What's next?

15 3 9

"Weetje ik wat eigenlijk niet wat we nu moeten doen" zei Skye. Nadat we het zwaard hadden gevonden waren we uit het bos gelopen en waren we richting Hyrule City gelopen. We waren nog niet aangekomen dus hadden we een een vuurtje gemaakt ergens in het bos. "Ik ook niet, maar de meeste mensen zijn naar Hyrule City gevlucht dus er zullen daar vast mensen zijn die ons kunnen helpen." zei ik. Skye zei terug "Ja klopt, maar als dat niet zo is. Komt Ghirahim wel opdagen?" "Ik weet het niet, spreek niet zijn naam uit straks hoort hij het nog" zei ik bang. Skye rolde ze ogen en zei "watje". Ik zei terug "Ha het enige watje dat er is ben jij, je bent altijd weg als er gevaar is, zelfs als er een klein spinnetje is Toeval of niet?". "7" zei Skye met een lach. Ja Skye telt nog steeds mijn beledigingen. Opeens hoorde ik geritsel in de bosjes. ik fluisterde "Skye hoorde je dat ook? Wacht ik ga effe kijke"
Skye gaf mij een blik alsof ik gek was (gezichtsuitdrukking). Achter mij stond een hele grote boom, en daar achter zaten allemaal bosjes. Ik klom in die boom, en bleef zitten. Ik had mijn boog in me hand. 

"Je zit er nu al een kwartier, er zit helemaal niks" zei Skye. "Ja.....misschien heb je gelijk..." . Ik klom van de boom af en besloot toch nog te kijken. Ik pakte een steen, niet heel groot. En gooide hem keihard. "Brrrgrrbrr" hoorde ik. Ik ging helemaal stuk het klonk echt belachelijk. Ik keek in de bosjes en wat ik zag was een soort eekhoorn. Hij was gewond....door mij. Opeens zei Skye "Haha nu heb je gelijk je avond eten." . Ik zei terug "Dat is niet grappig, kijk hoe zielig die is." Ik pakte het beestje op, en gaf hem wat van mijn eten (dat ik nog over had). Ik nam het beestje mee wat verder in het bos en liet hem gaan. En ik zei nog "Oja beestje, je naam word Beestje. Misschien zie ik je nog een keertje."

-Na een dag lopen,Hyrule City-
Het was midden in de nacht, het was heel helder, geen wolken aan de hemel het was echt prachtig! Ik zag overal sterren. En verderop zag ik het kasteel, daar woonde Princess Leia. Ik hoopte haar te zien. Maar toen we dichter bij kwamen zag ik iets, wat ik nooit had verwacht. Het was misschien donker maar het leek alsof Hyrule City was verdeeld, het kasteel was helemaal zwart, ik zag dat er soort van as uit de lucht viel als regen. Terwijl het andere deel het dorp, er vrij normaal uit zag. "Zie je dat Skye...De Twilight heeft het kasteel, wat denk je dat er is gebeurd met L-Leia...?" Zei ik bang. "Ik weet het niet, maak je geen zorgen. Binnekort is dit allemaal voorbij. Ik beloof het. We gaan het samen aan" Zei Skye. Hij keek me niet aan toen hij dat zei hij keek naar het kasteel. Ik zei "Waarom zouden de mensen hierheen vluchten? Als ze zien dat het Kasteel is ingenomen". Skye reageerde " Ik heb geen idee, ze zijn gewoon dom". "He! Dat is ook niet niet aardig, we gaan hier zelf ook naar toe gegaan. Dus jij met ook dom" zei ik boos. En hij keek me aan met zo enge lach en zei "8" . Ik probeerde heel serieus te kijken naar hem maar schoot in lach waardoor hij ook moest lachen" en ik maakte niet eens een belediging" zei ik. Hij zei "nee maar het deed wel pijn" met een grijns op zijn gezicht

-binnen in het dorp-
Wat ziet het er hier leuk uit, he Skye" zei ik. Geen reactie. Ik keek om me heen maar Skye was nergens te bekennen. Ja hoor hij was weer is verdwenen.
Ik liep wat verder door de markt en kwam weer allerlei verschillende markten tegen. Ik had wat mensen gevraagd over de Twilight die over het kasteel hing en of ze niet bang waren. "We zijn wel bang, maar er is een held die ons gaat bevrijden" "Ik ben niet bang, de Twilight doet niks zolang je hun niks doet" 
"Ja ik ben bang, maar onze princess zorgt dat er niks met ons gebeurd. Ze heeft zich voor ons opgeofferd, ze is in handen van de Twilight Princess"
Dat laatste gesprek had ik met een oudere vrouw. Ik schrok wel, ze was wel dapper. Ze moest weten dat ik iedereen zal bevrijden! En de Twilight Princess?
Ik wilde nog richting het kasteel lopen maar wachters stonden in een rij naast elkaar ongeveer 10meter van de Twilight grens af. De ene kant was helemaal zwart en onze kant was gewoon licht. De wachter lieten mij er niet door omdat het te gevaarlijk was.

Ik bedacht me dat ik er wel raar bij liep voor een "vrouw", ik keek om heen en ze hadden allemaal jurken aan. Iedereen keek naar mijn wapens die bij me had. Ik zocht snel naar een winkel waar je spullen kon opslaan. Waarschijnlijk was ik hier nog wel een tijdje. Naar wat rondvragen was er inderdaad een opslag plaats winkel in de buurt. Eenmaal aangekomen had ik mijn spullen ingeleverd, ik had maar gezegd dat het de spullen van mijn broer waren. Ik had ook nog rond gevraagd naar een "kleding" zaak. Ik kocht de eerste jurk die ik zag, ik haat jurken, echt verschrikkelijk. Ik voelde me een stuk minder veilig zonder mijn zwaard en boog, maar gelukkig had ik mijn mes nog mee.

A Trip To The TwilightLees dit verhaal GRATIS!