5 "Neden Kıskanıyorsun?"

197K 9K 2.7K

ASYA

"Lan ben sana Levent'le konuşmayacaksın demedim mi? İkinizi de yakarım demedim mi lan?" Dedi bağırarak, çok sinirliydi.

"Y-Yiğit Bey, bakın-" Dememe kalmadan hızla yanıma gelip beni kolumdan sert bir şekilde çekti.

"Senin belanı sikeceğim lan!" Dedi Yiğit Bey Levent'e bağırırken. 

"Yiğit Bey sadece konuştuk." Dedi göz devirerek Levent.

"Konuşmayacaksın, Asya'yı gördüğünde yüzüne bile bakmadan geçeceksin!" Dedi resmen kükreyerek.

"Yiğit Bey, biraz konuşabilir miyiz?" Dedim, elleri hâlâ kolumu sıkıyordu çok sert bir şekilde.

"Seninle öyle bir konuşacağım ki!" Dedi bağırarak.

"Kolum çok acıyor." Dedim, gözlerim dolmuştu. Yiğit Bey gözlerime baktı bir kaç saniye, hızla elini gevşetti ama hâlâ sıkıyordu.

"Pardon ama sizi ne ilgilendiriyor? Asya benim arkadaşım." Dedi Levent.

"Senin arkadaşlığına başlarım!" Dedi bağırarak.

"Yiğit Bey lütfen sakin olun." Dedim korkuyla, Yiğit Bey sinirle bana döndü.

"Ben seni kaç kere uyardım?!" Dedi, boynunda ki damarlar belli oluyordu. Korkuyla derin bir nefes aldım.

"Yiğit Bey, sadece konuşuyoruz. Bu size neden bu kadar batıyor?!" Dedi Levent sinirli bir ses tonuyla.

"Kovuyorum lan seni, çabuk eşyalarını al ve git buradan!" Dedi Yiğit Bey, öyle bir sinirliydi ki bir şey demeye korkuyordum.

"O-Olmaz!" Dedim hemen, benim yüzümden kovulmasına göz yumamazdım.

"Asya, beni sinir etme." Dedi dişlerinin arasından tıslayarak Yiğit Bey.

"Yiğit Bey, özel olarak konuşabilir miyiz?" Dedim, Yiğit Bey sert bir yüz ifadesiyle bana baktı.

"Levent, sende toparlanmaya başla!" Dediğinde telaşla yüzüne baktım. Yiğit Bey hızla beni kolumdan tutarak sürükledi.

Evin içine geldiğimizde sinirle salona doğru yürüdü, kolumu çok sert tutmasıyla acıyla inledim.

"Yiğit Bey, kolumu bırakır mısınız?" Dedim.

"Bırakamam!" Dedi sinirle, gözlerim dolmuştu.

"Yiğit Bey, ne olur Levent'i kovmayın." Dedim, sesim titremişti.

"Bu kadar umrunda mı?" Dedi bağırarak.

"E-Eğer o giderse, ben de giderim Yiğit Bey." Dedim, bu işe ne kadar ihtiyacım olsa da eminim Levent'in de vardı. Sırf benim yüzümden kovulmasına göz yumamazdım.

"Ne saçmalıyorsun sen, hiçbir yere gidemezsin!" Dedi sesini yükseltirken.

"Giderim Yiğit Bey." Dedim, sesim titremişti.

"Hiçbir yerde iş bulmana izin vermem, duydun mu izin vermem! İnan ki yaparım, asla iş bulamazsın." Dedi, şaşkınlıkla Yiğit Bey'e baktım.

Serseri Patronum Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!