Hero time

10 3 4

Het was midden in het bos, een ruïne van steen. Planten die er om heen groeiden. Vlinders en insecten. Een zachte wind. Toen ik verder liep zag ik grote stenen beelden. Het leken op wachters. Ze waren misschien wel 4x zo groot als ik. Ik keek om me heen maar zag verder geen doorgang dan de gene waar ik uit kwam. Die stenen beelden stonden vlak naast elkaar, tegen een muur aan. En op die muur zaten tekens. Precies tussen de beelden in. Ik snapte het niet, het zwaard moest hier ergens zijn en het enige wat ik zag waren muren. Ik wilde er nog overheen klimmen, maar dat lukte niet. Ik liep terug naar de beelden, opeens zag ik wat glinsteren op zijn zwaard(van het beeld) zat een kristal, ik probeerde het eruit te halen. Hij raakte hem nauwelijks aan en hij viel eruit. Plotseling voelde ik de grond trillen, Skye kwam plotseling te voor schijn en zei "Wat gebeurd er? Wat heb je gedaan?" Ik reageerde in paniek "Niks, ik raakte dat kristal alleen aan en toen gebeurde dat.". Opeens hoorde ik een zware stem zeggen "Wie verstoord de Tempel van Tijd?" De beelden bewogen stroef, er vielen wat steentjes naar beneden en planten die aan de beelden waren gegroeid werden los getrokken. Ik werd bang. Ik kwam niet uit mijn woorden, ik wist niet wat ik moest zeggen. "Geen woorden?" Zei hij, hij boog langzaam naar beneden en keek mij aan. Het leek op een ridder, ik kon zijn ogen niet zien door zijn helm. Hij ging verder en zei "De gekozen de uitverkoren....wij hebben lang op deze dag gewacht, Freya". Hoe wisten wie ik was. Ik wist niet wat er gebeurde, hoezo hebben ze gewacht? Op mij? Ik vroeg daarom ook "Ik snap het niet, wat gebeurd er" het andere beeld reageerde " Wij zijn beschermers van de Goden. En zij hebben jou gekozen om het Kwaad te bestrijden. Deze dag was voorspeld, het zwaard dat was gebruikt door vele helden voor jou, wacht nu op jou om samen het kwaad te vernietigen, die held ben jij Freya ." De andere vulde het verhaal aan " lang geleden leefde iedereen in vrede, maar er was 1 iemand Ghirahim (De zwarte tovenaar) hij zette zich op tegen de Goden. Hij begon met zwarte magie te werken en dreigde de Goden de dood. Dat kon haast niet, maar de inwoners van Hyrule kon hij zo te grazen nemen. Hij wilde ook macht. Sinds dat dreigement zijn er veel aanhangers gekomen en die hielpen hem ook. Maar Ghirahim gebruikt hun. De Goden konden niks doen op de aarde zelf. Ze hadden iemand nodig. Daarom gaven ze iemand op aarde de gavens van de Goden. Zij die het Kwaad moesten bestrijden, en jij bent gekozen, je hebt geen ouders Freya, jou ouders zijn de Goden boven je. Ze zijn er altijd geweest" ik klapte dicht, ik wist niet of ik dit leuk moest vinden of verschrikkelijk. Maar ik kon er niks aan veranderen. Het voelde toch als een leegte, in had geen biologische ouders, het waren Goden, het voelde als waanzin alsof iemand een grap maakte en mijn enige doel in het leven was het kwaad vernietigen , daarom vroeg ik " Is het dan geen 1 held gelukt om het kwaad te vernietigen? Waarom zou het mij wel lukken" het beeld reageerde " Elke held geeft zijn krachten door, jij bent nu krachtiger dan wij mochten denken, en de levens van de vorige helden zijn niet voor niet geweest, we laten helden alleen geboren worden als het kwaad dreigt te komen, Ghirahim is Onsterfelijk voor ouderdom, hij word niet oud. maar hij kan wel gedood worden. De helden voor jou hebben vele aanhangers gedood en weggedreven. Ghirahim staat er nu alleen voor. Hoe we dat weten is een ander verhaal. Wij zijn slechts bewakers van deze tempel en de Goden,wij weten ook niet alles, alleen wat de Goden ons vertellen." Het andere beeld ging verder " Maar voordat je langs onze deuren kan, moet je iets voor ons vinden, een gunst voor een gunst." Ik zei " Is goed, maar waarom en wat?" Hij zei " We hebben een kristal nodig een Lapis Lazuli, zodat wij terug kunnen naar de Goden. Wij zijn niet alleen beelden onze zielen zitten in het beeld vast, onze lichamen zijn boven. Wij kunnen maar 1x per leven naar boven. Elke keer als een Held ons bezoekt. Wij zullen voledig vrij zijn als het kwaad is weggedreven." Ik had toch geen keus, ik moest dat zwaard hebben om het kwaad uperhaupt te bestreiden, dat zwaard was door de goden gesmeden. En ik wist waar ik Lapis Lazuli kon vinden, Rheagon had mij geleerd waar kristallen en edelstenen te vinden waren. Hij had het wel is over Lapis lazuli, die werden gevonden in grotten. Dus ik moest ergens anders kijken dan boven de grond. "Het zal eeuwig duren totdat je een Lapis Lazuli vind, je moet iets anders bedenken." Zei Skye. "Ja zoals, ik heb die Lapis nog wat nodig om da t zwaard te krijgen die ik nodig heb"
Het zou misschien eeuwig gaan duren , volgens hem, maar ik wist precies waar ik het kon vinden, er was een waterval , achter die waterval haalde mijn vader en Rheagon wel is Lapis lazuli, hij maakte daar juwelen van voor mijn moeder en mij. Ik was zelf nooit meegeweest, vader zei dat het gevaarlijk was 'alleen jongens mochten mee' . Nou ik mocht wel mee maar niet in de grot zelf. We hadden uren gelopen, toen we eindelijk aan kwamen bij de waterval, het was een soort afdaling. Van de bergen rond Mydna. Het was echt prachtig, de waterval liep helemaal tot beneden ik kon het einde nauwlijks zien, er groeide allemaal bloemen langs. Het was echt prachtig.
Ik hoorde Skye wat zeggen "Hier deze is voor jou". Hij gaf me een Rode Bloem, niet een roos, hij was blauw van binnen en rood van buiten. "Bedankt, hij is echt mooi, dat is lief van je ;) "zei ik. Ik vond hem ook echt mooi, ik stopte hem in mijn haar, hij bleef goed zitten. Ik keek Skye nog even aan, ik voelde dat ik moest blozen. En ik wed dat hij dat ook zag, dus ik draaide me snel om. Skye zei tegen me " Ik ga wel eerst dan geef ik wel handje". In een flits was Skye weg, opeens zag ik een enorme hand mij grijpen. "Ga je nog ooit uitleggen hoe je dat kan?" Vroeg ik. "Haha misschien volgende keer, lieverd.".  Ik merkte het nog niet, maar toen ik verder liep zag ik overal kristallen, het was prachtig. Het was een grot gemaakt van die kristallen.  Alle muren en het plafond waren van Lapis Lazuli. Het was blauw-paars. Ik was echt in een paradijs, zo voelde het dan, met het geluid van de waterval op de achtergrond en de glinsterende kristallen

