Help me

17 4 11

Skye vertelde mij dat hij wist waar we het zwaard konden vinden, althans de naam van de plek, het heette De Temple van Tijd. Hij wist alleen niet waar we het konden vinden. Dus het enige wat we konden doen was rondvragen en gewoon door lopen. Ik had wel verwacht dat dit maanden kon duren maar we waren er sneller dan we dachten, er waren plekken in Hyrule die nog niet met de Twilight waren overheerst, en een van die plekken was karoko Dorp, Skye had zich zelf weer in een schaduw getransformeerd omdat hij bang was dat hij mensen zou afschrikken. Ik had veel mensen gevraagt of ze iets wisten van die Tempel. Het enige wat ze zeiden was dat ik naar Renado moest, het was een soort van Hoofd van het dorp. Karoko dorp was erg warm. Het was geen woestijn maar er lag wel veel zand. Ik was Renado gaan opzoeken, en hij vertelde mij dat hij hoorde dat het in het bos lag, Het bos achter Hyrule City. Verder had hij alleen verhalen gehoord. Dat alleen een echte held het zwaard eruit kan halen. En als ik heel eerlijk was, betwijfelde ik of ik dat wel was.

Dus ging ik terug naar het Bos. Het bos was gigantisch, ik hoopte dat Skye wat sneller kon zien waar we heen moesten. Aangezien hij mysterious was, en hij veel dingen wist.

"Skye, je mag wel komen hoor" zei ik
En hij verscheen meteen "Haha dat wil je wel graag, maar dat snap ik wel" hij gaf een knipoog. Echt wat een arrogantie, ik zei het maar niet. Ik was niet zo van die jongens die zo vol van zich zelf waren pfff. "Aan het eind van dit alles, ben jij van mij. Wedden?" Zei hij nadat hij zag dat ik mijn ogen rolde. Met een zucht zei ik terug " Denk het niet."
"Bang dat ik win hè, ik weet wel dat je mij wilt" en hij kwam dichter bij mij staan. Ik stond bij een boom, en zijn handen lagen op mijn heupen, hij duwde me achteruit tegen de boom aan, zijn handen verplaatste naast mijn hoofd. "Serieus wat wil je....." zei ik. "Ik wil dat jij mij wilt, en als je dit zo erg vind waarom staan we hier nog" zei hij charmant. Hij had gelijk, mijn hart klopte sneller, en waarschijnlijk had hij door dat ik het warmer kreeg. "Je hoeft niks te zeggen, we weten het allebei." Zei hij
"Nee, ik wil je niet Skye, en als je dit nog een kee-" hij zoende me waardoor mijn zin onderbrak. Ik zoende terug. Hij stopte en zei "Jammer dat die weddenschap niet door ging, anders had ik al gewonnen" ik was sprakenloos, hij maakte mijn hart sneller kloppen. Ik wilde hem, maar ik laat me niet zo snel "krijgen". Als je mij wilt moet je je best doen. En niet wat versier trucks. "Skye, kan je alsjeblieft een stukje achteruit. Ik wilde net naar eten zoeken, zodat JIJ en ik allebei te eten krijgen." Zei ik om er onderuit te komen. "Oh je krijgt er honger van, klinkt als een compliment." Zei hij met een grijns. "Nee ,maar ik ga liever niet dood door honger." Zei ik terug. Dus ging eten zoeken. Meestal als ik ging jagen op kippen bijvoorbeeld gebruikte ik mijn boog. Ik liep dan heel langzaam op ze af of ging wachten in een boom. En als ze stil stonden schoot ik ze in hun nek of als ik hun hart in het vizier had dan richtte ik daarop.
"Ik heb twee konijnen gevangen, allebei 1 voor ons!" Zei ik blij. "Ik hoef geen eten, en helemaal niet van die dingen. Maar bedankt, liefje dat je zo je best probeerd te doen voor mij" zei hij een beetje afstandelijk alsof ik modder ofzo in mijn hand had. Ik zei maar dat er dan meer voor mij was, ook al had ik liever samen gaan eten.

De volgende dag gingen we het bos verkennen. Het bos zat wel onder de Twilight, overal zaten monsters, maar die maakte mij niet bang. Op een gegeven moment kwamen we in een open plek, het was stil, te stil. Skye had gezegd dat als hij me nodig had dat ik moest roepen, ik wist niet waar hij heen ging. Toen ik verder wilde lopen, onstond er een soort muur, ik probeerde met mijn hand er door heen te gaan, maar het brandde. Ik kon er niet doorheen gaan. Toen hoorde ik opeens wat, maar ik zag niks totdat ik boven me keek, er ontstond een portaal. En er vielen monsters uit. Maar toen ze op de grond stonden zag ik dat ze anders waren. Ze waren groter dan ik, terwijl de meeste monsters die ik had gezien allemaal even groot als mij waren. Ik kon niet weg, de enige manier was vechten, niet dat ik dat een probleem vond. Het waren er 3. Twee van hen leken net mij te negeren, terwijl de ander op mij afkwam. Ik pakte mijn zwaard en rende op hem af.

Ik stak hem een paar keer in zijn oog, hij probeerde met zijn klauwen mij te raken maar het lukte hem niet, ik rende snel achteruit, hij rende achter mij aan

Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.

Ik stak hem een paar keer in zijn oog, hij probeerde met zijn klauwen mij te raken maar het lukte hem niet, ik rende snel achteruit, hij rende achter mij aan. Ik stopte en draaide me om en stak zo mijn zwaard uit. Recht door zijn oog. Hij was dood. Maar ik moest er nog twee. Het was het zelfde verhaal met die andere, ik ontweek en ik stak hem. Toen moest ik nog 1, maar toen ik naar hem wilde gaan maakte hij een soort gekrijs, ik hield mijn oren dicht want het deed pijn in mijn oren. Toen ik achter mij keek waren die 2 monsters die ik had gedood weer levend. Ik snapte het niet, hoe moest ik hun dan doden als ze weer tot leven kwamen?
Nu probeerde ik eerst de gene te dode die schreeuwde zodat hij dat niet weer kon doen maar nadat ik weer nog 1 had gedood riep de ander hun weer op. Ik snapte het niet, maar deze keer zag ik het niet...terwijl ik nog met mijn vingers in mijn oren zat, rende een van die monster op mij af, hij scheurde zo met zijn klauwen mijn rug open. Ik viel neer op de grond. "Skye help......."
Was ik dan wel een held?

-Hoe loopt het af? En hoe dood ze die monsters?
-Hoort Skye haar wel snel genoeg?
- Kan Freya nog door vechten?
Wie weet, tot in het volgende hoofdstuk  ;)

A Trip To The TwilightLees dit verhaal GRATIS!