MHH-CHAPTER 44

852 28 0

I still need to prepare things and damn I need money for the preparation at kasalukuyang nasa baguio pa din kami dito sa rest house. Ang sarap ng luto ni John na breakfast namin. Model ba siya talaga, o chef?

Hindi naman talaga kami nandito para magbakasyon sa halip ay may mahalagang bagay akong kailangang asikasuhin.

"May pupuntahan lang ako saglit, I'll be back before lunch time" paalam mo kay John.

Ay. Teka may nakalimutan ata ako sa taas. Pumunta ako doon at.

Aha!

Sabi ko na, I always bring my weapons with me. And I'm not gonna leave this small knife, I put it inside the secret pocket of my high waisted shorts.

Pagpunta ko sa kusina wala si John, nagpunta ako sa living room pero wala din siya doon.

*beep* *beep*

Uh. Right.
Lumabas ako at nakita ko ang buggati Veyron niya sa labas ng bahay, ready to go.

He slide down the window and winked at me.

Bored akong sumakay sa passenger's seat at pinukulan siya ng masamang tingin,

" Bakit sasama ka pa?" tanong ko. Ako lang kasi dapat mag isa.
"Sa bangko" alam ko na ang sunod na sasabihin niya kaya inunahan ko na siya at nagdrive naman siya ng maayos.

***

- At the bank -

"Miss, you must surrender your deadly weapons in this area," sabi nang guard.

Nagpatuloy lang ako sa paglalakad, hindi naman siguro ako ang kausap niya. Biglang may humawak sa kamay ko at tinignan ko iyon,

"What?" tanong ko kay John.

"You must..." sambit niya.

So ako nga yung kausap ng guard? Tch.

I nod at pumunta sa guard. Binigay ko sa kanya ang baril sa bulsa ko. Aalis na sana ako nang bigla nanaman akong hawakan ni John. Ano bang problema nito?!

"Isa pa lang yan." sabi niya at pinanlakhan ako ng mata.

Ugh. I rolled my eyes.
Inilabas ko ang isa sa mga katana ko na nasa buhok ko but this fvcking troll handed over his hands as if he's commanding me to surrender all my fvcking weapons!

Wala akong nagawa kundi ilabas ang mga sandata ko.

16 na ang nailalabas ko pero hindi pa rin siya nakukumbinsing wala na akong tinatago. Fvck it! Sinamaan ko siya ng tingin, If only I could kill him by just glaring at him.

"That's all I got!" inis na sabi ko at humakbang papasok ng bangko pero muli akong hinawakan ni John.
Tumingin siya ng matiim sa relo ko na parang may ipinapahiwatig.

Tss. No way! There's no friggin way that I will surrender my luxurious and deadly watch!
I throw my most deadly glare at him and I pinch his arm..

"Miss?" tanong nang guard na parang sinasabing ibigay ko pati ang relo ko. We're starting to get the attention of almost half of the people inside the bank, sino ba naman kasi di mapapatingin sa dami ng patalim at baril na dala ko. I hate getting attention! But this guy beside me seemed to be amused. Ugh. What a fvcking idiot.

Marahas kong hinablot ang kwelyo ng guard at tinignan ng napakasama.
"Don't make me slit your fvcking throat!" bulong ko na punong puno nang galit.

Biglang namutla ang guard at bakas na bakas ang takot sa mga mata niya.

"I fvcking need to get some money and if I only have a freaking safe in my rest house I wouldn't be in this damn place blabbering with some stupid idiotic guard! Shut your mouth up or I'll shut it for you!" galit na sigaw ko sa kanya. Wala na akong pakialam sa ibang tao at kung may magtangka mang sumaway o pumigil saakin ay babalian ko ng buto. Marahas kong binitiwan ang gwardya at tinignan ng masama si John bagk tuluyang pumasok ng bangko at kumuha ng pera.

My Heartthrob HusbandBasahin ang storyang ito ng LIBRE!