It will be okay.

17 4 5

Ik liep langzaam er na toe met Skye, al keek hij nog verward van net. Het vuur brandde nog daar en ik voelde de hitte in mijn gezicht. Ik zag iemand bewegen "Rh-Rheagon!?" riep ik .Het was hem, hij die onder brandwonden zat en hij die onder bloed zat. Skye trok hem eruit. We legde hem op het gras, ik probeerde het bloed te stoppen terwijl Skye keek of er nog meer mensen waren. " Niemand hier Freya..." Zei hij. "Dan zullen we moeten wachten tot het Rheagon uitgerust is...." Zei ik terug. "Wie is dat eigenlijk...je vriendje ofzo?" Vroeg hij onverschillig. "Nee hij is mijn beste vriend. Misschien liet ik inderdaad wat eruit.......

*FlashBack -2 jaar geleden- *
"Freya, kom is ik wil je wat vertellen."
Vroeg Rheagon, hij leek verlegen. Ik liep met hem mee, naar het bos. "Ja vertel maar" zei ik snel omdat ik moest eten. Hij kwam steeds dichterbij terwijl ik steeds ongemakkelijker werd.  Hij gaf mij een kus, op mijn lippen. Ja mijn eerste kus, het was van Rheagon mijn eigen Beste vriend. Hij was die tijd verliefd op mij. Ik wist niet wat ik moest zeggen. Ik had nog verwacht dat hij op mij verliefd was. Ik bedoel hij was de liefste jonge die ik ooit had ontmoet, maar ik zag het niet zo, een vriendje of verliefd. Ik was daar niet van, ik was altijd bezig met vechten en boogschieten enz. Na dat sprak hem heel lang niet meer. Op een dag kwam hij naar mij en zei "Ik weet dat je mij ook leuk vind" waarop ik terug zei "Ja dat klopt, maar ik ben te druk. Ik wil je niet als mijn vriendje" het klonk misschien gemeen, en ik heb er lang spijt van gehad omdat te zeggen. Ik hoop dat hij dit ook achtergelaten heeft, want ik heb dat wel.

"Oh oké..." Reageerde Skye terug. "Wil je Rheagon in de gaten houden? iets verderop is een rivier ik ga me even omspoelen." Zei ik aangezien in onder het bloed en het roet zat. "Ik wil je wel helpen anders." Zei Skye. Ik reageerde meteen terug; " Met wat dan, je moet hier blijven." " Nou met uitkleden ofzo...." Zei hij met een grijns op z'n gezicht. Ik liep weg, ik reageerde ermaar niet op. Eemaal in de rivier waste ik mezelf, het water was koud. Maar ik was geen watje. Opeens kwamen dingen binnenschieten, ik moest Leia helpen, ik moest Hyrule helpen. Ik moest nog zoveel dingen gaan doen, ik keek er tegen op. Maar niet in een slechte manier, nee ik zag het als een uitdaging, ik kan laten zien wat ik waard ben. Ik liep terug naar Skye en Rheagon, Rheagon was aan het praten, ik hoorde het. Ik rende snel en sneller er na toe. Ik lande zo op de grond, om te horen wat hij zei; "Freya, ze zijn ontvoerd, de bewoners."
" Dus iedereen is levend?! Ook mijn ouders en alle mensen!" Ik was zo blij, een opluchting. Het leek alsof ik stikte en weer kon ademen. Totdat ik Rheagon mijn naam hoorde zeggen "Freya, alle mannen moesten vechten, "Je vader en een paar andere soldaten....." Toen ik dat hoorde storte ik weer in, en voor ik het wist voelde ik weet tranen opkomen, ik probeerde ze tegen te houden. Maar dat lukte niet.

Opeens zag ik een zwart gedaante, ik liep er naar toe

Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.

Opeens zag ik een zwart gedaante, ik liep er naar toe. Opeens voelde ik pijn overal, van mijn voeten tot mijn hoofd. Ik voelde pijn die ik nog nooit eerder had gevoeld, toen ik achter me keek zag ik iedereen staan, Mijn moeder, Rheagon en zijn familie, Skye, iedereen. Ik wilde op ze af rennen maar die zwarte gedaante was sneller. Hij pakte zijn zwaard en iedereen stierf...... "Ik zal je snel genoeg zien, en we zullen vechten. Ik laat wel is zien wie het machtigste is, Het kleine meisje Of ik?" Hij lachde sarcastisch daarna. Maar hij liep op mij af, ik wilde wat zeggen maar het lukte niet. Hij pakte ze zwaard terwijl ik weg probeerde te rennen. Hij stak hem door mijn hart.

"FREYA!" Ik werd wakker, ik hoorde iemand roepen. "Ik schrok me dood!" Zei Skye. Ik snapte het niet, ik keek om me heen. Het was een droom. "Je viel flauw, en ik dacht dat je dood was, je hart hij klopte niet meer....." Zei Skye, ik zag de angst in zijn ogen toen hij dat zei.
"Ik zag hem..,Ik zag de tovenaar....., hij komt"
Voordat ik het wist lag ik in Skye zijn armen. Ik was bang, banger dan ooit....

Toen opeens Rheagon weer begon te praten. Het bloed was gestopt en we hadden wat kruiden erop gelegd voor genezing. "Freya, ik ga ze redden, ik ga onze bevolking redden en alle andere. Ik beloof het" zei hij zachtjes. Ik reageerde gelijk terug " Maar je bent nog niet genezen je moet rusten."
"Breng me naar Impa, hij zal helpen, als ik weer genezen ben ga ik ze halen, jij moet verder." Zei hij. Impa was een dokter die in de bergen woonde, waarschijnlijk had niemand hem nog gevonden ,omdat niet veel mensen wisten waar hij zat. Ik was vrienden met hem en Rheagon was dat ook. Hij was oud maar wijs, we hebben veel geleerd van hem. Hij leerde ons van die typische survival dingen zoals; vuur maken, wat giftig was en wat niet, camouflage echt van alles. Ik en Rheagon hadden hem ontmoet toen we wat kleiner waren, we waren aan het spelen en zagen hem bessen plukken, we hadden toen gevraagd of we er een paar mochten. Sinds dien zijn we al hele goeie vrienden.

(Bij impa)
Skye wachtte buiten, hij wilde niet naar binnen komen. Hij zei dat hij mij tijd zou geven om afscheid te nemen. En dat deed ik, terwijl Impa thee maakte.
"Ik ga je missen Rheagon"
" Ik jou ook Freya"
"Ja en niet dood gaan he"
"Haha, dat moet ik eerder tegen jou zeggen, ik weet wat je van plan bent, en je gaat het halen ik voel het. Je bent het dapperste meisje die ik ook heb ontmoet. "
Voordat ik wegging gaf Rheagon mij een kus en zei dat tie van mij hield. Ik zei het terug. Maar ik liep weg, had ik nog gevoelens voor hem?

Nu ging de trip beginnen, het avontuur. Ik stond op een van de hoogste bergen, de wind waaide hard. En het uitzicht was echt prachtig, ik kon het vuur nog vanaf hier zien branden. Dat herinnerde me weer aan het moment dat Rheagon vertelde dat mijn vader was overleden, maar mijn vader stierf al een held! En zo had hij aan zijn einde willen komen, hij kent nu vrede en rust. Ik maakte me hierdoor wel zorgen om mijn moeder.
Op zoek naar het zwaard......

Dit was een lang(denk ik) hoofdstuk maar ik hoop dat hij leuk was ;)

A Trip To The TwilightLees dit verhaal GRATIS!