Bitmedi, bitemez...

1.4K 53 47

Yıllar sonra oldu bu gerçekten üzgünüm. İçimdeki yazma isteği geçti. Yani yazamadım.Meğer sadece bir hevesten ibaretmiş. Aklıma bir şey gelmedi. Bu bölümü hikaye yarım kalmasın başladığım işi bitirmek için yazıyorum.

İnaniyorum bu yol Selin'i ve bebegi riske atmayacak. Onlara bir sey olmayacak.

-Doktor bey!!!Hey doktor bey!!!! Şşş lan sana söylüyorum. Doktor!!!

Bu ne ya bu nasıl hastane? Seslenirsin duymazlar. Üzgünüm derler. Ne saçma sapan bir yer burası. Selin nerede?

Selin'in ağzından:

Şimdi benim karnımda bir şey var. Ve bu büyüyecek. Yok olmaz ben yapamam ben çocuk bakamam. Ben daha çocuğum yaa ben kim çocuk bakmak kim yapamam ben bunu. Ama artık yapacak bir şey yok. Yani aldıramam kıyamam ki ben onun canına. Lan ben bunu doğuramam ben bunu nasıl doğurayım. Yok yapamam ben. Ya sen nereden geldin benim karnıma yaa offf.

-Mert?!

-Hayatım nasılsın iyi misin? Susadın mı? Aç mısın?

-Hayır sevgilim. Teşekkür ederim. İyiyim.

-Seni çok seviyorum Bitanem. Seni ve doğacak minik yavrumuzu...

-Mert. Sana söylemek istediğim bir şey var.

-Evet Bitanem seni dinliyorum.

-Mert ben bunu yapamam. Yani doğuramam. Kendime güvenmiyorum. Olmaz yani olamaz.

-Selin lütfen. Lütfen şöyle konuşmayı kes. Sen hazırsın. Yapabilirsin...yapabiliriz.

Dışarıdan hemşire ya da doktor biri Mert'i çağırdı ve alnımdan öperek gitti. Kendime güvenmiyordum. Mert'i üzmek istemiyordum. Onun üzülmesine dayanamam ben. Ama içimde kötü bir his var.

Mert'in ağızından

Sürekli aynı şeyi söyleyip duruyolar. Yok ikisinden birini tercih edin. Birinden birini kurtarın. Ben ikisinide tercih ediyorum. Biri benim canımdan çok sevdiğim karım, biride daha hiçbir şeyden haberi olmayan minik suçsuz bir bebek, hemde Selin ile benim bebeğimiz. Hem ayrıca daha bu kadar küçük bir bebeğo nasıl kurtaracaklar. Onları kaybetmek istemiyorum.

Uzaktan bir doktor koşturmaya başladı. Sedyede yatan Selin'di. Acilen ameliyathaneye götürüldüğü söylendi. Peşlenlerinden koşup ameliyathaneye girmeye çalıştım fakat beni engellediler. Acil bir durummuş. Acil durumsa benim orada olmam gerekiyor. Neden bu kadar soğuk ve katılar ki?

1 saat geçti. 2 saat geçti ne gelen var ne giden. Artık yetti yani karım içerde ve benim ona neler olduğundan haberim yok.

Bir buçuk saat daha geçtikten sonra kapıdan bir doktor çıktı. Suratı gayet ciddi ve katıydı. Bana doğru yaklaştı.

-Selin Hanım'ın eşi siz misiniz?

-Evet buyrun. Kötü bir şey mi oldu? Yüzünüzden belli zaten. Kesin bir şey oldu. Bakın ağzınızda geveleyip durmayın direk ne olduysa söyleyin.

-Kusura bakmayın. Eşiniz ani bir kalp krizi geçirdi. Bunun nedeniyle bebek öldü. Kalbi tedavi etsek bile ölü bebek anne vücuduna zehir salgılamaya başladı. Elimizden geleni yaptık ama eşinizi kurtaramadık. Başınız sağolsun.

Hayır ben bunları duymuş olamazdım. Selin o ölmüş olamaz. Bunu ona ben yaptım. Böyle bir risk almamalıydım. Onu kurtarmalıydım. Sevdiğimi kendim bilerek ölüme terk ettim. Onu tehlikeye attım. Bu benim yüzümden. Şimdi ben onsuz ne yapacağım. Hayatımı kaybettim. Yaşama sebebini kaybettim. O benim her şeyimdi ve her şeyim olmaya devam edecek. Onu riske atıp öldürsemde onun anılarını hayallerini yaşatacağım. Onu çok seviyorum. Bu olmamalıydı ama oldu. Lanet olsun ki oldu. Biricik sevgilimi kaybettim. Karımı kaybettim.

SON

Arkadaşlar uzun zaman sonra yazdığım bu bölümü kim okur kim okumaz bilmiyorum. Belki çoğu okur kütüphanesinden kaldırdı. Ben bu kitaba ortaokulda başlamıştım şimdi ise lise 3. sınıftayım. Yazdığım hikaye o zamanki kafayla yazilmis bir hikaye simdi olsa daha farkli yazabilirdim. Bu bolumude sadece kitap ya da hikaye bitmis olsun diye yazdim. Ilk bolumu okuyan 2.08K okuyucu vardi son bolumlere dogru bu 109 139 u buldu. Yani buyuk bi dusus oldu. Ben bu kitaba ilk baslarken 50 kisiyi zor gorurum diye dusunmustum ama bekledigimden cok oldu gercekten okuyan herkese tesekkur ederim. Ve ozur dilerim hikayeme sadik kalmadigim ve uzun sure sonra bitirdigim icin ama insanin yaptigi hatalar onlara ders olmali degil mi? Okuyan, okumaya devam eden,kutuphanesinden kitabi silen herkese tesekkur ederim. Umarim beni affetmissinizdir. Tesekkurler. ❤

Benimsin SevgilimBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!