PHOEBEE'S POV

"Bakit wala si Skylaer Yakosuma?"- ako na nakatingin sa mga tauhan ng Yakosuma Mafia.

"Ms. Ferrer, big day ng Yakosuma ngayon, hindi niyo po ba alam?"- isang tauhan na ipinadala ni Skylaer.

"Big day? What do you mean? Go straight to the point."- ako na napakuyom ang kamay.

"Parang streetfight. Pero ang posisyon ang nakataya. Hindi pera o kung ano man."- si Achilles Yakosuma.

"A-at sumali si S-skylaer doon?"- ako na napatitig sa kaharap.

"Yeah. Poor buddy. Itinaya niya ang posisyon niya. Maybe, it's starting now. Nagpapatayan na sila doon."- nakangising sabi nito.

"Where the hell is it? Saan ko sila matatagpuan?"- ako na tumayo.

"Why will I tell you?"- siya na humalukipkip.

Itinutok ko ang baril ko sa kanya.

"Because I'll kill you if you don't.."

"Okay, chill."- nakataas ang kamay na parang susuko na sabi nito.

May inabot itong card at may nakasulat na address.

Dali-dali akong umalis sa bar at pinaharurot ang motor na dala ko.

Sa kahabaan ng byahe, nag-aalala na ako. Ano na kaya ang nangyayari? Fuck you, Yakosuma. Mapapatay kita pag napahamak ka sa kalokohan mo!

Napagdesisyonan ko na ang makipag-ayos sa kanya, kaya I took the risk kaya ako na ang umattend sa transaction, pero ganito pala!

I can't lose you, Skylaer. I can't.

SKYLAER'S POV

I'm on the big day of Yakosuma.

Hindi ko talaga alam kung ano ang pumasok sa utak ko para makisama dito.

First of all, wala naman akong mahihita kundi ang mawalan ng posisyon at makawala sa mafia if ever na hindi ako magtagumpay.

"And the mafia king! Skylaer Yakosuma!"

Pumunta na ako sa gitna at hinintay ang mangyayari.

Bigla akong sinugod ng isa sa siguro naghahangad ng katungkulan ko.

Hindi ako handa, and it's unfair.

Binawian ko pero parang may kung anong humihigit ng lakas ko.

Nagtaob ako sa ilang pagkakataong sugod nila. Oo, nila. Marami sila, at nag-iisa ako.

"Akala ko pa naman malakas ang hari natin dito, mukhang makukuha agad natin ang pwesto niya."- anang isang hindi ko mamukaan dahil nakasubsob ako.

Nagtawanan sila.

Tumayo ako at sumugod. I'm not expecting to win, pero parang gusto kong masaktan, I'm craving for pain that I never felt since I left this country.

Naramdaman ko na lahat sila ay sabay-sabay na sumugod, ang isa ay ni-lock ang mga kamay ko, ang ilan naman ay pinagsususuntok ako at pinagsisipa.

"SKYLAEEEEEEEEEEEEEEEER!"

Napamulat ako kahit pa alam kong imposible at tinignan ang pinanggalingan ng tinig.

P-phoebee.

Bigla akong binitawan ng mga kalaban ko at parang lumayo ang mga ito.

Bumagsak ako at pinipilit na tumayo para puntahan si Phoebee.

"Yakosuma!"- ito at parang lalapit.

"G-get out of here, Phoebee."- ako na kahit nanghihina ay pilit na ipinarinig ito sa kanya.

Wala akong narinig sa kanya at nakita ang pagbagsak ng isang lalaki sa harap ko.

"Boss, tama na."- yung lalaking bumagsak.

"Get out on my way!"- si Phoebee.

Dali-dali itong umalis.

Lumuhod sa harap ko si Phoebee.

"Skylaer. I won't ask you, if you are okay. Dahil obvious naman na hindi. Umuwi na tayo. Please?"- siya na itinatayo ako.

"Bakit ka nandito? Umuwi ka na bago ka pa pagnasaan ng mga yan. I won't able to protect you, mahina na ako."- ako at itinulak siya.

"Skylaer, ano ba? Hindi ko hahayaang mamatay ka. Ano bang gusto mo? Ako nalang ang papatay sayo, gusto mo? Come on. Umuwi na tayo. I have to clear things with you."- siya at ipinatong ang braso ko sa balikat niya.

"Tsaka na tayo mag-usap."- ako na humihiwalay sa kanya.

"Pucha naman e! Alam mo ba na I drove like hell para lang maabutan kang buhay! Kaya siguro nagpapaalam ka sa amin noon no. Siraulo ka talaga! Isusumbong kita kay Winter!"- siya na sinapak ako.

"Aww! Mas masakit yon sa sapak ng mga yon.."- ako na napangiwi.

"Umuwi na kasi tayo."- siya na buong lakas na itinayo ako.

At bigla nalang ay...

PHOEBEE'S POV

Nasa ospital na kami ngayon, thank God at on time dumating sila kuya Uno.

Nasa labas ako ng ICU dahil under observation pa si Skylaer.

"Ms. Ferrer?"- yung doctor.

"Okay na po ba siya?"- ako.

"Stable na ang lagay niya, yun nga lang, masyadong nabugbog ang katawan niya kaya naman ay nagkaroon ang trauma ang mga nerve cells niya sa katawan kay nagbreakdown at nawalan siya ng malay. Ano ba ang nangyari? Alam ba ito ng ama mo?"- yung doctor.

"It's a streetfight. Hindi ko alam.. pero sa tingin ko ay nasabi na ito ni Kuya Uno kay Sir Ferrer.."- ako na napaupo.

"Ah okay. Pero no worries now. Mga ilang araw lang at magigising na siya."- anito at tumalikod na.

Maya-maya ay pumasok na ako sa kwarto na nakaokupa kay Skylaer.

"Babe. I miss you so."- ako at napaluha. "Tarantado ka talaga. Paano kung namatay ka o 'di kaya e, hindi kita naabutan? Edi mawawalan ako ng forever."- himutok ko.

"Lagot ka sakin paggising mo. Bubugbugin kita. Ng pagmamahal ko. I'll forgive us now, babe. Gumising ka na.."

------------------------------------------------------------------------------------------

AUTHOR:

Hi, yows! Kamusta?

May PhoeSky Team naman tayo. HAHAHA!

Anong masasabi niyo kay Phoebee at Skylaer?

Comment and vote.

@ocrusacirhe

xvk?c

The Mafia Heir's Nerd WifeBasahin ang storyang ito ng LIBRE!