Bölüm 11-1

80 7 2

18.06.2007/Pazartesi

Okulların kapanmasına birkaç gün kala herkes dönem sonu partisini konuşuyordu. Son iki senedir buna Austin öncülük ediyordu. Fakat bu sene işler biraz farklı olacaktı.

Specterların şehir dışında küçük bir evleri vardı. Çok uzak değildi. Otobüsle ulaşım kolaydı. Jason bu fikri sunduğunda kabul edileceğinden bile emin değildi. Fakat Austin bu fikre bayılmıştı. Ray'in ailesi bu yaz evde olduklarından dolayı mekanda sıkıntı yaşamışlardı. Onun da işine gelmişti.

"Sen evi ayarla. Gerisi kolay."demişti Jason'a.

***

Okulun son haftası birkaç kütüphane aşığı dışında kimsenin umrunda değildi. Bunlardan biri de Anne'di. Kütüphanede bir yığın kitabın arasına oturmuş bir şeyler not alıp duruyordu. Sürekli kol saatini kontrol ediyordu. Şimdiden yarım saat gecikmişti. O kızla son kez konuşacak ve her şey bitecekti.

Ya gelmekten vazgeçtiyse? İşte o zaman ne yapardı bilmiyordu. Bu okulda kalmak zorundaydı. Stresle kaleminin başını kitaplara vurmaya başladığında kenarda gözüktü turuncu saçlı kız. Bilerek mi yavaş adımlar atıyordu.

"Ah, merhaba tatlım."diyerek yanında oturdu. Yüzünde çok sakin bir gülümseme vardı. "Kafam harika."diye söylendi kendi kendine. Bunlar Anne'in zerre umrunda değildi. "Ne var?"

"Getirdin mi?"

"Doğru. Sana şu zırvaları verecektim."diyerek kağıtları önüne bıraktı. Anne kağıtları hızla kaptığı gibi önüne çekti. "Burslu öğrenci olmak zor tabi."

"Teşekkür ederim Ashley."dedi Anne. Pek içten bir teşekkür değildi. Hala böyle bir şey için iş birliği yaptığına inanamıyordu.

"Rica ederim tatlım. Unutma. Çeneni kapalı tutarsan çenemi kapalı tutarım."dedi ve kızın yanağından bir makas aldı. "İş birliğin için teşekkürler." Anne cevap vermedi. Basit bir arkadaşlığın nerelere geldiğini düşündükçe hala kanı donuyordu. Yine de kendi çıkarlarını öne koymak zorundaydı.

***

Specter Malikanesinde aylık aile yemeklerinden biri düzenlenmişti. Ailenin en yaşlı üyesi büyük baba Frederick Specter uzun masanın başındaydı. Bütün rahatsızlıklarına rağmen dik durmak için çabalıyordu. Sağ yanında büyük oğlu Stefan Specter, yeni adıyla Steven Sharkoff, sol yanında ikinci oğlu Albert Specter oturuyordu.

Steven aileden kopmak zorunda kaldığından beri kendini suçluyordu Frederick. Eğer oğlunu pis işlerinden uzak tutmak için yeterince çaba harcasaydı bunların olmasına gerek kalmayacaktı. Fakat kendi yaptıkları yüzünden tüm ailesini feda edemezdi. Düşmanlarının perdenin arkasına ulaşmasına izin vermektense ortaya yeni bir otorite koymak çok daha güvenliydi.

"Reynold denen yeni yetmeyi bu işe almakla ne kadar iyi ettin bilmiyorum."

"Richoll."diye düzeltti babasını Steven.

"Sahne adının ne olduğuyla ilgilenmiyorum. Arkasında hiçbir destek olmadan bu işe atlayan bir velet sadece."

"Esaslı adam."

"Ah yapma. Ne zamandan beri yirmilerindeki bir delikanlıya adam diyorsun?" Rengi kaçan kahve gözlerini oğlunun gözlerine dikti. "Yıllardır bu işin içindesin. O çocuğu maşa yaptığının farkındayım. Yine de tedbirli ol."

R.E.S - Mazideki KusurBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!