Chapter 22: Stop Running

234K 2.6K 179

CHAPTER 22: Stop Running

I woke up, all is white.

Am I dead?


Am I in heaven?


Pero… di ko naibalik yung eraser ng classmate ko, tumatanggap ba ang heaven ng magnanakaw ng eraser? 



”Sairyl?”

Huh? Boses ni Cedric? Sumama sakin sa heaven? Woot. Natanggap pala ng manloloko ang heaven. Joke lang. XD

”Sairyl, panget, naririnig mo ba kami?”

Aba. Si Yue yun ah. Nasa heaven na din sya? Aba. Natanggap pala ng panget ang heaven.



Pero teka… pano naman sya na-deads? 


”Uy Sai. Aba, sumagot ka naman kung naririnig mo kami.”

Tapos nakita ko ang panget na pagmumukha ni Yue nung winagayway nya yung kamay nya sa may mukha ko.

”Ampanget mo Yue.” I managed to say.

”Tamo ‘to, kaw na nga niligtas, sasabihan pa akong panget.”

”Niligtas?”

”He found us Sairyl. Nung nasaksak ka dumating si Yue, binugbog nya yung anim. Then dinala ka namin dito sa hospital. I’m sorry Sai… di man lang kita naprotektahan… Wala akong kwenta.” yumuko si Cedric. Napansin ko may mga bandages sya sa katawan, siguro gawa yun ng mga pambubugbog sa kanya. Pero buti naman, walang nangyaring masama sa kanya.

”Ano ka ba, tignan mo nga yang nangyari sayo sa pagpoprotekta sakin, puro ka sugat.” sabi ko sa kanya at nginitian sya.

”Walang kwenta ‘tong mga sugat na ‘to, ako dapat ang nandyan Sairyl, ako dapat ang nasaksak, hindi ikaw. Nakakainis kasi, nasaktan ka at di ko nagawang iligtas ka sa kapahamakan.”

”Sus. Andrama mo Cedric. Andami kaya nun, anim kaya? Kahit ako di ko kakayaning lampasuhin lahat ng yun, baka sumakabilang buhay na ako pag nagkataon eh.”

”Yabang. Eh bakit natalo mo sila at naligtas mo kami?”

”Engot. Mga sugatan na kaya yung mga yun nung dumating ako, napuruhan mo kaya silang lahat kaya madali ko na lang silang nalampaso.”

”O kita mo na Cedric, you’ve been a hero. Thanks.” hinigit ko si Cedric palapit sakin na noo’y nakatayo sa tabi ng kama ko, hinigit ko sya sa pamamagitan ng paghigit ng kamay nya at nang makalapit ang mukha nya eh hinalikan ko sya sa cheeks. Oh, mga dirty minded, wala yun, that was a friendly kiss, as a token of gratitude lang.

Nagblush ba sya?… pero baka nabigla lang sya.

”Eh ako bez, sinave rin kita wala ba akong kiss dyan?” sabay nguso ni Yue at tinuturo pa yung nguso nya. Pang-asar talaga. 


”Syempre naman bez.”  and I kissed him on the cheeks too, of course. Ayoko sa lips noh, lips are meant for the guy you love lang. 

”Woot. Bakit di sa lips?” 

”Tumigil ka nga dyan, manyakis!” sabay bato ko sa kanya ng isang unan sa tabi ko. Umilag naman sya. Kinuha nya yung unan na hinagis ko at hinagis pabalik sakin pero di naman ako natamaan, duling. XD

”Uy nga pala bez, question lang..” bigla akong may naalala kaya naman sinubukan kong magtanong.

”Sorry bez, no IQ.”

”Sira. Matagal ko ng alam pero di naman kelangan ng IQ dito. Ano, tatanong ko, what’re you doing in front of the resto last night?”

Nagblush sya… 

”Hehe.. bez… nagpapalamig lang ako kagabi eh.. hehe. Lam you na… may iniisip lang ako…”

”Nag-iisip ka pala..  joke lang. Ano naman iniisip mo?” bigla syang napatingin kay Cedric tapos tumingin sakin and gave me a wry smile.

”Well kasi.. naglalakad ako kagabi.. at nag-iisip ng tungkol sa isang bagay.. napadpad ako dun… tapos… iniisip ko.. ano.. kasi… isang babae.

Woah. 0_0

Babae? Woot. Bago yun ah. 

”Eh bakit naninigarilyo ka? Diba pag stressed ka nag-gaganun ka? So, siguro nakabuntis ka noh?”

