41 - Eski Dost

2.2K 235 22

Şubat 2006, Michigan, ABD 

Şubat 2006, Michigan, ABD 

Prof. Dr. Christopher Lambert müstakil evinin birinci katında dizüstü bilgisayarında yazı yazmakla ve diğer yandan masanın üzerine yığdığı kâğıtları birer birer incelemekle meşguldü. Yetiştirmesi gereken bir araştırma vardı ve vakit gece yarısını çoktan geçmişti. Hummalı çalışması, dışarıdan gelen beklenmedik bir arabanın kapı sesleriyle bölündü. Sandalyesinden kalkarak pencereye yönelen Christopher perdeyi yavaşça araladı. Gördükleri karşısında paniklemeden edemedi. Az önce bahçesine giren iki yabancı adam gördüğüne kesinlikle emindi.

Perdesini hızla kapattı ve yatağının altına uzanarak çantasını gün yüzüne çıkardı

Perdesini hızla kapattı ve yatağının altına uzanarak çantasını gün yüzüne çıkardı. Kilitlerini açıp içindeki evrakları hızlıca kontrol etti. Masaya yönelerek bilgisayarını eline aldı ve çantasının içine yerleştirdi. Birden bir ses duyunca hareket etmeyi kesti ve bir süre öylece bekledi. Christopher için adamların kapıda olduğunu tahmin etmek  zor olmadı. Ayağa kalktı, gardırobunu açtı ve eline gelen ilk kıyafetleri üzerine giydi. Bir kısmını ise askılarıyla birlikte kucağına alarak yorganın altına koydu; yorgana eliyle şekil vererek yatağının üzerinde yapay bir tümseklik oluşturdu. Çantasını eline aldı ve gece lambasını açık bırakarak odadan ayrıldı. Kapıyı dışarıdan kilitlemeyi unutmadı Lambert ve merdivenlerden hızla salona indi.

Mutfak pencerelerinden giren sokak lambalarının ışıkları evin içini aydınlatmaya yetiyordu

Mutfak pencerelerinden giren sokak lambalarının ışıkları evin içini aydınlatmaya yetiyordu. Christopher acele etmeliydi, zira adamlar artık kapıyı çalmakla uğraşmıyorlardı. Anahtar deliğinden gelen tıkırtılar birazdan yaşanacak tehlikeyi öncesinden haber veriyordu. Mutfakta bulduğu demir saplı bir süpürgeyi dış kapının tıkırdayan kulpuna sessizce destekledi. Mutfağa tekrar dönerek eline bir et bıçağı aldı ve aceleyle uzaklaştı. Salonu garaja bağlayan geniş kapıyı açtı ve soluğu arabanın yanında aldı. Çantasını arabanın açık penceresinden arka koltuğa fırlattı ve direksiyonun başına geçti. Ön kapıyı sessizce kapattı ve beklemeye koyuldu. Birden evin içinde cam kırılma sesi duyuldu. Kapıyı içeriden açmak için mutfak penceresinin camını kırmak zorunda kalmış olmamalılar diye düşündü Lambert. Elini kontağa götürdü ve çevirme pozisyonu aldı. Bir süre sonra kapının altındaki aralıktan iki gölgenin evinin içinde sinsi adımlarla dolaştığını fark etti. Arabayı çalıştırmak için uygun zamanı bekliyordu Lambert; henüz erkendi ve biraz daha beklemeliydi.

 Arabayı çalıştırmak için uygun zamanı bekliyordu Lambert; henüz erkendi ve biraz daha beklemeliydi

Gölgeler uzaklaşarak kayboldu. Merdivenlerden gelen ayak sesleri adamların üst kata çıkıyor olduğunu bildiriyordu. Profesör bir süre daha bekledikten sonra garajın dış kapısını açmak için kumanda düğmesine bastı. Basmasıyla birlikte kapı, yukarı doğru yükselerek yavaş yavaş açılmaya başladı. Garaj kapısı çok ses çıkarmadığı için Christopher tanrıya şükür ediyordu. Kapı tamamen açıldığında artık gece lambalarıyla aydınlanan sokak gözlerinin tam önündeydi.

Kulağına gelen kapı kırılma sesi Lambert'i harekete geçiren son uyarı oldu. Profesör, kontağı çevirdi ve motoru çalıştırdı. Sokağa çıkarak arabasını, evinin önünde park halinde duran yabancı siyah arabanın yakınına kadar sürdü. Bıçağı eline aldı, arabasını çalışır durumda bırakarak şoför kapısını açtı ve yola çıktı. Bıçağının yardımıyla siyah arabanın ön tekerleklerinin her ikisini söndürdü. Sonra yüzünü yukarı kaldırdı ve ikinci kattaki yatak odasının penceresini izlemeye koyuldu. Kapalı olan perdeye her iki adamın gölgesi vuruyordu. Perdedeki gölgelerden biri elindeki susturuculu tabancasını çıkararak eğik bir açıda önünde doğrulttu ve ardından birkaç el ateş etti. O andan itibaren Christopher durumun ne kadar ciddi olduğu anladı ve yatağında uyuyor olmadığı için tanrıya bir kez daha şükretti. Aceleyle arabasına binerek hızla gaza bastı ve sokaktan ayrılarak uzaklaştı.

Christopher, sabaha karşı konforlu koltuğuna yaslanıyor dizinin üzerine koyduğu çantasına düşünceli gözlerle bakıyordu

Christopher, sabaha karşı konforlu koltuğuna yaslanıyor dizinin üzerine koyduğu çantasına düşünceli gözlerle bakıyordu. Kilitlerini açtı. Ardından kapağını yukarı doğru kaldırdı. Bilgisayarı dikkatlice eline aldı ve çantanın kapağını kapatarak üzerine koydu. Ekranı açtı ve bir e-posta göndermek üzere işe koyuldu. Göndereceği postada şöyle yazıyordu:

"Durumlar değişti Ufuk. Yanına geliyorum."

Prof. Dr. Christopher Lambert bulabildiği ilk aktarmalı uçak ile Atlas Okyanusu üzerinden doğuya doğru uçmak üzereydi. 

 


Uras ve İlk Yolculuk (Yakında Raflarda)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!