3 "Hastane"

217K 9.7K 4.8K


Serseri Patronum, Epsilon Yayınları farkıyla çok yakında raflarda yerini alacak!

Kitap olacağı için, ilk 5 bölüm dışında diğer bütün bölümler kaldırılmıştır.

Burada yazmış olduğum bölümler ile kitap hâli tıpatıp aynı olmayacaktır. Daha farklı ve daha güzel bir Serseri Patronum sizleri bekliyor olacak... :)


ASYA

Kafam Yiğit Bey'in boynundaydı, utancımdan Sinem'e bakamıyordum.

"N-Ne oluyor burada?" Dedi Sinem, ses tonundan bile ne kadar şaşırdığı belli oluyordu.

"Sana ne?" Dedi Yiğit Bey sinirli bir ses tonuyla.

"Bu nasıl olur?" Dedi Sinem, Yiğit Bey'in bir anda kükremesiyle daha çok yapıştım boynuna.

"Sana ne lan, senin ne haddine kapıyı çalmadan içeriye girmek?! Sen kimsin ki, çabuk çık dışarı!" Gözlerimden süzülen yaşlar Yiğit Bey'in boynunu ıslatıyordu.

"Ama Yiğit Bey ben bir şeye ihtiyacınız var mı diye-" Yiğit Bey sinirle tıslayarak konuştu.

"Buradan hemen gitmezsen kovulman için büyük bir adım atmış olacaksın." Öyle sinirliydi ki asla Sinem'in yerinde olmak istemezdim.

"Ö-Özür dilerim Yiğit Bey." Sesinden ağladığı anlaşılıyordu. Çok geçmeden kapının kapanma sesini duydum.

"Asya." Dedi sert bir ses tonuyla, başımı utancımdan boynundan kaldıramıyordum. "Bana cevap ver! Kızgındı...

"K-Kötüyüm, konuşacak hâlde değilim." Sesim titriyordu.

"Beni ilgilendirmiyor kötü olup olmadığın." Bir hıçkırık koptu boğazımdan, hızla kalkmak için yeltendim. "Asya, kalkmayacaksın dedim sana!" Dedi, yine bağırmıştı.

"Eğer sizi ilgilendirmiyorsa, yanınızda durmamın bir anlamı yok Yiğit Bey." Dedim ve tekrar kalkmaya çalıştım, bırakmıyordu!

"Sus!" Artık dayanamıyordum!

"Bırakın beni, yanınızda durmak istemiyorum." Dedim ve elimin tersiyle gözyaşımı sildim.

"Asya!" Diye uyardı.

"Hiç mi içiniz sızlamıyor?" Dedim sonunda dayanamayarak.

"Neden sızlayacakmış?" Alayla güldü, gülmesi kesinlikle içten değildi.

"Beni bu duruma düşürdüğünüz için, ya benim adım çıkacak! Nasıl vicdanınız rahat olabilir, beni zorla oturttunuz kucağınıza. İstemedim, direndim ben." Öfkeyle yüzüme baktı.

"Benim bir vicdanım yok!" Dedi, inanamayarak karşımdaki adama baktım.

"İşte siz böyle bir insansınız!" Dedim bağırarak, beni küçük görmesine dayanamıyordum!

"Asya!" Hızla kucağından kalktım. Her yerim köpük olmuştu, tekrar banyo yapmak zorundaydım. Yiğit Bey'e sinirli bir bakış atıp kapıyı sertçe kapattım.

***

Selma'yla akşam yemeğini hazırlıyorduk, hâlâ moralim bozuktu.

"Ne oldu Asya, ne bu hâlin?" Diye sordu.

"Boş ver." Dedim.

"Anlat işte, bir şeyler olmuş belli." Omuz silktim.

"Boş ver Selma." Dedim.

"Yiğit Bey'in koynuna girmek nasıl bir duyguydu?!" Sinem'in sesini duymamla arkama dönmem bir oldu.

"Ne diyorsun sen?" Ne saçmalıyordu?

Serseri Patronum (KİTAP OLUYOR)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!