A mysterious gentle man

18 3 4

-je leest nu in het sperpectief van Freya(ik=Freya)-

"Hee! Kom je mee oefenen, dan kunnen we gelijk wat kippen vangen" ik herkende die stem gelijk, het was Rheagon, hij keek naar mij met zijn blauwe ogen, zijn haar dat glansde in de zon. Zijn haar was blond bijna goud leek het wel. Ik kende hem al sinds ik klein was. We waren samen 1 van de oudste in het dorp. Rheagon Geapora, ja misschien mijn beste vriend, maar ik moet toegeven hij is best wel schattig.(KNAP). "Uhh, is dat een nee of een ja?" Vroeg hij. "Oh, jaa tuurlijk ga ik mee, ik was even in gedachten. Pak jij onze bogen. Dan kan ik je nog wel wat leren, want zo goed ben je niet" zei ik lachend. " Dat zien we nog wel" zei hij met volle trots, zijn stem was heel lief, al hoewel hij een echte flirt is, met andere meiden natuurlijk, ja ook doet hij dat bij mij, maar ik zie hem niet echt zitten als "vriendje".

Het bos van Mydna dorp was prachtig , het lag net achter het dorp

Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.

Het bos van Mydna dorp was prachtig , het lag net achter het dorp. De frisse lucht, de zon die door de bomen scheen, de vogels die fluiten. Ik zat hier wel is alleen om wat te rusten. Alleen zijn. Het was bijna avond, het werd al donker.  Ik besloot nog te blijven, de volle maan, het was echt prachtig. Ik kon hier echt van genieten, het gras was heel zacht, dat gras waarin je heerlijk kon liggen bedoel ik dan. "Zorg je dat je wel zo terug bent?" Vroeg Rheagon bezorgd. " Je kent me, maak je geen zorgen wat zou hier nou kunnen zijn?" "Je weet maar nooit, Twilight (schemering) hangt hier nog rond, dus ook hun wezens" .
" ga nou maar" riep ik een beetje bot, hij leek me moeder wel.  En je kon het al raden er liep iets, ik hoorde het. Ik pakte me zwaard, en keek rond. Niks. Ik keek verder, en ik zag iets ja, je zou wel kunnen zeggen dat het een monster is. Ze waren gecreërd door een zwarte tovenaar, maar die was al verbannen, maar dat betekende niet dat die monsters ook zouden verdwijnen, die monsters dienen alleen hem, ze waren slecht. Hij zag me niet, ik liep zachtjes door het gras, ik had mijn zwaard vast en stak hem zo door zijn borst. Er was geen bloed, er was geen vies vlees dat los hing. Nee hij verdween in as. Ik had in mijn leven al meerdere van deze gedood, ze verdwenen allemaal in as gek genoeg.

Ik kwam terug in Mydna, en iedereen was aan het schreeuwen het hele dorp. " Wat gebeurd hier?, weer een brand?" Vroeg ik beangstigend. " Nee Freya, iets ergers...er is een portaal gesignaleerd". Ja een portaal, een portaal waar die monsters uit komen. Dat portaal is anders dan gewoon een portaal, het is een zwart gat midden in de lucht. Maar dit betekende niet alleen monsters, nee twilight is terug. En het twilight is schemering dat valt, geen dag meer, geen nacht meer, er tussen in. "ZE NEMEN ONS OVER, ZE GAAN HYRULE OVER NEMEN"
"HIJ HEEFT GELIJK, WE MOETEN ACTIE ONDERNEMEN!"
Iedereen schreeuwde, het was ook erg maar dit was waanzin voor een klein dorpje. " We moeten een brief sturen naar De prinses." Riep iemand. " Snel roep de postbode!"

Ik liep terug naar het bos, terwijl iedereen aan het discusseren was. "Waar ga je heen lieverd?" Vroeg mijn moeder. " ik ga er even tussen uit maak je geen zorgen" ik liep verder in het bos, er was 1 boom echt prachtig het leek alsof hij licht gaf, ik had deze nog nooit eerder gezien. Het leek net alsof hij er plotseling was. Ik liep er naar toe, niet dat ik het vertrouwde...
Er verschijnde een gedaante, een schaduw van een Jongen. Maar ik zag niemand. " laat je zelf zien, ik ben niet bang voor duister!" Zei ik, terwijl ik doods bang was. Niemand die reageerde, maar ik zag een schaduw. Een lange een pikzwarte ! Het enige wat ik dacht was dat het slechte magie was, ookal was het slimmer om weg te gaan, was ik nieuwschierig. Ik wilde het weten....ik voelde een adem op mijn nek....

A Trip To The TwilightLees dit verhaal GRATIS!