ALEV

3.1K 189 59

"Ne?!"

Defne elini ağzına bastırdı. Yorganın altına girip arkasını döndü ve yorganı başına kadar çekti. Ömer öylece kalakalmıştı. Gözlerini bir yere sabitleyip salak salak konuştu.

"Baba... Ben baba... Bebek... Ben ve bebek... Bebek  Defne ve ben. Üçümüz... Aile... OHAAAA! BABA OLUYORUM!"

Sonuncuları hayvan gibi bağırarak söylediği için Defne korkup başındaki yorganı indirdi. Ömer hızla yatağa çıkıp Defne'nin yüzünün her yerine öpücük koymaya başladı.

"Aşkım benim! (öpücük) Seni (öpücük) çooook seviyorum be! (birsürü öpücük)"

Öpücük bombardımanı bittikden sonra Defne gülüp Ömer'e baktı. Ömer heycanlı bir şekilde konuştu.

"Şimdi biz... Anne-Baba mı olucaz?"

Defne başını olumlu sallayınca Ömer öyle bir sarıldı ki neredeyse Defne'yi boğuyordu.

"Sevgilim yavaş. Bebeğimize bişey olucak."

Ömer ayrıldı ve Defne tekrar başını yastığa koydu. Ömer onun yüzüne onlarca öpücük koydu. Yorganı üstünden çektikden sonra boynuna indi öpücükleri. Ordan da karnına doğru... Dakikalarca karnını öptükden sonra başını oraya koyup karnının hizasında sarıldı. Defne yorgundu ve uyuyakalmıştı öylece. Ömer de Defne'nin karnına sarılırken uyumuştu.

(sabah sabah uyuyolar demeyin çünkü gece...)

(...)

Birkaç saat sonra kapıya kırarcasına vuran Sinan sayesinde çiftimiz uyandı. Sinan'ın yanında Yasemin de vardı.

"Sinan yavaş ol."

"Yasemin nasıl? Ya şirket batıyor. Hanımefendi ortada yok."

Kapıyı bir yandan çalarken telefonu eline aldı ve Defne'yi aradı. Defne korkuyla telefonu açtı. O sırada Ömer üstünü giymeye başlamıştı oflayarak.

"Defne nerdesin?"

"Ömer'in evindeyim."

"Defne açın şu kapıyı çabuk. Çok acil."

"T-tamam tamam."

Defne korkuyla ayağa kalktı ve üstünü bir çırpıda giydi. Merdivenleri inerken konuştular.
"Nolmuş?"

"Bilmiyorum ki."

Kapıya geldiklerinde Öner açtı kapıyı.

"Sinan noluyo?"

"Defne 2 gündür sana ulaşmaya çalışıyoruz."

"Ama beni arayan olmadı ki."

"Nasıl olmadı ya? Dünden beri şirket inledi."

"Ya noluyo anlat."

Ömer konuştu.

"İçeriye geçin."

Salona geçtiler ve Sinan sinir küpüydü.

"Sinan anlat hadi."

Sinan birden öfkelendi.

"Ya 2 gündür şirkette herşey ters gidiyor! Arıyoruz seni ulaşılmıyo! Ya üretim durdu. Arıza çıktı makinelerde. İtalya'ya gidecekti o ayakkabılar. Adamlar arıyo üretim nasıl gidiyo diye! Mecbur hızlı diyoruz. Ofisindeki telefonlar durmuyo! Ben açıyorum Defne nerde diyolar. Defne hanım yok!"

Defne bağırdı.

"Ya bağırma."

Yasemin ayağa kalktı. Ömer'e bakarak konuştu.

NABER BARMEN? Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!