Wat?

705 41 11

Pov Zoë
De bel gaat. Vrij! Morgen nog een paar uurtjes naar school en dan weekend. Ik loop naar mijn kluisje en stap dan samen met Hunter in de bus.

Als ik thuis aan kom zie een een auto staan die van niet van Cameron is. Ik open de voordeur. 'Hallo' zeg ik. Ik hoor geschuif van stoelen. 'Hallo' hoor ik Cameron zeggen. Ik zet mijn tas naast de deur en hang mijn jas op. Ik loop naar de keuken. Ik zie Cameron met twee mannen. Een man geeft me een hand. 'Hallo ik ben Chris en dit is Gerrit' zegt de man die dus Chris heet. Ik geef Gerrit ook nog een hand. 'Het is tijd om te gaan' zegt Gerrit. Ik zeg ze gedag en Cameron loopt met ze mee naar de deur. Ik pak wat drinken en ga op de bank zitten. Cameron komt naast me zitten. 'Wie waren dat?' Vraag ik. 'Mensen van de jeugdzorg' zegt hij. 'Waarom waren die hier?' Vraag ik. 'Ze willen jou uit huis plaatsen' zegt hij. 'Wat? Waarom?' Vraag ik. 'Omdat ik vaak weg ben en jij dan alleen thuis bent en andere redenen' zegt hij. Ik kijk naar mijn voeten. 'Komen ze weer?' Vraag ik. 'Zondag' zegt hij. Het is stil. 'Het spijt me' zegt hij. 'Jij kan er denk ik ook niks aan doen' zeg ik. Ik sta op en loop naar boven.

zondag•

De mannen zijn er al een tijdje

De mannen zijn er al een tijdje. 'Waar ga ik heen?' Vraag ik. 'Je gaat naar zuid-Afrika' zegt Chris. Dat is super ver. 'Waneer?' Vraag ik. 'Volgende week zaterdag' zegt Gerrit. 'Sorry' zeg ik. Ik en loop naar boven. Ik plof neer op mijn bed en begin te huilen.

'Zoë' hoor ik Cameron zeggen. Ik open mijn ogen. Ik ga recht op tegen hem aan zitten. 'Ik ga je missen' zeg ik. 'Ik jou ook' zegt hij en knuffelt me. 'Hebben ze gezegd hoe lang weg ben?' Vraag ik. 'Minimaal een jaar' zegt hij. Ik knik. 'Ik probeer je zo vaak mogelijk te bellen' zegt hij. Ik knik. 'En we gaan woensdag je sweet 16 houden' zegt hij. (Hunter is al 16 geworden in dit verhaal) Ik lach naar hem. Ik was helemaal vergeten dat ik woensdag jarig ben. 'En als je wil gaan we alleen maar leuke dingen doen deze week' zegt hij. Ik knik.

maandag•

We hebben een tussen uur. 'Wil je even mee komen?' Vraag ik aan Hunter. Hij staat op. Ik pak zijn hand vast en neem hem mee naar de tribunes van het voetbalveld. 'Wat is er?' Vraagt hij als we boven zitten. 'Ik ga weg' zeg ik. 'Wat?' Vraagt hij. 'Ik ga verhuizen' zeg ik. 'Waarheen?' 'Naar zuid-Afrika' 'Waarom zo ver?' Vraagt hij en ik zie de tranen in zijn ogen. 'Ik word uit huis geplaatst' zeg ik. Hunter kijkt naar beneden. 'Waarom?' Vraagt hij zachtjes. 'Ze zeiden dat Cameron niet goed voor mij kan zorgen' zeg ik terwijl ik naar mijn voeten kijk. 'Dat is bull sh*t jij en Cameron kunnen heel goed met elkaar' zegt hij. Ik haal mijn schouders op. 'Hoe lang ga je weg?' Vraagt hij. 'Minimaal een jaar' zeg ik. Hij knikt. Na nog een tijdje praten lopen we terug. We hebben het al een soort van uit gemaakt zodat we dat niet op het laatste moment moeten doen, maar we zijn gewoon vrienden. Ik vertel het ook aan Emily en Ryan.

Sorry • Hunter RowlandLees dit verhaal GRATIS!