11 "Aşık Oldum"

172K 7.1K 3.6K

ASYA

Alarmın çalmasıyla gözlerimi araladım, ne kadar ertelemek istesem de böyle bir seçeneğim yoktu.

Yavaşça ayağa kalktım ve banyoya girdim. İşlerimi hallettikten sonra saçımı taradım, uyuyunca çok dolaşıyordu çünkü.

Hızla odama girip üniformamı giydim.

"G-Günaydın." Dedi Selma abla, yeni uyanmıştı.

"Günaydın." Dedim gülümseyerek ve odamdan çıktım.

Mutfağa ilerlediğim de Yiğit Bey'i gördüm, kalbim hızlı atarken sakin kalmaya çalıştım.

"Günaydın, ne hazırlayayım size?" Dedim.

"İstediğini yap, özellikle bir şey istemiyorum." Dedi omuz silkerek, hızla yanımdan geçip gitmişti sonrasın da.

Kaşlarımı çattım, tavırları soğuktu sanki.

Daha fazla düşünmeden mutfağa girdim ve Yiğit Bey'in sevdiği kahvaltılık şeyleri hazırladım.

"Yiğit nerede?" Bu ses, o Cemre denen kadının sesiydi. Sakin kalmaya çalışarak arkama döndüm.

"Bilmiyorum." Dedim sakin cevap vermeye çalışırken.

"Sen hizmetçi değil misin, her şeyi bilmen gerekiyor!" Dedi.

"Yiğit Bey bana nereye gittiğinin raporunu vermiyor, doğal olarak bilmiyorum." Dedim göz devirerek.

"Bana karşı tavırlarına dikkat edeceksin, seni kovarım!" Dedi, alayla gülmeden edemedim.

"Beni kovabilecek tek kişi Yiğit Bey'dir." Dedim.

"Ben istersem kovar, hareketlerine dikkat edeceksin hizmetçi parçası." Dedi, sinirle derin bir nefes aldım.

"Kovmaz." Dedim, şu kadının üstüne atlamamak için kendimi zor tutuyordum.

"Neye güveniyorsun sen?" Dedi kahkaha atarak. "Yiğit'in işi bir kullanımlıktır, ne bu sende ki özgüven?" Dedi.

"Sizi bir kere kullanmış galiba, çok iyi bildiğinize göre." Dedim gülümseyerek, Cemre'nin yüzü asılırken sinirle konuştu.

"Sen evinde iki kuruş maaşla çalışan basit bir hizmetçisin, ben ise ortağının kızıyım. Aramız da ki seviye farkını unutma küçük kız, sen benimle uğraşabilecek bir insan değilsin. Buna gücün yetmez tatlım." Dedi ve baştan aşağı beni alayla süzdü.

Doğruydu, lanet olsun ki doğruydu dedikleri. Hiçbir şey demedim, sahi neden bu kadar güveniyordum bu adama?

Hızla önüme döndüm, belki de komik duruma düşürüyordum kendimi. Yiğit Bey bana bakmazdı, bazen gerçekten çok saçmalıyordum.

***

Kahvaltı masasını hazırladıktan sonra Yiğit Bey aşağı inmişti.

"Yiğit, hoş geldin hayatım." Dedi Cemre dudak bükerek.

İçimde oluşan kıskançlık dalgalarına aldırmamaya çalıştım, Yiğit Bey ne yaparsa yapsın beni ilgilendirmezdi.

"Günaydın." Dedi Yiğit Bey Cemre'ye.

Şaşkınlıkla Yiğit Bey'e baktım, ben günaydın desem cevap vermiyordu genelde.

"Afiyet olsun." Dedim ve hızla yürümeye başladım.

"Bu ne ya, ben bu portakal suyunu beğenmedim!" Dedi Cemre, sinirle arkama döndüm.

"Gayet güzel olmuş Cemre." Dedi Yiğit Bey.

Serseri Patronum Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!