-16-''Furki'de Olmasa''

3.8K 302 47
                                              

Multi:İlayda Bektaş.♥♥Kabul edin insanı lez eder dsertyu

♠♣♦

Koştum koştum koştum.Ta ki nefesim tükenene kadar.Ben tükeniyordum.Enerjimi herkese dağıtmaktan bana kalmamıştı hiçbir şey.Herkesin beni kullanmasına izin veriyordum.Herkesten azar yemeye tekrardan alışıyordum.

Ben artık sonumun küvet olmasını istemiyordum.O hataya düştüğümde herkesi kırdığımı görmüştüm yeterince.Özellikle annemi.Allah'ım annem benim için bir hafta hastane köşelerinde yatmıştı.

İçim sıkıldı.Yaptığım kötü şeyler aklıma gelince nefesim daraldı.Ben bunları hak ediyordum. Çünkü herkesi kırıyordum.Elimde olmadan kırıyordum.Saçlarımı geriye attım.Ben iyi hissetmiyordum.

Arda umurumda bile değildi.Herkese hemen güvenen salak kızın tekiydim.Resmen alnımda 'herkese güvenilir' yazıyormuş gibiydi.Çünkü herkes benim bu yönümü kullanıyordu.Sinirlendim yine. Birkaç derin nefes aldım.

Ben buydum.Değişmeye ihtiyacım yoktu.Ne küçükken korkak halimden kurtulmam gerekiyordu ne de Ayaz'ı kendime aşık etmem için güzel olmam.Ben kendi kendime yeterdim.Ben beni sevenlerle iyiydim.

'Peki senin sevdiklerin?'

İç sesim beni duraksattı.Benim sevdiklerim mi?Peh.Etrafımda olanlar işte.Sahip olduğum her şey yanımdaydı zaten.'Kimse seni sevmiyor.'ben dört sene önce güçsüz biriydim.Şimdi aynı ben yoktum.

Sevip sevmemeleri bu sefer önemli değildi.Dört sene önceki de bendim şimdiki de ben.Değişen tek şey görünümümdü.Küçük kız değildim artık.Kendi kararlarımı söyleyip benliğimi savunabiliyordum.

Ezilmiyordum mesela.Annem bana kızdığında susmuyordum.İçimde zırlayan küçük kız yaşamına devam edebilirdi.Ben o gün değiştim.Abimin yanağıma düşürdüğü tek damla tüm yangını söndürmüştü.

Abim benim güç kaynağımdı.Tek güç kaynağım.Ve o beni seviyordu.Belki de tek sevenim oydu. Bu bir dert değildi.Onun sevgisi binlerce kişinin sevgisinden çok çok değerliydi.Sanırım bu hafta abime sığınacaktım.

Köşkün sokağına geldiğimde yavaşladım.Umarım herkes yatmıştır.Kesinlikle dertleşecek halim yoktu.Tek derdim odama kaçıp kısa bir duş almaktı.Arda'nın izleri kalmamalıydı üzerimde.Onu bir daha görmek istemiyordum.

Köşkün kapısına geldiğimde gözlerimi sildim.Ne bu ya?Hep ağlarken buluyordum kendimi.Çok kırılmıştım.Olanlar üstüme çok geliyordu.Rüzgar başta olmak üzere Arda onu takip ediyordu.İlayda ve Ayaz ne ara birlik oldular onu da bilmiyorum.

Kapıyı ittirip içeri girmemle elinde tepsiyle salona giden biri duraksadı.Gözlerimi kısıp kim olduğuna baktığımda Emir olduğunu fark ettim.Daha çok dikkatimi çeken şey tepsinin üzerindeki lezzetli şeylerdi.

Bir dakika onlar benim alman çikolatalarım mı?Hold on bitch!Onlar her şeyden daha önemliler tamam mı?Kuzenim Ziya abim Almanya'dan getirmişti onları.Biraz daha inceleyip benimkiler olmadığını fark ettim.Rahatlayarak merdivenlere giderken bana seslendi.

''Sarmacığım bir şey mi oldu?''ona döndüm hüzünle.Anlatıp derdimden kurtulmak istedim fakat susarak önüme döndüm.''İyi geceler Emir.''hızlıca odama çıktım.Kısa bir duş alıp kendimi yatağa attığım gibi düşüncelere dalmıştım.

Acaba ben mi abartmıştım?Saçmalama Yağmur.Her kavga da da abartan ben değilim sonuçta. Sinirle tepindim.Bu senem neyin ekşınını yaşıyordu Allah aşkına?Cidden ben her yaz gündüz yatan gece yaşayan,vampir misali takılan biriydim.

Giydiğim rahat pijamalarım ve nutella kavanozumla oturup dizimi izlerdim.Arada osurup rahatlardım.Benim hayatım bu kadar basitti.Hep Rüzgar yüzünden.Gözlerimi yumdum ve Dean aşkımı düşünerek kendimi zorla uyuttum.Yoksa uyuyamayacaktım.

Yazın EğlencesiHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin