9 "Geri Dönüş"

190K 8.1K 2.4K

ASYA

Yatağıma oturup düşünmeye başladım.

Geri dönmeli miydim?

Yiğit Bey geri dönmem için elinden geleni yapmıştı, peki dönmeli miydim?

Sırf benim için içki içmiş, kapıma kadar gelmişti. Bu kadar geri dönmemi istiyorken nasıl dönmeyecektim ki?

Kararımı vermiştim, geri dönecektim.

Hem Yiğit Bey'i her gün görmüş olacaktım, istemsizce gülümsedim.

Bir yandan da deli gibi korkuyordum, ya geri döndüğümde bana kötü davranırsa diye. O zaman ölürdüm herhalde çünkü bu eve artık tekrar geri dönemezdim.

Burası benim kendi evim değildi, istediğim zamanda geri dönemezdim ayıp olurdu bir kere.

Sami amca ve Pamuk teyze beni yine evlerinde görmek isterlerdi, bunu çok iyi biliyordum fakat dönmek yüzsüzlük olurdu.

Keşke dedim kendi kendime, gerçekten beni seven bir ailem ve evim olsaydı...

Babam benden nefret etmek yerine beni sevseydi, belki her şey farklı olurdu.

Şu anda burada değil, babamın yanında evimizde olurdum. Hiç hizmetçilik yapıp aşağılamazdım...

Gözlerim dolmuştu yine...

Annemi hiçbir zaman tanıyamamak canımı çok acıtırken, babamın beni sevmemesi de canımı çok acıtıyordu.

Tek istediğim şey sevgiydi ama olmamıştı işte.

Küçükken babamın sevgisiyle değil de beni dövmesiyle, bağırıp çağırmasıyla büyümüştüm...

İlk zamanlar canım çok yansa da, bir zaman sonra hissetmemeye başlamıştım.

Derin bir nefes alarak gözyaşlarımı sildim, o şerefsiz babam için ağlamayacaktım.

Hızla ayağa kalktım, artık geri dönme şansım yoktu.

Odamdan çıkıp Pamuk teyzemin yanına gittim.

"P-Pamuk teyze." Dememle gülümseyerek bana döndü.

"Hoşgeldin kuzum, kahve yapayım mı sana da?" Dedi, gülümsedim.

"Yok, teşekkür ederim. Ben bir şey konuşmak için geldim." Dedim.

"Otur karşıma kızım." Dedi, karşısına oturdum. "Sen ağladın mı?" Dedi yüzüme bakarken, kaşlarını çatmıştı.

"Y-Ya şey, evet ağladım." Dedim, Pamuk teyze hızla yanıma gelip sarıldı.

"Ne oldu kuzum?" Dedi şefkatle, ben hiç bu duyguyu tatmamıştım ki... Şefkat ne, ilk defa bu evde öğreniyordum.

"A-Ailem geldi aklıma, yaşadıklarım..." Dedim ve ağlamaya başladım.

"Kuzum bak ağlama, beni de ağlatacaksın." Dedi Pamuk teyze.

"Elimde değil, canım çok yanıyor." Dedim, Pamuk teyze saçımı okşadı.

"Kuzum, her zaman yanındayım ben senin, bunu unutma bir tanem." Dedi, gözyaşlarımı elimin tersiyle silerek gülümsemeye çalıştım.

Serseri Patronum Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!