36. Bölüm

1.5K 88 22

"Test yapmadan kesin bir şey söylemek istemiyorum. Ama beyninizde kitle olma ihtimali var."

"Ama biz kan testi yaptırdık hamilelik için doktor bir şey demedi."

"Gözden kaçmış olmalı. İsterseniz şimdi tahlillere başlayalım. Çünkü bu cidd-"

"Hayır istemiyorum. Sadece şunu bilmek istiyorum. Bu kitle bebeğime zarar verir mi?"

"Vermez. Ama tedavi sürecinde kullanacağınız ilaçlar bebeği olumsuz etkiler. Bu yüzden bebeği aldırmanız gerek. Hem daha her şeyi kesin değil. Önce bir test yaptıralım." Dedi Ecrin. Ama Zeynep doktorun dediklerine bir yerden sonra duymadı.

Yerinden kalkarak kapıya doğru ilerledi. Kapıyı açıp dışarı çıktığında Kerem'i görünce yüzüne bir tebessüm yerleştirdi.

"Ne konuştunuz?"

"Kızsal konular canım. Hadi gidelim." Dedi.

Arabaya binip yola çıktıklarında başını cama yaslayıp doktorun dediklerini düşündü .

Hasta olma ihtimali vardı. Ama henüz hiçbir şey kesin değildi. Istanbul'a gidince doktoruna danışacak ve gerekli testleri yaptıracak.

Peki ya gerçekten hasta ise?

İşte o zaman ne yapacağı hakkında hiçbir fikri yoktu.

Bebeği aldıracak mıydı? Yoksa ilaç tedavisini reddedip doğuracak mıydı?

Düşüncelerini ruhunu yorunca bu yorgunluğa daha fazla dayanamadı ve gözlerini kapadı.

Gözlerini açtığında yumuşak bir zeminde uzandığını anladı. Etrafa göz attığında Kerem'in tekli koltuklarından birine oturmuş elindeki bilgisayarla bir şeyler yaptığını gördü. Şirket ile ilgiliydi muhtemelen.

"Kerem?" Diyerek yeşilleri kahvelerine kitledi.

"Uyandın mı? Arabada uyumuştun uyandırmaya kıyamadım. Ben de seni yatağa taşıdım."

"Saat kaç?"

"Saat 13."

"Çok uyumuşum ya. Tatili uyuyarak geçiricem galiba."

"Ahaha biraz öyle olucak. Ama olsun. Çok çabuk yoruluyorsun zaten. Neyse uyandığına göre gezelim mi?"

"Olur. Ben bir üzerimi değişeyim." diyerek giyeceği şeyleri alıp banyoya girdi.

Şort ve büstiyerini giyip saçlarını açarak şekil verdikten sonra banyodan çıktı.

Kerem de üzerini değişmişti Zeynep geldiğinde.

"Bu ne şıklık Kerem Bey?"

"Sizin kadar olamam Gökyüzüm." Deyip Zeynep'in elini tuttu ve birlikte dışarı çıktılar.

"Ne yapıyordun bilgisayarda?"

"Şirket ile ilgili şeylere bakıyordum. Her şey şimdilik yolunda."

"İyi bari Istanbul'a dönemin işimizin başına geçeceğiz."

"Sen artık çalışmayacaksın. Yorulmanı istemiyorum."

"Ama evde sıkılırım."

"Hayır. Hamile anneler için çok güzel kurslar araştırdım ben. Onlara gidicez birlikte."

"Gerçekten mi?"

"Evet."

"Yaa çok mutlu oldum." Diyerek Kerem'in koluna girdi. Birlikte Bozcaada sokaklarını gezmeye başladılar.

AŞK YARASI (TAMAMLANDI) Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!