ZAYN'DEN DEVAM

+"Brooke, hayatım çok kötü birşey oldu. Tanrım, nasıl söylesem bilemiyorum ama...ama-" sözümü keserek beni tamamladı.

-"Perrie trafik kazası geçirmiş, biliyorum." Ve buğulu bir ses tonuyla "Perrie için üzülme, Zayn."  Böyle bir cümle kurmasının şaşkınlığı ve içimde büyüyen öfkeyle telefonu suratına kapattım.

Şuan yaşadığım karmaşık duyguların etkisiyle, telefonu suratına kapatmıştım.

"Perrie için üzülme" dediği anda zaten bir çıkış bekliyormuşcasına, her an atmaya hazır olan şalterlerim bir anda attı. Bu kadar duygusuz ve bencil olduğuna inanamıyorum. Önceden böyle değildi, yani acaba böyleydi de ben mi anlayamamıştım. Perrie'yi sevmemesini anlayışla karşılayabiliyordum ama bu yaptığı resmen bencillikti. 

Bencillik. 

Beynimin içi şuan tamamen bir karmaşa içerisindeydi. Doğru düşünemiyordum. Buraya gelerek bir hata yapmıştım. Evet, bu doğru. 

+"Bay Malik ?" arkamdan gelen sesle arkama döndüm. Doktor, karşımda dikiliyordu. Konuşmasını beklediğimi göstermek istercesine, kaşlarımı kaldırıp, gözlerimi ona diktim. 

+"Bayan Edwards uyandı ve sizi görmek istediğini söyledi." Gözlerimi devirdim. Birde ayağına çağırıyor. Neler saçmalıyorum ben ? O halde nasıl kalkıp gelsin, tabi beni çağırması gerekecek. Kafam yaptığım son telefon görüşmesinde kalmıştı hala. 

Kendine gel Zayn. Neden bu kadar takıyorsun ki ? Evet, neden bu kadar takıyorum ki ? 

İstemeyerekte olsa Perrie'nin odasına doğru yöneldim ve kapıyı çalmadan pat diye içeri daldım. Tam o anda telefonum bilindik melodiyle çalmaya başladı. Arayanın Brooke olmasını ümit ederek ekrana baktım.

Arayan...Liam'dı. Brooke değil. 

-"Ne var Liam ?" 

+"Dostum, neredesin ?" 

-"Hastanede." dedim oldukça soğuk bir tonda. 

+"Ne ?! İyi misin dostum ?" 

-"Kendim için değil, önemsiz biri için buradayım, Liam." kurduğum cümleyle kafamı kaldırıp, gözleri dolmuş olan Perrie ile karşılaştım. 

Tanrım, pot kırma özelliğini bana da bulaştırmış. Doğruyu söylemek gerekirse, o pot kırınca onu izlemek daha eğlenceli oluyor. Tabi Perrie için üzülme de bir pottu. Herneyse.

-"Dostum, kapatmam gerek." diyerek telefonu kapattım. Ve Perrie'nin yanında ki sandalyeye oturdum. 

-"İyi olmana sevindim, Perrie." Oldukça donuk olan ses tonum, Brooke gibi kanı kaynayan birinin bile içini dondurabilecek düzeydeydi ki Perrie ne yapsın ?

+"Bende gelmene." Kafamı salladım. 

-"Her neyse, benim işlerim var. Hemen çıkmam lazım." deyip kapıya doğru yöneldim. Arkamdan:

+"Ne değişti ?....Ne...değişti Zayn ? Neden bana bu kadar soğuksun. Ahaha, dur biraz, Brooke...değil mi ? Onu seviyorsun. İlişkiniz gerçeğe dönüştü öyle değil mi Zayn ? Bu sahte evliliğin başımıza bunu getireceğini biliyordum. Herneyse. " derin bir nefes alarak devam etti "Aramızda ki sevgiyi öldürdü o." Nasıl böyle düşünebilirdi ? Yani onu sevdiğimi nasıl düşünebilirdi. Seni seviyorum demem onu sevdiğim anlamına gelmezdi. Gözlerine bakarak onu cevapladım "Olmayan birşey ölemez Perrie."  Perrie, yatağında biraz doğrulduktan sonra, öyle bir pozisyonda oturdu ki, ona karşı koyamayacağımı falan düşünüyordu heralde. "Bu ucuz numaralarla, gerçekten beni artık kandırmazsın Perrie. Neden anlamamak için ısrar ediyorsun ki ? Bitti. BİT-Tİ. Ne Zerrie ne de Perrie var hayatımda. Anlatabiliyor muyum ?" Yatakta dikleşerek devam etti "Hayır Zayn, Zrooke biter, Zerrie bitmez, bitemez." Sanırım, telefon konuşmasının sinirini atacağım nokta burasıydı. Ses tonumu yükselterek "SAHİL EVİNİN ANAHTARLARINI VER." "Yanımda değil." Son kalan sabrımla devam ettim "Onları yanından ayırmadığını biliyorum. Beni uğraştırma da şu anahtarları ver. Ve hayatımdan çık." Perrie yutkunarak cevap verdi "Hadi ama Zayn, ikimizde beni sevdiğini ve beni hala istediğini biliyoruz. Kıza bile benzemeyen biri Brooke." Gerildiğimi hissederek "Brooke hakkında böyle konuşma. O kıza benzemiyorsa, sen hiç mi hiç benzemiyorsun, Perrie." Küçümser gözlerle onu süzdüm "Ve hayal dünyasında, yaşamayı bırak. Şuan hayatımda tek bir kişi var o da Brooke. Ve birazcık onurun, gururun varsa peşimi bırak. Bizi rahat bırak.  Anlatabiliyor muyum ? Git kendi hayatını yaşa. Benim karşıma çıkma. Brooke'dan uzak. Biraz onurun ve gururun varsa bunu yapmanı bekliyorum senden." Ve yorgun bir ses tonuyla devam ettim "Beni biraz sevdiysen, benden uzak dur."  Arkamı dönüp, kapıyı çarparak çıktım. 

Mrs. Malik (Zayn Malik Fan Fiction)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!