Hoofdstuk 45

695 23 13

Ik stap van het vliegtuig en loop naar de auto waar mijn vader staat. Ik loop op hem af en begin te huilen. "Heey, gaat het" vraagt mijn vader liefjes aan mij. "Ja, kunnen we naar Nicolai gaan?" Vraag ik. Hij knikt en we stappen in de auto. Hij start de auto en we rijden weg. Onderweg kijk ik naar buiten en hoor allemaal zielige liedjes. (Hebben jullie dat ook wel is als je verdrietig bent en dan dat gebeurt) Ik zucht en kijk vooruit. Als we voor het stoplicht staan word ik geappt. Ik pak mijn telefoon.

Viktor:
Als geland? Xx

U:
Ja :( xx

De auto is gestopt en we stappen uit. We lopen het ziekenhuis in en ik ga ongeduldig in de wachtkamer zitten. Mijn vader loopt naar de balie om informatie te krijgen waar hij ligt. Het duurt me te lang. Ik loop een lift in en kijk op een bord waar staat. Nicolai Boilesen. Ik loop naar binnen en kijk geschrokken naar Nicolai die daar ligt. Er komen tranen in mijn ogen en ik ren naar hem toe. Ik ga op een stoel naast hem zitten en pak zijn hand. "Wat heb je nou weer gedaan" ik glimlach zwakjes. Ik zucht diep en kijk hem aan. Zijn lichaam is helemaal wit en zijn lippen zijn paars/blauw. Het is vreselijk om hem zo te zien. De deur gaat open en een zuster staat in de deur opening. "Oh sorry stoor ik?" Vraagt ze. Ik knik nee. "Is het je vriendje?" Ze kijkt me met medelijden aan. "Nee, hij is mijn beste vriend" ik zucht diep. Ze loopt naar me toe. "Heey, het komt allemaal goed met hem oké? Ik beloof het je" zegt ze en iets in me gelooft haar. "Bedankt" zeg ik en glimlach zwakjes. Ze doet wat dingetjes en vervangt het andere infuus. Dan loop ze de kamer weer uit. "Word maar snel beter" zeg ik en sta op. Ik draai me om en loop naar het raam. Ik kijk naar buiten en mijn telefoon begint te trillen. Ik pak mijn telefoon en heb een appje.

Onbekent:
Watch your back, because i will always look after you😏 Hopelijk haalt je lieve Nicolai het
Xx J

Ik begin te huilen en leg mijn telefoon weg. Ik heb hier nu geen zin in. Ik loop terug naar hem en pak mijn tas. Als ik in mijn tas oppak ligt er een brief op de grond. Verbaast kijk ik ernaar en pak hem op. Met sierlijke letters staat mijn naam erop geschreven. En achterop de brief staat X nicolai geschreven. Ik pak de brief en wil hem gaan lezen als er iemand binnen komt. Ik stop hem snel in mijn tas en zie mijn vader staan. "Femke doe even normaal! Dit kan je niet doen" zegt mijn vader boos. Ik kijk hem aan. "Sorry, laten we gaan" zeg ik en loop de kamer uit. Ik hoor voetstappen achter me en ik loop naar de auto. Als we in de auto zijn pak ik mijn tas en pak de brief eruit. "Wat is dat?" Vraagt mijn vader. Shit! "Euh van Viktor" lieg ik. Ik op hem en kijk erin.

Lieve Femke,
Ik wil je dit al een tijdje vertellen, alleen het kon niet.

~~~~
Hehe! *gemeen lachje* 😈 Sorry dat ik zo lang niet geupdate heb maar ik moet een beetje beter mijn best gaan doen😂😳 Maarja! Ik denkt dat ik een nieuw boek ga beginnen alleen ik weet niet welke....😅 misschien hebben jullie een leuk idee? T kan over voetballers gaan of over zangers? Idk verzin maar wat😊 Jongens slechte mededeling! Viktor gaat weg bij ajax😭😭 laten we ff met zijn allen gaan huilen😭💔 Hopeyoulikedit💘💄 Loveyou💜👅

Xx Me💋💘

Finding our wayLees dit verhaal GRATIS!