Chapter 5

322K 4.7K 825

Salamat po sa cover. ANg ganda. 

5.

Pagkatapos kong mamili siyempre we went to a resto. Pero before that, nagwithdraw muna ako. Mahirap na. Ayaw kong magbilang siya ng tigdadalawampung piso sa resto. It’s so nakakahiya kaya.

Kaya nung magbabayad na kami inunahan ko na siya. Ako na ang nagbigay ng pera sa waiter.

“Mira, bakit ikaw ang nagbayad? Nakakhiya sayo. Bilang lalaki ako dapat ang nagbabayad ng mga kinain natin.” At oo na, nawala na ang pagdududa ko sa kanya. Gentleman lang ata talaga siya.

Anyway, dahil sa sinabi niya, ngumiti ako ng matamis at inipit ang buhok ko sa likod ng tenga ko sabay pacute.

“It’s okay you know.” Kesa naman magbilangan pa tayo sa harap ng waiter noh! No way! Not again.

“Hindi ako makakapayag. Babayaran ko sa’yo ang binayad mo sa mga kinain natin.” Naalarma ako nung akmang ilalabas niya ang makapal niyang wallet. Nooooo!!! My gosh!

“Wait!” Napalakas ang pagkasabi ko nun na napatingin sa ibang kumakain sa resto. Pero wala akong pakialam kasi napatigil din siya sa paglabas ng wallet niya.

Nginitian ko ulit siya ng napakatamis.

“Okay Gab, if you really insist, bayaran mo ako.” Nakita kong umaliwalas naman ang pogi niyang mukha na hindi ko alam na binagayan ng di pomadang buhok.

“Pero sa sasakyan na ha.” I smiled at him sweetly at ngumiti din siya. Sinadya ko talagang hindi sabihing sa taxi. Nakakahiya kaya sa mga nakakarinig. Sa ganda kong to at sa pogi niya, hindi kapani paniwalang wala kaming dalang sasakyan. Meron naman, taxi nga lang. Ewww!

After namin kumain, nanood kami ng sine. Nanood lang talaga kami. Walang holding hands, walang akbayan, walang halikan, ni hindi nagdidikit ang mga balat namin  sa madilim na sinehan. Just old plain boring movie watching. First time kong ginawa yun. Yung manood lang talaga ng sine. Tapos ayun umuwi na kami. Ang totoo lang inantok ako.

At pag ganyan, kadalasan, natuturn off na ako, pero sa hindi ko alam na kadahilanan, ni hindi man lang ako na turn off sa kanya.

Nagpapatugtog siya ng music sa taxi habang pauwi kami at ang tugtog ay hindi ko alam ang title. Pero maganda ang melody ng kantang kasing old ng kaluluwa ni Gabriel. At tungkol sa isang babaeng kilala daw ang lalaki pero hindi ito mapapasakanya. At dahil tahimik ang katabi ko, masyado ko naman naintindihan ang kanta.

Nothing is so good it lasts eternally,
Perfect situations must go wrong,
But this have never yet prevented me,
Wanting far to much,
For far too long,

Looking back I could have played it differently,
Won a few more moments who can tell,
But it took time to understand men,
Now at least I know,
I know him well,

Wasn't it good,
Oh so good,
Wasn't he fine,
Oh so fine,
Isn't madness he can't be mine,
But in the end he needs a little bit more than me,
More, security,
He needs fantasy and freedom,
I know him so well,

That Mighty BondBasahin ang storyang ito ng LIBRE!