7. BÖLÜM

4.2K 253 31


❀Düzenlendi❀


1568 

İNGİLTERE

~ 4 SENE SONRA ~

Emma tekrar aynadan kendine baktı. Ne kadar da çok değişmişti. Her gün aynada gördüğü çirkin bir beden, yüz yoktu karşısında. Sivilceli, lekeli suratı, kısa yıpranmış solgun saçları, biçimsiz vücudu yerini pürüzsüz bir surata, uzun altın sarısı saçlara ve güzel bir vücuda bırakmıştı. Üzerindeki mavi elbisesi göz rengini ortaya çıkarmıştı. Bukleli sarı saçlarını bugün açık bırakmaya karar vermişti.

Annesi bile onu görse tanıyamazdı. O bile kendini tanıyamıyordu. Şimdiki hâli eskisinden çok uzaktı. Çok güzelleşmişti. Artık insanlara görünmekten korkmadığı için özgürce gezebiliyordu. Tabii ki bu olumlu değişimin ardından bir çok erkek ona talip oluyordu. Özellikle de bir zamanlar onunla alay eden erkekler. Ona aşık olduklarını söylüyorlar, güzel cümleler sarf ediyorlardı. Emma tüm istekleri nazikçe geri çeviriyordu.

Kimse artık onu tanımıyordu. Bir yabancı gibi hissediyordu kendini Emma. Duyguları de değişmişti artık. O eski üzgün, insanların iyi tarafını görmeye çalışan bir kız yoktu. Yerini öfkeli, intikam almak isteyen biri vardı. İnsanların konuşmasında hep art niyet arıyordu. Çünkü herkes çıkardı bir pislikti. Kimseye güvenemiyordu. Sadece Jenna hariç. Çünkü o hep yanında olmuştu. Şu anda da olduğu gibi.

Bir süre sonra bahçeye geçip çiçekleri sulamaya başladı. Güneşli bir ilkbahar günüydü. Çiçekler yeni yeni açmaya başlamıştı ve etrafta hoş bir görüntü oluşturuyordu. Ağaçlardaki dökülen yaprakların yerini yenileri almaya başlamıştı.

Kaleden kaçalı tam tamına dört sene olmuştu ve Jenna söz verdiği gibi vakit buldukça onu ziyarete geliyordu. Jenna sayesinde yalnızlık hissetmiyordu. Dört sene boyunca bir sürü değişiklik olmuştu. Ona göre en büyük değişiklik kendisiydi. Eski hâlinden eser yoktu. O kadar güzelleşmişti ki... Fakat tüm bunlara rağmen değişmeyen bir şey vardı. İçindeki intikam isteği...

Jenna'nın konuşması ile Emma düşüncelerinden sıyrıldı.

- Emma sence yeteri kadar çiçekleri sulamadın mı? diye sordu Jenna gülümseyerek.

- Şey, ben dalmışım, dedi Emma.

- Bu aralar çok dalmıyor musun sence? O kadar konuşuyorum hiç cevap vermiyorsun. Bu kadar aklını kurcalıyan şey nedir ?

- Jenna bir zamanlar herkes bana çirkinim diye kötü davranırdı. Şimdi ise aynı kişiler bana yaklaşmaya çalışıyor. Her şey dış güzellik mi ? İç güzelliğin hiç mi önemi yok? diye sordu Emma dudak büzerek.

- Ah, benim güzel Emma'm sen aklını bunlarla yorma. Boşver insanları. Onlar böyledirler. Sen kendi hayatına bak. O insanlarla muhattap olma. Artık senin için yeni bir hayat başlıyor.

- Haklısın Jenna ama...

- Ama, dedi Jenna meraklı gözlerini ona dikerek.

Emma bir an duraksadı. Söyleyip söylememesi gerektiğini bilmiyordu. Ama Jenna her zaman ona yardımcı olmuştu. Bu seferde ona destek olurdu. Ayrıca Jenna akıllı bir kadındı. Onun fikirlerine gerçekten çok önem veriyordu.

- Ama her şeyin bir bedeli var Jenna. Herkes yaptığının bedelini ödemeli, dedi Emma keskin bir sesle.

- Bedelini ödemesi gereken de kim Emma? diye sordu Jenna.

- Evet, insanlar hep çirkinliğim yüzünden benimle alay edip, beni dışladılar. Fakat bana yapılan en büyük kötülüğü Dük James McCarthy yaptı. Gururumla oynadı. Sırf kendi çıkarı için beni kullandı, dedi Emma sinirlenerek. Yaptığı her şeyin bedelini ödemeli Jenna. Bu yaptıklarının karşılığını almalı.

KALBİMDEKİ LEKE #Wattys2017Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!