ÖMER İPLİKÇİ'NİN EVİ

2.8K 192 102

İçeriye gireni görünce Ömer şok oldu! Çünkü giren Defne'ydi.

Defne hızla ilerleyip Ömer'in yanına geldi. Eğilip yakasından çekti. Ve öpmeye başladı! Ömer ayağa kalkıp karşılık verdi. Uzun süren öpüşmeden sonra ayrıldılar. Defne konuştu.

"Seni seviyorum!"

Şaka şaka bunlar olmadı. 😂😂 Heheh 😂

Neyse devam edelim.

Defne içeriye girip karşısındaki koltuğa oturdu.

"Ömer sana bomba gibi bir haberim var!"

Ömer boğazını temizleyip konuştu.

"Neymiş?"

"Selim! Biz artık Selim'le sevgiliyiz."

Vah be insafsız. Ömüşüme yapılır mı bu?

"Ne?"

Dedi Ömer kahrolurcasına.

"Selim beni seviyormuş... Yani ben de ona karşı pek boş sayılmam."

Ah be kızıl... Bu adamın ne eksiği var? Pardon fazlası olcaktı.

Defne resmen Ömer'le hiçbirşey yaşamamış gibi konuşuyordu. Ama doğru... Bunların hiçbirini yaşanmamış sayacaklardı.

"Sevindim."

Diyebildi sözcüklerin boğazında tıkanmasını aldırmadan

Akşam Ömer odasında kendini içkiye vuruyordu.

Her yudum boğazını yakıp geçerken, Defne'ye söyleyemediklerini yok ediyordu.

Ne olmuştu... Birlikte oldukdan sonra ne değişmişti!  Hiçbirşey... Yakınlaştıkdan sonra daha da uzaklaşmışlardı. Bu büyük bir haksızlıktı.

Ömer içtikçe oda küçülüyordu. Her yudumda daralıyordu. Daha fazla dayanamayıp aşağıya indi. Herkes gülüp dans ediyordu. Herkes galiba mutluydu. Defne ve Selim de...

Bir dakika! Defne ve Selim de oradaydı! Ve onlar da eğleniyorlardı. Ömer dengesini kaybetmemek için uğraşarak tezgaha doğru ilerledi. Başı döndüğünde tezgaha tutunarak bekledi. Yan taraftaki kapıdan girip tezgha geçti.

"Ömer bey?"

"Fatih ben durcam."

"Siz iyi misiniz?"

"Hayır! İyi değilim."

"Ömer bey ben durabilirim."

"Ben durucam dedim!"

"O zaman yanınızda olayım."

"Sağol. Şu günde yanımda olan tek kişi sensin."

Diyip sarıldı. Ayrılıp arkadaki şişelerden birini açtı.

"Bu ne kadar?"

"500"

"İyi."

Cebinden 500 lirayı çıkartıp Fatih'in eline tutuşturdu. Bir bardağa doldurup içmeye başladı. Güya tezgahın başında durcaktı.

Defne ve Selimi gördükçe daha sinirleniyordu.

Defne Ömer'in geldiğini görünce tezgaha doğru ilerledi.

"Naber Barmen?"

"Aradığınız Barmen'e ulaşılamıyor. Lütfen daha sonra tekrar denemeyiniz."

"Anlamadım?"

Selim de yanlarına geldi.

"Naber Ömer?"

"Lan dövecem şimdi! Yokum ben yokum!"

NABER BARMEN? Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!