Gülümsemek

1.1K 100 90

2 gün sonra~

Gözlerimi açıp birkaç esneme hareketinden sonra yerimde doğruldum. 3 gün oldu. Otelden dışarı çıkmıyordum. Her gün Min Joon yanıma geliyordu. Kaldığım oteli Betül'le Emel biliyordu sadece. Sabahları şirkete gitmeden önce yanıma geliyorlardı. Bir kaç Giyecek kiyafet getirmişlerdi. İki gündür yaptıklarım uyumak, yemek yemek daha çok abur cubur ve ağlamaktı...

Daha ne kadar burada kalacağımı bilmiyordum. Chen'i affedene kadar... Onu affetmeyi çok istiyorum bunun için kendime zaman vermem gerekiyordu. Bunu Betül'le Emel'e de söylemuştim. Başta herkes onu affetmem için ısrar etsede zamana ihtiyacım olduğunu anlamışlardı. Chen de sürekli bana ulaşmaya çalışıyordu ama istediğim zamanı o da vermişti bana. Telefonum çalınca çekmecenin üzerine uzanıp elime almıştım. Arayan Emel'di.

(Emel): Eda Dün biliyorsun Az kalsın fanlara yakalanıyorduk O yüzden gelemeyeceğiz

(Eda): Tamam. Emel Ben bugün şirkete gelmek istiyorum otelde patladım resmen.

(Betül): Nee!? Ver şu telefonu Emel. He Eda ne dedin?

(Eda): otelde sıkıldım şirkete gelmek istiyorum dedim

(Betül): Çalışmak anlamında mı gelmek?

(Eda): Evet defile için

Dediğimde Emel ile birlikte bağırmışlardı.

(Betül): Tamam o zaman hazırlan biz almaya geliriz seni. Birazdan çıkıyorduk zaten.

(Eda): Tamam hemen hazırlanıyorum.

Diyip telefonu kapatmıştım. Bugün Chen'i de görecektim. Ama.. ama konuşamazdım onunla. Konuşmak da istemiyordum zaten. Her ne kadar kötü bir olay olsa da onu eninde sonunda affedeceğimi de biliyordum. Düşüncelerimden kurtulup üzerimi degiştirdim. Hafif bir makyaj yapıp otelden çıktım.

Siyah bir arabanın önümde durmasıyla arabaya binmiştim

Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.

Siyah bir arabanın önümde durmasıyla arabaya binmiştim.

(Betül): Baş modeell

Diyip gülünce bende tebessüm edip oturmuştum. Doğru düzgün gülümseyemiyordum.

(Emel): Exo zaten şirketteydi. Bizde şimdi gidiyoruz. Senin geleceğini de söylemedik

(Eda): Süpriz olsun

▫▪◽◾

Şirkete derin bir nefes alıp girmiştim. Kendimi çok tuaf hissediyordum. Herkes bana bakıyormuş gibi geliyordu. Gülümseyerek selamlayıp gidiyorlardı. Emel'le Betül de yanımda geliyorlardı. Uzaktan gülümseyen bir kızla erkek dikkatimi çekmişti. Biz asansöre doğru giderken halâ o iki kişiye bakmaya çalışıyordum. Kahkaha atarak gülüyorlardı. Kızı tanımasamda... Karşısındaki kahkaha atan Chen'i görünce yutkunup dişlerimi sıkmıştım. Şaka gibiydi.. Olduğum yerde kalmıştım. Sinirlenmiş, daha çok kırılmıştım. Karşısında bir kız olması değil kahkaha atması... Ben daha doğru düzgün gülümseyemezken...

Hayran Aşkı (Cheda)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!