 Ik was echt in een paradijs, zo voelde het dan, met het geluid van de waterval op de achtergrond en de glinsterende kristallen

Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.

"Ik denk dat dit het is, Skye" zei ik met volle vreugde.  "Ja ik denk het ook, ik zal wel een stuk afbreken" zei Skye terug. "Ja, en dan moeten we snel terug, dan hebben we het zwaard nog vandaag, het word al donker." Skye brak een groot stuk af terwijl ik nog rond keek, vader had al vertelt hoe prachtig dit was, maar ik snapte nog steeds niet dat Rheagon wel mee mocht. Jongens....

-terug in de Tempel van Tijd-
"wachters van de Goden, we hebben wat u vroeg. Laat mij nu verder gaan, zodat ik het kwaad zal bestrijden" zei ik, ik wilde formeel praten want dat klonk als een held, toch? De wachters zeiden tegelijk "Bedankt Freya, beschermer van het licht, wij kunnen nu weer naar boven. Het is misschien 1 dag, maar we zijn u dankbaarder dan wie dan ook. We laten U doorgaan. Wees voorzichtig en zal u missie slagen en het kwaad voor eens en voor altijd verdoemd worden". Er waren grote trillingen, ik zag de stenen deuren verplaatsen. Ze gingen open, voor mij zag ik een trap. Ik was er eindelijk, het was misschien het begin van alles. Maar het voelde of ik verder was dan ooit. Ik liep naar boven, en kwam bij een open gebied er zaten ronde muren om heen( geen plafond), die muren waren bijna allemaal gescheurd en groeide overal planten op. Ik zag het, het zwaard. Er viel precies zonneschijn waar het zwaard lag, precies waar de bomen de zon niet konden tegenhouden. Ik liep er naar toe, het zwaard zag er prachtig uit, er zaten ook kristallen op. En de
zij-handgrepen waren soort van vleugels ( wel gewoon metaal ) het zwaard zat in een steen. "Denk je dat ik hem eruit kan trekken?" Vroeg ik aan Skye. Hij reageerde terug "Ik weet het zeker". Ik pakte het zwaard, en het symbool op mijn hand begon licht te geven, voordat ik het door had, had ik het zwaard in mijn handen en was het steen open gebarsten. Het voelde zo goed, ik voelde me machtig, ik voelde me blij, ik had eindelijk het gevoel dat het me ging lukken. "Het is me gelukt, Het is me gelukt Skye!!" Riep ik met volle enthousiasme. "Ik wist het Freya, je bent echt geweldig. Jij gaat het verslaan." Zei Skye met volle trots. "Wij gaan ze verslaan" zei ik tegen Skye. En voordat ik het wist, zaten mijn lippen op die van hem.

-yeah ze hebben het zwaard- :)
-Als je soms denkt van "Uhh is Freya alleen ofzo waar is Skye om haar te helpen (of je denkt dat helemaal niet) nou hij kan natuurlijk in een schaduw veranderen. En waar hij dan heen gaat? Niemand weet het :)

A Trip To The TwilightLees dit verhaal GRATIS!