”Engot! Di noh! Basta! Aalis na nga ako, may pupuntahan pa ako. Pagaling ha!” sabay labas ng mokong. Aba’t iniwasan ang tanong ko. Sino kayang babae yun… Hmm…

”Siguro inlove na si Yue…”

”Inlove? Nagbibiro ka ba? Yung playboy na yun. Sus.”

”Malay mo. Anyway, may oranges dito, gusto mo ba?” lumapit sya dun sa table na may oranges and he grabs one.

”Sure. Akin na.” kukunin ko na yung orange sa kanya pero nilayo nya. ”Hey, I thought you were offering me one.”

”oo nga, pero babalatan ko muna.”

”Wenks. Kaya ko naman balatan yan.”

”Hindi pede, ang pasyente di dapat nahihirapan noh.”

”Sus. Parang di ka rin pasyente noh.”

”Di naman talaga.”

”Anong hindi, tignan mo nga yang mga sugat mo. Di ka lang nakahiga sa hospital bed pero pasyente ka rin noh!”

”Eh basta babalatan ko na ‘to para sayo.”

Kinuha ko sa kanya yung orange, ”Wag na, kaya ko na ‘to.” 

Napalakas ata yung pagkakaagaw ko ng orange sa kanya kaya napalapit sya sakin ng di-oras. His face near mine… 


Naririnig ko yung dug dug dug ng puso ko nang biglang bumukas yung pinto...

- Kyla’s P.O.V. -

Kamusta na kaya si Sairyl? I heard from her mother na na-ospital daw sya, nasaksak daw. Gosh. I hope she’s fine.

I’m now on my way to the hospital…


Papunta na ako sa room ni Sairyl ng makasalubong ko si Yue… he looks shocked. Bakit kaya? 

Nginitian ko sya kahit medyo awkward at ganun din naman sya, ngumiti din sya sakin. And after that I continued to walk my way to Sairyl’s room.


And here I am, in front of Sairyl’s door. Bakit parang kinakabahan ako? Weird. 

I open the door and….















SURPRISE.









I saw my boyfriend beside my bestfriend and their face is so near to each other…




Nabigla rin sila ng buksan ko ang pinto.

Lumayo si Cedric kay Sairyl but its too late Cedric, I saw everything and I already knew everything…


”Ah.. eh.. hehe.. ‘to kasing si Cedric nakikipag-agawan pa sakin sa orange, yan tuloy. Wala yun Kyla, naout of balance lang si Cedric.”

”Eh.. hehe.. oo nga sweetie. That’s nothing. Ayaw pa kasing ipaubaya sakin ni Sairyl yung orange eh.”

Nag-smile ako sa kanila, ”Sus. Ano ba kayo, bakit kayo nag-e-explain. Iniisip nyo bang magagalit ako sa nakita ko? Don’t worry I know it’s nothing, it was just an accident. Di naman ako green-minded eh. Tsaka sus, you’re my boyfriend and you are my bestfriend so why would I suspect you guys?”

Lumapit ako sa may vase para ilagay yung flowers na binili ko para kay Sairyl, ”I bought these flowers for you Sai. How’re you doing?”

”Ayos na ako…”

”That’s nice to hear.” ouch. Nasugatan pa ako ng torns nung rose, pero di ko na lang ‘to pinansin at hinarap ko sila, nakangiti pa rin ako, tinago ko yung daliri kong nasugatan sa likod ko.

I noticed na andaming bandages ni Cedric.. what happened? Was he also there last night? They were together?

But I didn’t bother to ask, I’m hurt. I need to escape.

”Hey, I just passed by to check on you Sairyl. I need to go already, I have to meet my mom.”

”Is that so?”

”Yes, don’t worry I’ll visit you some other time.”

”Hatid na kita..” I look at Cedric, should I keep on smiling? 

”Wag na Ced, walang magbabantay kay Sairyl. I can go on my own. Take care of my bestfriend kay?” and I kiss him on the cheeks and went out.


After closing the door, I can’t help but to cry. I tried to remove my tears by rubbing my eyes with the back of my hands but still, tears wont stop flowing. Tumakbo na ako palabas ng ospital… 



I just run and run…


Going wherever my feet would take me…




I just don’t know where to go.



But I badly need to be somewhere.









And while running someone pulled my hand which made me stop because that someone hugged me from the back after pulling me.














“Stop running. It would not lead you to anywhere.”

End of Chapter 22


My Ex-boyfriend and I [Original]Basahin ang storyang ito ng LIBRE!