50. Bölüm

1.1K 97 38

1 hafta sonra ~

Gözlerimi açıp hafif bir esnemenin ardından yerimde doğruldum. Bir hafta geçmişti bebeğim artık yoktu... Her uyandığımda aklıma ilk o geliyordu. 1 haftadır odamdan çıkmıyordum fazla da konuşmuyordum. Arada Betül ve Emel'le. En çok kullandığım kelime evet ve hayırdı. Onun dışında söylediğim kelimeler bile azdı. Annem 4 gün gelip kalmıştı ve dün gitmişti. Chen'le birlikte uyumuyorduk. Ondan o kadar uzaklaşmıştım ki.. Suratına bile fazla bakmıyordum. Onun da ne kadar kotu olduğunu biliyordum ama elimde değildi işte istemeden uzaklaşmıştım. Herkesten uzaklaşmıştım.

Telefonun saatine baktığımda 14:30du Fazla uyuyordum. Henüz tamda iyileşmemiştim. Aynanın karşısına geçerek suratımdaki yaralara bakmaya başladım. Fazla bir şey kalmamıştı. İlk günlere göre daha iyiydi...

(Betül'ün ağzından)

Bugün o odadan Eda'yı çıkarmak istiyoruk. Chen, Sehun ve Suho içeride otururken ben mutfağa kahvaltı hazırlamaya girmiştim.

Emel'le Chanyeol da gelsin diye aramıştım Emel'i

(Betül): Emelll

(Chanyeol): Emel banyoda Betül

(Betül): He tamam. Bugün Eda'yı odadan çıkarıcaz biliyorsun

(Chanyeol): Ayy evet!

(Betül): Tamam Chanyeol bagırmana gerek yok. Artık gelseniz diyorum

(Chanyeol): Yarım saate ordayız

(Betül): Tamam

Diyip telefonu kapatmıştım. Sehun'u yardım etmesi için çağırmaya salona giderken konuşmalarını duymamla yerimde durdum.

(Sehun): Betül de benden çok uzaklaştı. Onu özledim.

Biraz daha ilerleyip salonda beni görmelerini sağladım. Kollarımı gögsümde birleştirip öylece bakmaya başladım. Sehun'un arkasında duruyordum kafasını çevirip beni görünce surat ifadesi değişip ayağa kalkıp bana dönmüştü.

(Chen): Ben üzerimi degiştirmeye gideyim

Diyip gitmek için ayağa kalktı.

(Betül): Chen Eda'ya...

(Chen): Yok bir şey yapmacagım

Chen sürekli Eda ile konuşmaya çalışıyordu ve Eda bebekten sonra hiç konuşmamış bunun yanında birlikte yalniz kalmadıkları için Chen'i uyarmıştım. Chen gittikten sonra telefon çalma sesiyle Suho gülümseyerek eline telefonu aldı.

(Suho): Lay yaa bak işte nasıl da tam zamanında arıyor. Kurtardın beni bee

Diyip gülümseyip telefonu açacakken birden kafasını kaldırıp bize baktı.

(Suho): Eee ben telefonla konuşuyum

Diyip koşmaya başladı. Bu haline gülüp Suho gittikten sonra tekrar Sehun'a dönmüştüm. Hala kollarını göğsümde birleştirmiş bir şekilde duruyordum.

(Sehun): Betül ben..

(Betül): Seni anlıyorum. Yani Evet bu aralar sürekli Eda ile ilgileniyorum Çünkü bana ihtiyacı var hepimize ihtiyacı var. Elimden geldiğince ona yardımcı olmaya çalışıyorum Bunu sen de biliyorsun. Eğer ikimiz arasında bir şey varsa bunu ilk önce bana söylemelisin. Bana uzaklaştığımı söyleyebilirdin başkalarını söylemene gerek yoktu aramızdaki meseleyi önce bana söylemeliydin Sehun. Haklı durumdayken haksız duruma düştüğünün farkında mısın??

(Sehun): B-Ben özür dilerim.

Kafamı olumsuz anlamda sallayıp mutfağa doğru ilerledim. İlk bana söyleseydi böyle olmazdı...

Hayran Aşkı (Cheda)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!