Elime cantami alıp merdivenlere yöneldim. Neriman Sultanin yaptığı sucuklu yumurtanın miss gibi kokusu benim odama kadar geliyodu. Mutfağa yönelip cantami mutfak kapısına bıraktım.
"Günaydın Nerom" diyisime oldukça sıcak bir sekilde karşılık aldım .
"Günaydın küçük hanım " der demez boynuna sarildim. Tam o esnada babam mutfağa girdi ve Neriman Sultana dönüp "Biz sana ne için para veriyoruz Neriman" dedi.
Ardından ekledi "Senin işin bu evi temizleyip yemek yapmak anlıyor musun!? Nerede benim çayım." Neriman Sultan babama çay koyduktan sonra babam bana döndü.
"Masal hazırlan kahvaltini okulda yaparsın Remzi seni götürecek. "
"Erken değil mi baba !?"
"Değil."
"Kahvaltimi yaptıktan sonra gi-" cumlemi tamamlamama izin vermeden konuşmaya başladı ve " Çantanı al ve çık" diye kükredi. Ardından bardagi sertçe masaya bırakıp "Derhal." dedi.
"Hayır dedim baba. Eğer benimle aynı sofraya oturmak istemiyorsan sen kalkabilirsin.Ama ben değil."
"Sen beni nasıl kovarsin."dedi babam. Farkında değildi sanırım.11 yıl önce beni kalbinden kovan oydu.
"Hah ne haddime değil mi !?" Dedikten sonra güçlü bir kahkaha atıp çayimdan bir yudum aldım ve devam ettim "Annemi ben öldürmedim. O gün o lanet arabanın ordan gecmeside benim suçum değil. Anlıyor musun beni !?" sonlara doğru sesim yükselmişti ve elimdeki bardagi sıkmaya başlamıştım.
Saniyeler sonra bir fısıltı halinde "Ben annemin katili degilim." derken elimdeki bardak kırıldı ve büyük bi cam parçasının elime batmasiyla babamın yanima koşması bir oldu. Benim için korkmustu.
"Neriman, Remzi aracı hazirlasin." diye kükredi.
"Gerek yok." derken babamın elinden elimi çektim ve içindeki cami çıkarttım. Epey kaniyordu. Babam "Remziyle hastaneye gidin." dedi.
"Sen gelmiyor musun !?" dediğimde "Hayır" cevabını aldım.
Refleks halinde "Öldügum zaman bana söz ver parti vereceksin."dedim ve mutfağı terk edip odama geçtim. Ardimdan Neriman Sultan geldi. Elime pansuman yaptı ve gitti. Dersim bugün öğleden sonraydı ve saat daha 09.30 sanirim biraz yürüyüş yapsam iyi olacak.
Üzerime kot bir jean onun üzerine beyaz sıfır kollu bir gomlek giydim. Gomleğimin önden sol tarafını jeanin icine soktum ve beyaz bir spor ayakkabı giydim. Saçlarımı su dalgası yapıp yukardan topladım. Dudaklarima bordo koyu bir ruj sürüp bordo bir sırt çantası takıp çıktım evden.
*****
Yurudukten sonra 11 de okula vardim. Kantine çıkıp Ece'yi bulduktan sonra Geometri sinavina çalışmaya başladık. Üniversite 2. Sınıfa gidiyordum. Az çok herkesi tanırdım.
Ece elimi fark edince "Masal eline ne oldu !? Ben sana dedim Poncik ısırdı dimi ya o köpek çok tehlikeli sen şimdi kuduz olursun. Aşı yaptırdınız mi ? Ahhh başımıza gelen su talihsizlige bak sinav da vardi.Se-" sozunu kesip "Cam batti. " dedim.Olayların hepsini anlattım.
"Ece benim bir süreliğine kalabileceğim bir eve ihtiyacim var. Sende kalabilir miyim??" diye bir umutla sordum.
"Canım evim çok küçük ve 3 kişi bir evde kalıyoruz. Sen de gelirsen 4 kişi oluruz. Biz sana başka bir yer buluruz. Olmaz mi? Hatta benim kuzenim Demirin evinde kalabilirsin o da yeni geldi Izmire. Istersen konuşurum ben onla. Ev arkadaşı arıyor zaten."
YOU ARE READING
BENIMSIN
Teen FictionBazı insanların boyları ömürlerinden daha kısa. Bırakın boyunuz değil de ömrünüz uzun olsun. Bazı insanların nefreti cüsselerinden daha büyük. Bırakın cüsseli olmayın. Yüreğiniz olsun. Bazı insanların beyinleri sevgilerinden daha büyük. Bırakın ap...
