Chapter Twenty-Nine

Magsimula sa umpisa

His eyes last fell on my mouth. Grant's eyes darkened. He slowly brought his face down. I held my breath, my eyes automatically closed as I waited for our lips to connect.

His lips softly covered mine. My heart clenched. Just a touch of his lips and my brain already exploded. Grant tasted my upper lip before nibbling on the bottom part. His tongue briefly slipped inside my mouth.

My knees shook. A groan emitted from him before quickly breaking the kiss. He breathed out heavily against my face. My eyes were still closed as I waited for my racing heart to calm down.

Grant was already heatedly gazing at me when I opened my eyes. He placed his hand on my cheek again and stroked it with his thumb.

"We'll FaceTime, okay?" sabi niya sa akin.

He intends to contact to me even when he's away! Isang malaking ngiti ang gumuhit sa mukha ko. Masayang tumango ako sa kanyang bilang sagot.

It's been only two days but I'm already missing Grant. Hindi naman kasi kami palaging nagcha-chat. He's busy working while I'm busy with school works. At isa pa ay magka-iba ang oras naming dalawa. New York is twelve hours behind.

Patulog pa lang ako ay gising na siya at naghahanda para sa panibagong araw. He ends the call at ten o'clock, says that I have to get some sleep para hindi ako inaantok sa klase.

Gig night ko ngayon at excited ako dahil kahit papaano maalis ang boredom at kalungkutan ko sa sobrang pagka-miss kay Grant. My friends will be there, like always.

My throat is already dying for the burning sensation of the alcohol. Kahit na hindi masarap ang lasa ay hinahanap ko pa rin iyon. Ever since Grant came into my life, ang dami kong ginagawa dati na hindi ko na ginagawa ngayon.

Like... Drinking. I don't always drink, pero mas dumalang na ngayon. Partying. Minsan ay twice a week, may house party kaming pinupuntahan pero ngayon ay wala na. Clubbing, too! Ang tagal na simula nung huli akong nakapunta ng club. Pati nga ang mga kalokohan kasama ang mga kaibigan ko ay hindi ko na masyadong nagagawa.

Malapit na akong matapos sa pagstraight ng buhok ko nang magring ang phone ko sa ibabaw ng kama. Tumalon ang puso ko doon dahil umaasa ako na si Grant ang tumatawag. It's the assigned tone for FaceTime at si Grant lang naman ang tumatawag sa akin via FaceTime.

Malaki ang ngiti ko nang makita ang caller ID ni Grant. His face was flashing on my screen, too. Iyong kuha ko sa kanya habang seryosong nagda-drive.

I quickly accepted his call and placed the phone on top of my mirror table. Ilang saglit na nagload iyon bago lumabas ang video ni Grant.

"Hi." masayang bati ko at matapos ay kumaway.

Kinuha ko ang straightening iron mula sa ibabaw ng table at ipinagpatuloy ang ginawa kanina. Tiningnan ko siya sa maliit na screen habang inaayos ang buhok.

He's wearing a white fitted dress shirt. He's sitting on a... chair? Sa likod niya ay kita ang isang hotel suite. It's his room. Alam ko dahil nakita ko na rin ito kagabi.

"You're going somewhere?" malamig na salubong niya sa akin at tumingin sa wristwatch na suot niya.

"May gig ako sa Harlow." ibinaba ko ang hawak na straightener. Hinugot ko iyon mula sa outlet sa ilalim.

When I Chase (When #1)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!