Bebeğinizi Kaybettiniz

1K 102 93

Chen'in ağzından ~

Eda bir türlü gelmeyince merak edip aramıştım.

Chen): Hayatım nerede kaldın?

(Eda): Şey bebek eşyalarına falan bakıyordum. Bir de fanları kıramayınca

(Chen): Resim çekildin sonra bi baktın bir sürü fan çoğalmış

(Eda): Yani

(Chen): Ee hastanede ne yaptın?

(Eda): Bebeğe baktık makineden

(Chen): Ne! Ya bende gelicem demiştiim

(Eda): Chen bende isterdim her halde ama işte şirkette işiniz vardı

(Chen): Off doğru

(Eda): Bir dahaki sefere birlikte geliriz

Cidden orada olmayı çok isterdim. Üzülmüştüm. Bebeğimizi görmek... Acaba ne kadar güzel bir duyguydu. Filmlerde anne ile babanın hastanede bebegin kalp atışlarını dinledikleri zaman mesela, babanın gözlerinin dolması... Bu duyguyu acaba bende hissedecek miyim diye düşündürürdü hep. Bugün olmasa da Eda'nın dediği gibi bir dahaki sefer kesin gidecektim. Tam Eda'ya cevap verecekken telefondan korna sesi gelmişti

(Chen): Eda!?

Telefondan gelen dıt dıt dıt sesiyle kapandıgını anlamıştım. İçimde hissettiğim tuaf hisle ne yaptığımı bilmez bir şekilde telefonun ekranına baktım. Evet kapanmıştı. Ya bir şey olduysa? Neden aniden kapandı ki? Bir şey söyler de kapatırdı. Bir de o korna sesinden sonra kapatması... Tekrar Eda'yı aradığımda bu sefer tamamen kapalıydı telefon. Endişelenmemek elde değildi. Yanıma Sehun'la Betül gelmişti.

(Sehun): Hyung iyi misin?

(Chen): Eda, Eda'yla konuşuyorduk birden korna sesi geldi sonra telefon kapandı. Şimdi de aramıyor bile telefon. Off deliricem. Kesin bir şey oldu

Diyip saçlarını geriye doğru attım. İçimde anlayamadıgım kötü bir his vardı. Nefes bile alamıyor gibiydim.

(Betül): Ya kötü düşünme belki kapatmak zorunda kaldı

(Chen): Hayır eğer kapatmak zorunda olsaydı söylerdi değil mi? Ama birden kapattı ve simdi de ulaşılamıyor. Niye böyle bir şey yapsın ki?

(Betül): K-kötü düşünme ya

Desede Betül'ün de suratı değişmişti. Yanımıza Chanyeol ve Emel de gelmişti.

(Chanyeol): Ne oldu? Bu suratınızın hali ne?

(Sehun): Eda'yla Chen konuşurken Eda'nın telefonu kapanmış şimdi de ulaşılamıyor

(Emel): Ne? Sakin olmaya çalışın ya arar herhalde

Oturup sakinleşmeye çalışsamda olmuyordu. Bir türlü sakinleşemiyordum. İçimdeki o anlayamadığım kötü his zaten beni başlı başınca mahvediyordu. Bize doğru koşarak gelen menejeri görmüştüm. Nefes nefese aceleci bir şekilde konuşmaya başladı.

(Menejer): H-hemen hastaneye gitmemiz gerekiyor.

(Chanyeol): Ne hastanesi?

Menejer bana bakıp sonra konuşmaya başlamıştı.

(Menejer): Eda, Eda'yı hastaneye kaldırmışlar. Kaza geçirmiş

(Chen): Ne!!?

Diye bağırıp ayağa kalkmıştım. Bir şey olduğunu biliyordum. Benimle konuşurken olmuştu.. Kesin benimle konuşurken olmuştu

Hayran Aşkı (Cheda)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!