Epilogue

“Jude, Let’s eat.” Pumunta ako sa sala kung saan ang mag ama ko. It’s been six years and I never regret any moment of it.

Napangiti ako nung makita ko silang dalawa na nakaupo sa sahig and both of then are holding a control of the PS3. Ni walang sumagot sa sinabi ko.

“Tama na yan. Kakain na tayo.” Napatingin si Jhudiel sa akin at napangiti.

“Just a moment Mom!” Sagot ng six years old namin na anak.

“Dad! Don’t pass in there. May sniper dyan.” Kumunot ang noo ko sa sinabi ng anak ko. Naglakad ako papunta sa kanila at umupo sa sofa na sinasandalan nilang mag ama at tiningnan ang ginagawa nilang dalawa..

“What’s that?” Tanong ko sa dalawang busy na tao na halos hindi na ako masulyapan.

“Call of Duty.”  Sagot ni Jude. Tumaas ang kilay ko. Bakit yan ang pinapalaro niya kay Nicole?

“Why are you letting her play that?” Tumaas lang ang kilay niya at tipid na ngumiti.

“Nicole, why don’t you play your Barbie instead?” Baling ko swa anak naming nung hindi ako pinansin ng magaling ko asawa.

“But I like this one Mommy. It’s cool and Barbie is boring.” Sabing bata na nagcoconcentrate pa din sa ginagawa. Ilang minute akong naghintay sa dalawa hanggang sa matapos ang laro nila at binitiwan ni Jude ang controller. At umupo sa tabi ko sa sofa.

“Mommy I want to be in SEALS when I grew up!” Biglang sabi at lingon ni Nicole sa akin habang nagloload ang panibagong laro na binuksan niya.

“What!!!?” Pero hindi na pinansin ng anak ko ang protesta ko. At nung tiningnan ko si Jude nakangisi lang siya habang nakatingin sa akin.

“Alam mo na kung saan nagmana yang anak mo?” Sabi pa niya sabay akbay sa akin. Hidni ako makareklamo. Hindi ko siya makontra at lalong hindi ko pwedeng kontrahin ang sinabi ng anak ko. Dahil nakikita ko ang sarili ko sa kanya nung bata pa ako. ANg kaibahan nga lang, vocal si Nicole, samntalang ako, tinago ko ang pangarap ko na yun.

At ngayon pa lang kinakabahan na ako sa gusto niyang propesyon. Ganito pala ang pakiramdam ng isang ina. Ngayon maiintindihan ko ang nararamdaman ni Mama at ni Papa at pati na rion ni Jude. Yung kaba at ang kagustihang pigiulan siya sa gusto niya pero di mo magawa.

“But…” Yun na lang ang nasabi ko dahi hindi ko alam ang idudugtong.

“Don’t worry when she found someone like me, her dreams would also changed.” Hinapit pa niya ako malapit sa kanya and mayabang na sinabi yun. Tumaas na lang ang kilay ko.

“Tss…” Sana nga. Sana nga makakahanap si Nicole ng katulad ng Daddy niya. Someone who would love her despite of her choices, despite of the circumstances.

“For the meantime, let her be in her dream, instead of fusing over her, why don’t you fuse over me?” At tumayo na siya at bigla akong binuhat. Napatili ako kaya napatingin si Nicole sa amin na may pagtataka sa mukha.

“Daddy, what are you doing with Mommy.” Hinarap niya si Nicole habang buhat buhat pa din ako. Nakasubsob na lang ako sa dibdib niya.

“This is the way you carry your wounded comrades sweetheart. Let’s pretend that Mommy is wounded and I’m bringing her to the ER and no one is allowed at the ER. If you’re a good SEAL you should go back to the mission. Now, call for back up.” Pinigil ko ang tumawa dahil sa sinabi niya sa anak namin. Napasubsob ako lalo sa dibdib niya at kinurot na lang ang braso niya.

“Okay!” Sabi naman ng inosenteng anak namin at tumakbo naman ito para siguro tawagin ang yaya nito at gagawing back up.

“And what are we gonna do at the ER?” Natatawa ako habang tinitingala siya habang naglalakad siya papunta sa ‘ER’.

“Well be making another SEAL agent.” Bulong niya sa tenga ko na nagpatayo sa mga balahibo ko. Nag init ang pisngi ko.

“Jude, kakain pa tayo.” Sabi kio nung sinara niya ang pinto gamit ang mga paa niya.

“Yeah. Kaya nga sinusimulan ko na.” At binaba na niya ako and started kissing my neck.

“Shut up!  Ano ba Jude wala ako sa mood.” Pero wala naman akong ginagawa para pigilan niya. In fact, kunti na lang ako na ang susunggab sa kanya.  

“Wala ba? Tara dadalhin kita sa mood.” And he started taking me there by claiming my lips. Napapikit na lang ako at napangiti as I reminisce the day of our church wedding.

The day I reach my true dream.

The dream of spending the rest of my life with him. 

~On the day that you were born
And the angels got together
And decided to create a dream come true
So they sprinkled moon dust
In your hair of gold
And starlight in your eyes of blue.~

-The end-

A/N: Maraming thank you sa lahat na nagbasa ng stories na to lalo na sa mga nagcomment. Maraming salamat din kay Xiara sa pagpapahioram ng pangalan niya. Ang saya ko pag nakakatapos ako ng isang story kasi ibig sabihin mababawasan na ang on-going stories ko. Yipeeeee!

Why Do BIRDS Suddenly Appear?Basahin ang storyang ito ng LIBRE!