hoofdstuk 45

321 24 12

Chloé:

Ik open de deur van Dean's slaapkamer. Declan zit aan de rand van zijn bed, en Dean ligt beweegloos in zijn bed. Ik stap voorzichtig naar binnen. Declan kijkt op en onze ogen ontmoeten elkaar. Hij schud zijn hoofd.

' Ik wil hem alleen even..' Maar ik maak mijn zin niet af. Ik neem diep adem en loop toch door naar het bed. Declan staat zuchtend op en gaat voor me staan.

'Ik denk echt dat het beter is als je nu gaat, Chloé.' Zegt Declan zacht. Ik kijk hem kort aan. Zijn ogen staan vol bitterheid. Zijn lichaam straalt zekerheid uit. Hij zal me vast en zeker tegen houden als ik nu nog een stap zet. Ik zucht nu ook en zet een stap naar achteren.  Zijn lichaam ontspant een beetje en hij vormt een kleine glimlach.

' Succes.' Zegt hij mompelend. Hij keert me de rug weer toe en gaat weer zitten. Ik loop de deur uit en sluit hem zachtjes. Ik voel met mijn hand in mijn zak naar de kaart. Hij is er nog.

In de woonkamer staat Jack met Gwen te overleggen. Jack merkt mij op en glinmlacht.

' Klaar om te gaan?' Vraagt hij opgewonden. Ik knik.

' Laten we dan maar gaan.' Zegt hij terwijl hij de trap af loopt. Ik kijk naar Gwen, die met haar armen over elkaar staat.

' Tot ziens.' Zegt ze snel.

' Zorg alsjeblieft goed voor hem.' Zeg ik op een dringende toon en loop dan ook de trap af. Jack houdt de deur open en ik loop naar buiten. Er staat een zwarte sportwagen voor de deur.

' Wat een prachtige schat, niet waar?' Fluitstert Jack trots in mijn oor. Ik geef een korte glimlach.

' Zeker.' Bevestig ik kort. Hij loopt vrolijk voor me uit naar de bestuurders kant. Ik kijk kort naar beneden. Hij heeft iets laten vallen. Ik hurk neer en raap het boekje met de zilveren kaft op. Het is een mini boekje. Ik voel mijn nieuwsgierigheid opkomen. Maar ik stop het in de binnenzak van mijn jas en sta weer op. Wanneer ik naar de andere kant van de auto wil lopen, zie ik iemand tegen het portier leunen. Ik kijk goed, en mijn adem stokt voor een paar seconden.

' Dat is een tijd geleden.' Zegt Blake dan. De laatste keer dat we elkaar zagen, was op het feest toen ik een waarschuwing van Adam kreeg. Ik dwing mezelf normaal adem te halen en zet een kleine glimlach op.

' Wat doe je hier?' Vraag ik verbaasd. Hij duwt zichzelf van de auto af en trekt zijn jas recht.

' Ik kom voor jou.' Zegt hij dan. Ik knipper even met mijn ogen. Waarom nu?

' Waarom?' Vraag ik terwijl ik mijn armen over elkaar sla.

' Er is iets mis. Met jou.' Zegt hij dan langzaam. Hij kijkt me onderzoekend aan.

' Hoe.. Wat is er mis met mij.' Zeg ik verward. Dan gaat het portier open aan Jacks kant. Hij stapt uit en komt omhoog. Hij geeft Blake een waarschuwende blik, en keert zich dan naar mij.

' Gaan we nog? Zo halen we het nooit.' Zegt hij dan. Blake kijkt ons vragend aan.

' Wat halen jullie niet?' Vraagt hij dan. Ik kijk Blake aan. Ik ga nu geen tijd meer verspillen.

' Een andere keer Blake.' Zeg ik terwijl ik het portier aan de passagier kant open trek.

' Ja, dat is het altijd.' Zegt Blake boos en dan loopt hij weg. Ik zucht en stap in. Met een harde klap trek ik de deur dicht. Jack komt naast me zitten, en kijkt me strak aan. Opeens voel ik me niet erg comfortabel bij hem.

' Mag ik nu mijn boekje terug?' Vraagt hij dan. Ik trek een wenkbrauw omhoog. Hij heeft het dus gezien.

' Niet doen alsof je neus bloed. Dat zilveren boekje in de binnenzak van je jas.' Zegt hij terwijl hij zijn hand op houdt.

What are you?!Lees dit verhaal GRATIS!