Finally.

19 4 3

"FREYA! IK KAN ER NIET OVERHEEN, Freya!" Ik hoorde Skye roepen. Ik bloede, ik lag op mijn buik, het deed pijn, de monsters reageerde niet meer alsof ze me dood lieten bloeden. Ik hoorde Skye steeds zachter roepen....ik had het gevoel dat ik elk moment dood kon gaan.... Ik zag opeens wit licht, ik zag een symbool de achtergrond werd langzaam zwart terwijl het symbool steeds feller licht gaf, het leken op 3 manen. In een flits waren mijn ogen weer open, ik voelde wat ,ik voelde energie! Het symbool wat ik zag was het zelfde symbool dat op mijn hand zat, het gloeide. Ik stond op, terwijl ik dat deed vergat ik de pijn en dacht alleen maar; ik moet verder. Bij die gedachte kwam er een idee te binnen(terwijl Skye alleen maar aan het schreeuwen was) als eentje steeds de andere op roept als ze dood zijn moet ik ze misschien tegelijk doden, drie lukte denk ik niet omdat twee de hele tijd bij elkaar waren. Ik liep recht op eentje af, hij merkte nog niet dat ik naar hem toe liep, ik stak hem.

Hij draaide zich om

Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.

Hij draaide zich om. Hij probeerde me te krabben maar deze keer niet! Ik stak hem nog een keer recht door zijn oog (hij had er maar 1) hij was dood. Nu moest ik dus 2 in 1 klap doden. Anders zou de ander ze weer oproepen. Ik moest ze eerst verwonden, ik stak ze allebei 1 keer. Ze waren nu zwakker dus het zou moeten lukken. Ik rende tussen hen in en stopte daar, ik hield me zwaard achter me, en dit klinkt stom maar ik draaide me hard met mijn zwaard uit en kwam snel genoeg tegen beiden aan, ik had gewonnen. Ik voelde de pijn langzaam terug komen terwijl ik Skye wazig zag aan komen lopen...

 Ik voelde de pijn langzaam terug komen terwijl ik Skye wazig zag aan komen lopen

Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.

Ik deed mijn ogen open en zag boven mij de lucht, ik lag op het gras. In het bos was de lucht niet bedekt met twilight. Ik probeerde op te staan maar mijn rug deed nog erg pijn. Ik hoorde een lieve stem zachtjes zeggen "Blijf maar liggen, ik heb wat speciale kruiden, je wond zou daar binnen enkele dagen geheeld moeten zijn" het was Skye, hij verzorgde mij, ik zag naast me bessen en water liggen, en de kruide waar die het over had. "Ik zag een licht en een symbool, kijk de zelfde op mijn hand, wat is het ?" Vroeg ik aan Skye misschien dat hij het wist. "Ga maar rusten je bent een beetje moe misschien ligt het daaraan" zei hij terug. "Ik ben niet gek ofzo, als je dat denkt ik zag het echt" zei ik. Hij reageerde sarcastisch terug "jaja dat zal vast wel". "Ezel" zei ik zachtjes. "Dat hoorde ik trouwens, en dat is 1"zei hij . "Wat bedoel je 1?" Vroeg ik. "Omdat jij mij vaak genoeg beledigd ben ik ze gaan tellen, en voor elke belediging krijg ik een kus" zei hij terug met een "fliterige" stem. "Haha ja dat zal wel ja" reageerde ik maar terug.

Een paar dagen later, was mijn rug inderdaad geheeld, wat littekens maar verder niks! Nadat we wat hadden rond gevraagd of mensen iets wisten van de tempel, kwamen we een man tegen die vertelde dat hij achter wist waar het was, alleen dat niemand wist hoe er binnen te komen. Hij zei dat het een soort grot was. We liepen er inderdaad naar toe, we staken een riviertje over en zagen inderdaad een grot, we liepen langzaam naar binnen. Het leek wel alsof het opeens koud werd. Er was helemaal niks in die grot? We hadden nog verder gekeken of we verkeerd waren gelopen maar dat was niet zo.

"Moet je kijken er staan tekens op de muur" hoorde ik Skye zeggen met blijdschap

Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.

"Moet je kijken er staan tekens op de muur" hoorde ik Skye zeggen met blijdschap. "Ja maar wat staat er dan" zei ik terug. Ik zag dat Skye het probeerde te lezen. "Er staat spreek God en gij zult welkom zijn" las Skye hardop voor. "God" zei ik maar, dat bedoelde ze toch? "Ik denk dat dat niet gaat werken." Totdat er een idee in me opkwam. "Het oude Hylian, de taal van Hyrule. Spreek je dat?" Vroeg ik aan Skye.  "Nou niet heel goed maar ik ken het woord God" zei hij. "Nou het zeg het dan!" Zei ik terug. En hij sprak "Deus". Langzaam hoorde ik geritsel, ik werd eigenlijk best wel bang, er gingen deuren open. Wat ik zag was prachtig, ik zag bomen bloemen. Maar wat mij het meest op viel was de gesteente het was een ruïne! Van de tempel van Tijd. "We hebben het gehaald" zeiden ik en Skye gelijk.

A Trip To The TwilightLees dit verhaal GRATIS!