Hoofdstuk 24

1.2K 84 15

Ze laten het luik een stukje open en samen met de lichtfunctie op haar polsband, is het niet zo eng donker meer. Nadat ze zich ervan had verzekerd dat haar handen echt niet rood waren, is haar vader verder gaan rijden en nu zijn ze net geparkeerd in de garage van het regeringsgebouw. Omdat niemand zeker weet of Alexandra wel of niet verdacht is, blijft zij voorlopig ook onder de grond. In ieder geval totdat de hacker zijn eerste hack heeft gedaan.

Kessia weet niet wat dat is en eerlijk gezegd wil ze het ook niet weten. Ze wil niets meer te maken hebben met alle operaties, missies en acties die nog gepland staan. Van nu af aan wil ze enkel nog een tiener zijn die wacht tot de volwassenen alles oplossen.

Haar vader tilt haar de hele weg van de garage naar de grote zaal. Zodra hij de lift uitstapt en ze haar moeder in de gang ziet staan, komen er prompt weer tranen opzetten. Erg lang huilt ze dit keer niet, want ze voelt zich vies, plakkerig en moe en wil naast een bad alleen nog maar een bed. En als ook maar iemand haar verteld dat Adwyon niet bij haar mag blijven, dan is ze bereid om midden in de centrale ruimte te gaan slapen. Of om heel hard te gaan gillen.

---

Dayo's lichaam is niet meegekomen de ondergrondse in. De dokter, die in de stad gewoon een praktijk heeft, zal ervoor zorgen dat alle papieren in orde komen en dat de donkere man een gepaste begrafenis krijgt. Gelukkig voor Kessia is de dokter nog in het ondergrondse hospitaal, maar via zijn headset, regelt hij alles met een assistent. Aangezien Dayo geen leven boven de ondergrondse had, kan er geen familie op de hoogte worden gebracht, maar als iedereen uitgerust en opgefrist is, zal er een herdenking voor hem plaatsvinden.

Ze wil er nog even niet over nadenken en met Adwyons hand stevig in de hare, wordt ze door haar vader rechtstreeks naar het hospitaal gebracht. Hij blijft niet lang, want er moeten snel een aantal belangrijke zaken worden afgehandeld, maar Adwyon verzekert hem dat hij er wel voor zal zorgen dat ze geen rare dingen doet.

De dokter maakt de riem los, haalt de doeken weg en knipt haar broek, die toch al vol zit met scheuren, tot boven haar knie af. Dan onderzoekt hij haar been met een röntgenscanner en constateert dat het een schone breuk is. Opgelucht laat ze zich inzwachtelen met een verband dat na een paar minuten zo hard is als het gips dat ze vroeger gebruikten. Ze mag een aantal dagen niet lopen en een aantal weken niet rennen, maar verder zal het vanzelf helen. Het spul is waterbestendig, dus ze kan meteen gaan douchen als ze dat wil.

In Adwyons sterke armen laat ze zich een half uurtje later naar haar kamer tillen. De dokter voegt zich bij haar ouders en de overgebleven leiders van de ondergrondse. Het is duidelijk dat ze het niet helemaal eens zijn over wat er nu moet gebeuren, maar Kessia is blij dat ze het even te druk hebben om zich zorgen te maken over haar.

"Wat gaan we doen, Kes?" vraagt Adwyon. Ze kijkt hem aan en ziet hem over zijn schouder gluren naar het groepje volwassenen dat net doet alsof ze hen niet zien. Dan verdwijnen ze uit zicht, want hij loopt de kamer binnen.

"We gaan douchen en dan slapen." zegt ze kortaf, waarna ze de kamerdeur achter zich dicht ramt.

"Ehm... dat klinkt goed. Ik moet dan alleen even langs mijn eigen kamer, want daar liggen mijn spullen."

"Welke spullen?"

"Extra kleding, enzo. Jij bent niet de enige die in het rommelhok bent geweest. Ik kon alleen geen passende kleding vinden bij jouw jurkje."

Zijn poging tot het maken van een grapje brengt een klein scheurtje in haar starre houding, maar lachen kan ze niet. Nog niet. Hij zet haar op de stoel neer en zonder te kijken grijpt ze de schone kleren die ze nodig heeft, daarna geeft ze een halve armzwaai naar de deur. "Oké, leidt de weg, welke kamer is van jou?"

Bewaard Lees dit verhaal GRATIS!