Chapter 11: What Brian?!!

265K 3.4K 253

CHAPTER 11: What Brian?!!! 0_0

”From now on, I’m courting Sairyl de Mesa.” and after he said that eh nabitawan ko yung kutsara ko na nalaglag sa may sahig kaya dinampot ko pero nung dadamputin ko na sa ilalim ng mesa eh dadamputin din pala ni Cedric kaya nagka-untugan kami.


”Ar-ay!” sabay pa kaming napa-aray. Nung pagkauntog namin eh napatayo ako bigla causing me to hit the table too at dahil dun nagtaob yung table namin, yung mga baso at pinggan eh mga nabasag at natapon lahat ng laman ng mesa. Nagsitinginan lahat ng tao samin at lumapit na ang mga waiters, naitakip ko na lang ang mga kamay ko sa mukha ko.

”Goodness! What have I done! This is so embarrassing!” bigla bigla eh may naramdaman akong may nagpatong sa balikat ko ng jacket at bigla eh bumulong si Brian sa tenga ko, ”Don’t worry, I’ll handle this. Just wait for me outside.” 


I look at him just to see him smiling at me, and that smile made my heart to skip a beat…

”Kyla, kaw na munang bahala kay Sairyl.” 

Sige, tara na sairyl.” tumango na lang ako at sumunod kay kyla. Naiwan sa loob si Cedric at Brian.


Habang inaantay namin sila, I did nothing but to cry endlessly at my stupidity. Bakit ba kasi ang clumsy clumsy ko?!

”Ano ba Sai, tama na. stop crying.” pang-aalo ni kyla pero hindi ko mapigil ang huwag umiyak.


”Nakakainis na kasi Kyla eh! Antanga tanga ko! Bakit ba ang clumsy ko? Pede na ako sa guiness book of world records eh, the clumsiest girl in the whole galaxy! Nakakahiya na talaga! Sana sa susunod na madadapa ako eh mamatay na ako!” 


”Asa ka pa! parang papayag akong mangyari yun! Sasambuti’t sasambutin kita kahit anong mangyari!” nabigla ako ng mula sa likod ko eh nagsalita si Brian, lilingon sana ako pero napatigil ako ng pagtingin ko sa kanan ko kasi nabigla ako ng makita ko ang mukha nya na sobrang lapit at nakangiti sya tapos bigla nyang ginulo yung buhok ko, “Everything's fine kaya wag ka ng umiyak. Andito naman ako hinding hindi kita iiwan. Kahit pa ikaw ang pinaka-clumsing nilalang na nabubuhay sa buong daigdig.” 


----

Inihatid na ni Cedric si kyla at si brian na lang daw ang maghahatid sakin…

Pinagmasdan ko ang papalayong kotse ni Cedric…

Maiiyak na sana ako ng bigla eh pinatong ni Brian yung kamay nya sa ulo ko at kumanta sa parang tono ng isang nursery rhyme, “Si Sairyl, si sairyl, iyakin. Tulo ang uhog ng batang iyaken!”


Bigla eh hinampas ko sya sa balikat pero mahina lang, ”Napaka mo!” 

Tumawa sya at nag-peace sign, ”joke! Joke! Joke!” ^_______^V



Tumawa na din ako, ankyut nya kasi tignan, parang isang batang makulet.

”Haha! Tara na nga!” at tumalikod na ako para pumunta sa kotse ni brian nang bigla eh naramdaman ko ang paghawak nya sa braso ko at nung lumingon ako sa kanya eh may inginunguso sya sa may baba ko pero hindi ko yun tinignan at tinaasan ko lang sya ng kilay.

”May puddle oh, baka mag-dive ka.” at tinignan ko naman yung tinuturo nya kanina at nakita ko nga yung puddle na tinutukoy nya.

”Aah. Salamat Brian, kung wala ka baka nag-dive na nga ako dyan.” pinisil nya yung pisngi ko. Masakit ah!

”Ang kyut kyut mo talaga!” and then we went to his car.

---



Dahil siguro sa pag-iyak ko kanina eh nakaidlip ako sa byahe at nang paggising ko eh nabigla ako ng nakatigil kami sa isang lugar.

”Brian?” wala si brian sa driver’s seat. Asan yun? Bumaba ako ng kotse pero pagbaba ko eh biglang nasira yung takong ng heels ko. Amfufu naman aiy. >.<


”Gising ka na pala, Sairyl.” 

”Aiy tipaklong ka!” nabigla ako nang mula sa likod ko eh nagsalita si Brian, naglalakad sya papalapit sakin.

”eh kagwapo kong tipaklong.” 

”Kaya pala biglang humangin, anlamig tuloy.” pang-aasar ko sabay yakap ko sa sarili ko at nagkukunwaring nilalamig.

”hug kita, gusto mo?” 

”ang manyakis nito.” 

”kagwapo kong manyakis.” XD

”Behlat! Yabang mo!” 

”haha.” tapos napatingin sya sa suot kong heels, ”oh? Anong nangyari sa takong nyan? Kinain mo? Nako, kung nagugutom ka eh dapat nagsabi ka at hindi yang takong ang pinagtitripan mo. Di yan masarap.” 

”sira! Hindi noh! Natanggal ‘to nung pagbaba ko.” 

”haha. Kala ko kinain mo.” 

”loko! Haha. Teka, ano ba ginagawa natin dito?” 

”may gagawin lang tayo.” 

”gagawin? Dito sa…. Madalim, mapuno at walang katao-taong lugar?” O.O

”uh… yeah?” 



Nayakap ko sarili ko, ”Brian, kung anuman binabalak mo parang awa mo na, wag mo ng ituloy.” 

”eh? Bakit naman? Sigurado akong matutuwa ka sa gagawin natin! Tapos masisiyahan ka pa sa makikita mo!” 

Namutla na ako, ”Hindi Brian. Hindi tayo committed at bata pa tayo.” 

”As far as I'm concern, age doesn’t matter naman sa gagawin natin eh?” 


”Ha? E diba kelangan munang magpakasal bago gawin yun?” 

End of Chapter 11

My Ex-boyfriend and I [Original]Basahin ang storyang ito ng LIBRE!