem ile bir an önce gitmeyi düşünürken Chanyeol ve Emel önümde el ele tutuşmuştu. Betül ve Sehun da kol kola girmiş bana ve Chen'e bakınca bende Chen'e bakmıştım. Chen yanıma gelip birden elimi tutarak yürümeye başlamıştı. Gözlerimi kocaman açarak ne olduğunu anlamadan Chen'i takip etmiştim. Girdiğimizde yere bakarak elimi bırakmıştı ve bir kaç adım uzaklaşmıştı. Ben nefes almayı unutmuş şekilde sonunda derin bir nefes alıp kendime gelmiştim. Boş gözlerle Chen'e bakıyordum. Gözümü ondan almaya çalışıyordum ama bakıyordum işte. O da ona baktıgımın farkındaydı ve yere bakmaya devam ediyordu. Etraftaki sesleri duymuyordum. Koluma birinin dokunmasıyla her şey netletmişti. Arkama dönüp baktığımda Berkcan'dı.

Hayran Aşkı (Cheda)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!