Deel 27-glinsterende tranen

463 26 23

Emma's POV

Ik zuchtte en zei: "oké dan."
Hij knikte en liet mijn pols los. Ik sloot de deur en ging naar boven met Ethan achter me.

Ik merkte dat hij nerveus was, want hij struikelde over zijn eigen voeten op de trap. Ik wou lachen, maar ik mocht niet. Ik was nog steeds boos op hem.
-
Eenmaal boven ging ik mijn kamer binnen en zette me op mijn bed in kleermakerszit. Ik zag dat Ethan even twijfelde over wat hij wou doen, maar dan ging hij toch zitten naast me op de rand van het bed.
Het was een paar seconde stil.
"Ga je me het nu nog vertellen?" vroeg ik.
Ik zag een licht glimlachje verschijnen op zijn gezicht.
"Wat?!" Vraag ik hem nog steeds boos.
In plaats van iets te zeggen,begon hij te lachen.

"Komaan Ethan , ik ben serieus. Ik vind dit niet grappig."
Omdat ik Ethan zag lachen moest ik ook lachen terwijl ik sprak. Ik wou het niet, maar kom mezelf niet bedwingen.
Hij stopt met lachen en zei: "Het was Britt, zij begon me ineens te bepotelen. Ze wou het doen lijken alsof we bezig waren. Ze wou jou kwetsen."
Toen hij zijn laatste zin uitspraak hoorde ik zijn stem breken.

Ethans POV

Emma zei niets. Ik zei ook niks, omdat ik niet uit mijn woorden kon komen.

Het was een paar seconde stil, tot dat ik merkte dat Emma zich manoeuvreerden. Voordat ik kon opkijken omhelsde ze me. Haar armen rond mijn nek gekneld, zo had ze me vast.
"Sorry" zei ze.

ik pakte haar vast en streelde haar rug. Betekent dit dat ze me vergeeft?

"Maar," begon ze, "als dit allemaal opgezet spel is door Britt. Waarom had je haar da zo vast en ging je haar kussen?"
Ze liet me los en keek me verontrustend aan.
Ik pakte haar hand vast. Ze wou hem wegtrekken, maar ik hield haar stevig vast. Ze keek me niet aan.

"Ik wou en heb haar toen niet gekust." Zei ik rustig.
Ze tilde haar hoofd op.
"Ik had mijn hand tegen haar schouder om haar juist op afstand te houden. Ze kwam veel te dicht...
De andere hand had ik op haar heup omdat ze daar mijn hand vast had. Trust me, Britt heeft behoorlijk wat kracht. En ze had met haar andere hand mijn achterhoofd vast waarmee ze ,toen jij en Gray kwamen, me naar haar toebracht. Ik heb haar onmiddellijk gestopt, maar jullie waren al weg."

Emma kneep ik mijn hand.

"Sorry dat ik je niet geloofde Ethan. Ik had moeten weten dat je zoiets nooit zou doen. Ik snap zelfs niet dat ik dat ooit zou hebben durven denken..."
Haar zin stierf uit. Ze keek uit schuldgevoel naar beneden.

Haar ogen begonnen te wateren.

"Emma..." Fluisterde ik.
Ze keek op.

"Ik hou van jou"

Haar prachtige glimlach kwam weer te voorschijn en haar ogen begonnen te fonkelen.

Er biggelde een traan over haar wang, ik ben een beetje bang.
Bang om haar kwijt te raken,
bang om haar ongelukkig te maken.

Mijn hart is een liefdesteen en er staat een muurtje omheen.
Zo kan zij er niet zomaar uit stappen.

Ik hoop dat wij voor altijd samen zullen zijn, want samenzijn met haar is echt fijn.

Ik kan het maar niet vaak genoeg zeggen, en het is met geen woord uit te leggen wat ik voor haar voel.
Dus dan doe ik het maar zo.

Ik naam haar gezicht vast, bracht haar dichter en kuste haar...

--------------------
Hey hey hier ben ik weer😊 oooh ik ben al een paar dagen zo gelukkig!! Ethan en Grayson zijn eindelijk met hun Tour!!

Jdaleldbalzljtvrlaldjekzldkdk, zo happy!!😭😱😝😝😝💕😍💗
10 likes and i'll upload zaterdag‼️
Als ze niet naar België of Nederland komen, graaf ik een put en begraaf ik me levend.
-
Fingers crossed ❤️❤️
PEACE✌🏼️☮

Naast jou//Ethan Dolan//NederlandsLees dit verhaal GRATIS!