Hoofdstuk 1

371 15 2

'Hoe kan ik zo dom en onoplettend zijn?' schreeuw ik als ik het huis binnen storm. Ik hoor voetstappen vanaf de trap komen.

Mijn moeder komt bezorgd naar beneden 'Evi wat is er aan de hand?' vraagt ze ongerust.

'Ik ben mijn portemonnee kwijt!' zeg ik terwijl ik mijn ogen vochtig voel worden.

'Dat meen je niet Eef?!' mijn moeder klinkt serieus.

'Jawel, ik wilde een plaat pakken uit een doos in de platenwinkel maar, ik was mijn tas vergeten en had mijn portemonnee eventjes op de doos met platen gelegd' vertel ik snikkend

Mijn moeder luistert en pakt een glas water voor me. 'Drink dit even op, denk goed na en daarna ga je terug om je portemonnee te zoeken' ik knik.

'Stuur me maar een berichtje als je hem gevonden hebt. Als je hem niet vind, blokkeren we je bankpasje' zegt ze en geeft me een kus op mijn hoofd.

'Dankjewel mam' zeg ik en loop weer terug naar de platenwinkel.

Aangekomen bij de platenwinkel begin ik meteen met zoeken maar, zonder succes.

Ik voel een traan over mijn wang rollen. Mijn bedeltje die ik van mijn overleden oma gekregen had zat er namelijk in.

Maar dan voel ik een hand op mijn schouder, snel veeg ik mijn tranen weg en kijk ik de persoon aan.

Het is een blonde jongen met prachtige bruine ogen. Ik doe mijn best er niet te lang naar te staren.

'Zocht je dit soms' vraagt hij met een vriendelijke stem en zwaait met mijn bruine portemonnee.

'Ja, uhm wa-waar heb je die gevonden?' stotter ik.

'Ik was een plaat aan het zoeken in die doos daar, en toen stortte ik mijn blik op deze portemonnee die tussen de dozen lag. Ik ben er mee naar de man achter de kassa gelopen en toen zag ik jou hier zoeken dus vond ik het wel zo netjes om hem zelf aan je te geven. En ik heb er niets uit gehaald hoor' knipoogt hij.

'Hartstikke bedankt' zeg ik. We staren elkaar eventjes aan tot ik het onderbreek.

'Ik uhh, ik moet er van door' zeg ik terwijl ik langs de jongen loop. Maar dan pakt hij mijn hand.

'Wat is je naam?' vraagt hij met een glimlach. 'Ik heet Evi' zeg ik. 'Hoi Evi, mijn naam is Stijn. Zou je wat willen drinken en deze plaat uitproberen bij mij thuis, ik woon om de hoek hier' zegt hij terwijl hij de plaat van Elvis Presley naast zijn hoofd houd. Ik grinnik.

Ik hoor het mijn moeder zeggen "liever niet met vreemden naar huis gaan Evi"

Die gedachten negeer ik en bedenk me dat ik nu 17 ben ( bijna 18 ) en ik echt wel weet wat ik doe.

'Ja lijkt me gezellig' antwoord ik. We lopen de winkel uit en komen al gauw bij een appartementencomplex.

'Hier is het!' zegt hij vrolijk en leid me naar binnen. 'Wil je met de trap of met de lift? Jij mag kiezen' hij knipoogt.

'Als je me zou kennen zou je weten dat ik echt heel moeilijk kan kiezen' zeg ik lachend. 'Dan wil ik je graag beter leren kennen dan hoef ik geen domme vragen meer te stellen' zegt hij lief en lacht naar me. Ik voel dat ik begin te blozen.

'De lift is goed hoor' zeg ik uiteindelijk. We stappen de lift in. Het is best een kleine lift dus we zijn verplicht om dicht bij elkaar te staan.

Het is best ongemakkelijk maar zijn geur is zeker niet onaangenaam.

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
Heey, dit was mijn eerste hoofdstuk. Ik hoop dat jullie het een leuk hoofdstuk vonden, ik zal zeker proberen elke 2 dagen een nieuw hoofdstuk erbij de plaatsen.

Heel veel liefs,
Karlijn.

Queen of BerlinLees dit verhaal GRATIS!