53.Bölüm Beklenmeyen Süpriz

5.5K 313 9
                                                  

Canlar Kitap da 8 bölüme geçiş yaptık ve bu bölüm Defne'nin ağzından anlatılıyor. Umarım beğenirsiniz. Keyifli okumalar.
Bölüm ithafı @DuyguSemai
Bölüm Şarkısı= Cem Belevi/Günaydın Sevgilim

8.BÖLÜM

Güneş O gittiğinden beri doğmuyordu benim dünyama. Hayatımın merkezi haline gelmişti o adam. Onun sıcaklığına o kadar çok alışmıştım ki, gittiğinden bu yana günler azap gibi geçmişti. Ne acılardan geçmiştim ben ama aşk acısı bir farklıydı. Mevsimler bir birine girmişti dünyamda, çiçekler solmuştu. Yeniden baharı beklemiştim onun gelmesi ile ve bahar sonunda gelmişti. Ve o geldiğinde günler çok hızlı geçmişti.

Onun yanındayken saatleri tutamıyordum. Fark etmeden aşık olmuştum ona ve şimdi dünyam olmuştu. Kalbim deli gibi Uras diyerek haykırıyor, beynim beni dinlemez hale gelmişti. Her şey O olmuştu. Gördüğüm renkler, mutluluklar, hüzünler... Hepsi sadece  O olmuştu.

Aşk ne güzeldi. Birisine bağlanmak,onsuz nefes alamamak... Onun nefesi haline gelmek müthiş güzeldi. Biz şimdi Uras'la tek nefes olmuştuk. Ne o bensiz, ne de ben onsuz olabilirdim bu hayatta. Bana sunulan ikinci şansa her gece dualar ediyordum.  Aşkı yaşamadan ölmediğim için mutluydum. Bu güzel duyguyu tatmadan ölmediğim için o kadar mutluydum ki...

Gözlerimi zorlayarak açmaya çalıştım ama bir türlü kendimde o gücü bulamıyordum. Gece o kadar geç saatte uyumuştum ki şimdi de bu haldeydim. Aslında uyumaya devam ederdim ama cep telefonumdan yükselen ses ve ona eşlik eden pencereden yansıyan güneş ışıkları beni uyandırmaya zorluyordu. Yatakta gözlerim kapalı halde huysuzlanarak yorganı başıma kadar çektim. Şimdi pencereden yansıyan güneş ışıklarını engellemiştim ama cep telefonum hâlâ yüksek seste çalıyordu. Daha fazla kendime bu eziyeti yapmamaya karar vererek başımı yorganın altından çıkardım. Anında temiz hava ciğerlerime dolarken yorganın altında havasızlıktan ölmediğime şükrediyordum. Hoş bu şekilde ölsem insanlar gerçekten arkamdan gülerlerdi buna eminim. Ben nasıl ölümün pençesinden ayrılmıştım ki şimdi yorgan altında öleyim.

Başım gibi kolumu da yorgan altından çıkarıp komodinin üzerindeki telefona uzanıp aldım. Gözlerim hâlâ kapalı olduğu için biraz bulmam zor olmuştu ama düşürmeden sonunda elime almıştım. Bir kaç kez ekranda parmağımı kaydırdıktan sonra telefonu nihayet açabilmiştim.

''Alo''dedim uykulu ses ile. Gözlerim halen kapalıydı ve bir süre daha uyumayı planladığım için açmayı düşünmüyordum. Gece Uras'la sabaha kadar mesajlaşmış olmasaydım eminim ki şu an bu halde olmayacaktım ama onun bir aylık yokluğunun acısını çıkarmam da gerekiyordu.

''Defne,güzel kızım uyuyor muydun?'' diyen annemin sesine gülümseyip gözlerimi açmadan esnedim ve ''Gece biraz geç yattım,günaydın annecim''dedim. Annemle telefonda sürekli konuşuyorduk ve hatta Uras'ın İtalya'ya gitmesi ile bende o yokken bir kaç günlüğüne ailemin yanına gitmiştim. Onları o kadar çok özlemiştim ki bu bir kaç günlük ziyaret benim için fazlasıyla iyi olmuştu. Aslında yanlarında daha fazla kalmak istiyordum ama sınava çok az kalmıştı ve benim derslerimi artık aksatmamam gerekiyordu. Zaten Uras yurt dışından döndüğünden beri derslerden olabildiğince kaçmıştım. Onsuz geçen günleri şu bir hafta boyunca her dakika yanında olarak geçirmiştim.

''Günaydın kuzum, iyi ki doğdun güzeller güzelim''dedi annem. Gözlerim aniden açılıp yataktan doğrulurken odanın içindekilere mi yoksa annemin söylediklerine mi şaşırsam bilememiştim. Bu gün benim doğum günümdü ve benim aklımdan tamamen çıkmıştı. Annem hatırlamasa benim hatırlayacağım dahi yoktu.

Hâlâ şok ile cümle kurmaya çalışıp ''An-annecim benim teşekkür ederim, iyi ki sende beni bu dünyaya getirmişsin,her zaman yanımda olduğun için çok teşekkür ederim'' dedim, bir taraftan da yatağın içinde odamı inceliyordum. Gözlerim etrafta gezinirken annemin cümlelerine odaklanamıyordum bile. İçerisi sanki benim odam değildi. Sanki rüyadaydım. Koluma bir çimdik atıp gerçekte mi yaşıyorum diye kontrol ettim ve acıyan canımla gerçekte yaşadığımı anladım. Nasıl bu hale gelmişti içerisi. Nasıl hiç bir şey duymamıştım?

SEN ONA AŞIKSIN- Tamamlandı (Düzenlenecek)Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin