four

940 133 29

honeylee: Bugün bayağı mutlu görünüyordun.

whoami: Sen beni mi izliyorsun?

honeylee: Evet, belli olmuyor mu?

whoami: Çok belli oluyor.

honeylee: Her neyse, neden mutluydun?

whoami: Mutlu olduğumu da nerden çıkardın?

honeylee: Her ne kadar ifadesiz kalmaya çalışsan da gözlerin seni ele veriyor.

whoami: Etkilendim. İlk defa gözlerime bakarak neler hissettiğimi anlayabilen biriyle tanıştım.

honeylee: Ve bu ilk benim. Nasıl mutlu oldum anlatamam. Ne oldu anlatacak mısın?

whoami: JooHeon hyunga ödevi için yaptığım araştırmayı teslim ettiğimde gözlerimin içine bakıp içten bir şekilde gülümseyerek teşekkür etti ve bana dondurma aldı.

honeylee: Sırf bunun için mi bu kadar mutlu oldun?

whoami: Biliyorum, ergen liseli kızlar gibi oldum biraz ama daha önce kimse bana böyle teşekkür etmemişti. Genelde not filan verdiğimde suratıma bile bakmadan kuru bir teşekkürle geçiştirirlerdi. JooHeon hyung hem bana baktı hem de teşekkür için bana dondurma ısmarladı. Mutlu oldum.

honeylee: Bence o çocukla daha fazla takıl. Senin değerini anlamış gibi görünüyor.

whoami: Bence de. Belki de artık biraz kendimi önemsemeliyim.

honeylee: Şu ana kadar önemsememen hata.

Bookstore [JooKyun]Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!