Hoofdstuk 25

1.2K 84 13


"Ik denk dat we even wat cultuurverschillen uit de weg moeten ruimen", zegt Adwyon op vrolijke toon.

Als ze opkijkt ziet ze nog steeds een lichte blos op zijn wangen en ze vraagt: "Maakt het je ongemakkelijk? Dit onderwerp, bedoel ik?"

"Een beetje, ik zal me eroverheen zetten. Ik neem aan dat het in deze wereld vrijer besproken wordt?"

"Niet alleen besproken", grapt ze, maar ze zegt verder niets en wacht op uitleg.

"Je weet dat er krachten zijn in onze wereld."

"Ja, verschillende soorten, heeft het daar mee te maken?"

"Laat me uitpraten, wil je", zegt hij, prikkend met een vinger in haar zij. "Soms, zoals bij mij en mijn zusje, komt de kracht tot uiting in onze kindertijd, maar vaak gebeurt het in de pubertijd. Wanneer er iets gebeurt dat een heftige emotionele reactie uitroept. Het overlijden van een ouder, bijvoorbeeld, of een ongeluk. Soms gebeurt het door iets simpels, als een ruzie, maar vrijwel altijd, als het nog niet gebeurt is tegen die tijd, komt de kracht tevoorschijn tijdens ... tijdens de ... "

"Seks", biedt ze hulpvaardig aan.

"Ja."

"Owkee, dat snap ik, maar ... wat is dan het probleem?"

"Nou, het kan best gevaarlijk zijn. Stel je voor dat je er opeens achterkomt dat je een grondbever bent."

Hij hoeft het niet verder uit te leggen, ze begrijpt het probleem.

"Maar wat heeft dat te maken met waarom jij het nu niet wilt doen? Ik bedoel, je hoeft niet bang te zijn dat ik een of andere gevaarlijke gave zal ontwikkelen. Ik heb het rare boekpraat-gedoe al en jij bent een portaalbewaker. En zelfs als dat niet het geval was, dan zou er toch nog steeds een gevaar zijn tegen de tijd dat het wel mag? Wanneer mag het eigenlijk bij jullie?"

"Kennen jullie een verbintenis hier? Jouw ouders, bijvoorbeeld, zijn zij verbonden?"

"Ehm... ze zijn getrouwd, ja. Maar dat is toch niet een oplossing voor het probleem?"

"Dat hangt ervan af. Wat is een ... hoe zeg je dat? Getrouwd?"

"Een huwelijk, waarin twee mensen elkaar trouw beloven. Het is een traditioneel iets."

"Hmm, maar er gebeurt verder niets mentaal? Geen speciale band wordt gevormd, ofzo?"

"Eh... nee, dat kan niet. We zijn niet telepathisch." Ze kijkt hem aan met een halve scheve grijns. "En jij ook niet, toch? Je zei dat die kracht wel bestond, maar dat jij hem niet hebt."

"Klopt, maar de enige die bij ons de verbintenis uitvoeren, zijn de telepaten. Zij leggen een link tussen de twee die verbonden willen worden. En die link is het enige dat een plotselinge uiting van een kracht kan beperken."

Met grote ogen kijkt ze hem aan. "Wow, oké. Dus dat betekent dus gewoon geen seks voor het huwelijk?"

"Eh... ja, zoiets."

"Ja, " met getuite lippen laat ze zich iets onderuit zakken, "dan snap ik wel dat pap dit geen probleem vindt." ze trekt zijn shirt een stukje omhoog en tekent een rondje om zijn navel. "Dus ik kan je ook niet verleiden?"

Grommend pakt hij haar hand vast. "Je kunt het proberen en als je het hard genoeg probeert, weet ik zeker dat ik me helemaal laat overhalen." Dan kijkt hij haar opeens aan met een blik die haar laat stoppen met lachen. "Maar, Kes, zelfs op deze wereld is het toch niet iets dat je zomaar doet? Hier is het toch ook iets speciaals? Het is een eenwording en er komen wat heftige emoties bij kijken, tenminste, zo is het mij geleerd. Stel je voor dat je over een poos niet meer bij mij wilt zijn, dan kun je dat eerste speciale moment nooit meer delen met de partner waarmee je uiteindelijk je leven wilt delen."

Bewaard Lees dit verhaal GRATIS!