5 "Neden Kıskanıyorsun?"

208K 9.5K 2.8K


Serseri Patronum, Epsilon Yayınları farkıyla çok yakında raflarda yerini alacak!

Kitap olacağı için, ilk 5 bölüm dışında diğer bütün bölümler kaldırılmıştır.

Burada yazmış olduğum bölümler ile kitap hâli tıpatıp aynı olmayacaktır. Daha farklı ve daha güzel bir Serseri Patronum sizleri bekliyor olacak... :)

ASYA

Yiğit Bey'in öfkesi beni korkutuyordu...

"Lan ben sana Levent'le konuşmayacaksın demedim mi? İkinizi de yakarım demedim mi lan?" Dedi bağırarak.

"Y-Yiğit Bey, bakın-" Dememe kalmadan hızla yanıma gelip beni kolumdan sert bir şekilde çekti.

"Senin belanı sikeceğim lan!" Yiğit Bey öfkeyle Levent'e bakıyordu.

"Yiğit Bey sadece konuştuk." Dedi göz devirerek Levent.

"Konuşmayacaksın, Asya'yı gördüğünde yüzüne bile bakmadan geçeceksin!" Adeta kükrüyordu...

"Yiğit Bey, biraz konuşabilir miyiz?" Elleri hâlâ kolumdaydı.

"Seninle öyle bir konuşacağım ki!" Bana çok kızmıştı.

İyi de neden? Neden böyle yapıyordu, amacı neydi?

Bu eve geldiğim günden beri bana bana yapmadığını bırakmamıştı. Evet, ilk başlarda onu kızdırmıştım ama artık bu iş kızdırma boyutunu geçmişti. Yiğit Bey'in gerçekten benimle bir derdi vardı.

Koskoca iş adamının benimle ne gibi bir derdi olabilirdi ki? Kimsesizdim, hiç kimsem yoktu... Kimin benimle ne derdi olurdu ki, anlayamıyordum...

"Kolum acıyor." Dedim, gözlerim dolmuştu. Yiğit Bey gözlerime baktı birkaç saniye, hızla elini gevşetti ama hâlâ bırakmamıştı.

"Pardon ama sizi ne ilgilendiriyor? Asya benim arkadaşım." Dedi Levent.

"Senin arkadaşlığına başlarım!" Dedi bağırarak.

"Yiğit Bey lütfen sakin olun." Dedim korkuyla, Yiğit Bey sinirle bana döndü.

"Ben seni kaç kere uyardım?!" Korkuyla derin bir nefes aldım.

"Yiğit Bey, sadece konuşuyoruz. Bu size neden bu kadar batıyor?!" Dedi Levent sinirli bir ses tonuyla.

"Kovuyorum lan seni, çabuk eşyalarını al ve git buradan!" Dedi Yiğit Bey, öyle bir sinirliydi ki bir şey demeye korkuyordum.

"O-Olmaz!" Dedim hemen, benim yüzümden kovulmasına göz yumamazdım.

Hiç kimsenin ekmeğinden olmasını istemezdim...

"Asya, beni sinir etme." Yiğit Bey öfkeyle tısladı.

"Yiğit Bey, özel olarak konuşabilir miyiz?" Dedim, Yiğit Bey sert bir yüz ifadesiyle bana baktı.

"Levent, sen de toparlanmaya başla!" Dediğinde telaşla yüzüne baktım. Yiğit Bey hızla beni kolumdan tutarak peşinden sürükledi.

Evin içine geldiğimizde sinirle salona doğru yürüdü, kolumu tutuşunu sertleştirmesiyle birlikte inledim.

"Yiğit Bey, kolumu bırakır mısınız?" Dedim.

"Bırakamam!" Dedi sinirle, gözlerim dolmuştu.

"Yiğit Bey, ne olur Levent'i kovmayın." Dedim, sesim titremişti.

"Bu kadar umrunda mı?" Dedi bağırarak.

"E-Eğer o giderse, ben de giderim Yiğit Bey." Bu işe ne kadar ihtiyacım olsa da eminim Levent'in de vardı. Sırf benim yüzümden kovulmasına göz yumamazdım.

Serseri Patronum (KİTAP OLUYOR)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!