Dearest First Love

Chapter 14

14 CERTAINTY

Umuwi akong gulong-gulo ang utak ko.

Naglalakad sa daan nang wala sa mundo ang isip kundi sa mga problema at emosyong hindi ko pa kayang pagdesisyonan.

Habang naglalakad ako sa daan ay may nakasalubong akong isang lalaki. Hindi ko siya kilala pero pamilyar ang mukha niya. Hindi ko siya pinansin.

"Pssssssssssssst. Hi Ms. Beautiful.." sabi niya sabay ng nakakalokong ngiti.

Binilisan ko ang lakad ko,

Hinabol niya ako at nang maabutan ako'y hiniwakan niya ang aking kamay.

"Ang arte mo naman...makikipagkaibigan lang eh..." sabi niya sabay higpit ng hawak sa kamay ko.

"Kung ayaw mo eh di ganito na lang..."

Tinangka niya akong halikan at hinawakan niya ang katawan ko...nanlaban ako hanggang sa naramdaman ko ang mga suntok na binibigay niya sa akin...sa katawan ko...sa sikmura ko.

(Ken! Tulong! Oh my gaaaaaaaaaaaaa)

Hanggang sa biglang may tumusok sa aking tiyan.hindi lang isang beses kundi dalawa.

Nang nakahilata na ako sa daan ay bigla kong nakita ang isang mama' na sinuntok at pinatid ang lalaki. Sinisigaw niya ang pangalan ko...Nang nakahiga na ang lalaki ay tumawag siya ng pulis at ambulansya. After almost 10 minutes atdumating ang dalawa. Sumama siya sa ospital habang sinabihan niya ang isang pulis na sa ospital na lang siya magsasalita.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

5 days later

Nagising ako sa isang puting kwarto at naramdaman kong may kamay na humahawak sa kamay ko.

Si Ken.

Anong nangyari? Bakit ako nandito?

Pinisil ko ang kamay niya hanggang sa magising siya. Malat ang lalamunan ko. Kailangan ko ng tubig.

When he woke up ay bigla niya akong niyakap...

"Thank God Mari! Thank you for waking up..."

"Ah...tu—big..."

Mabilis siyang kumuha ng tubig and then called Mom and Kuya.

The day went by fast...

"Ma? Ano na po bang nangyari? Feeling ko ang tagal kong natulog...nalaman niyo po ba kung sino ang savior ko?"

My mama smiled. Nasa kwarto si Ken...natutulog. She pointed Ken through her lips...

Anong (imitating her:pouting my lips towards Ken)?

"Si Ken anak...he was there..sinundan ka niya like he always do. And when he saw what that guy did to you...Ayon pinagsusuntok niya and he was too late kasi nasaksak ka na pala."

"What happened sa lalaki Ma?"

"Mabubulok siya sa kulungan anak...and Ken...he acquired bruises pero sa 5 days na natutulog ka...he never left your side."

I smiled and threw him a glance.

"Medyo okay na din yung bruises niya. I like him a lot 'nak...but then nasa sa'yo pa rin ang desisyon..."

Hindi ako nagsalita. Nag-iisip ako. Tinitigan ko si Ken. Nagpaalam si Mama, uuwi muna daw siya...si Ken na lang daw muna bahala sa akin.

With all honesty, mahal ko si Ken and I've loved him and still do. Hindi ako sigurado sa nararamdaman ko kasi nalilito ako. Gusto ko noon pa si Troy and here he is...mahal na rin niya ako pero hindi ko na masabi kung I still feel the same kasi sa mga panahon na wala akong chance kay Troy dumating si Ken. He saved me from overthinking and heartaches. He occupied the space I reserved for Troy at nang umalis siya nang walang paalam...hindi naman siya nawala eh. He still occupied that space. Nagalit ako sa kanya Oo...pero nang malaman ko kung bakit siya umalis..nawala lahat ng galit

Magulo ang utak ko...naguguluhan ako kasi hindi ko alam kung totoo ba ang nararamdaman ni Ken para sa akin. Hindi ko alam...kasi ayoko nang masaktan...pero ewan ko na...ngayon sa mga nangyayari parang gusto kong sumugal...Worth it ba siya?

k,;