Zombi İstilası Bölüm 2- Tuhaf Bir Gece

2.3K 100 6

Evin hanımları konserve yemekleri düzenleyip günlük ne kadar yemek yiyeceğimizi hesaplarken ben kömüş gibi uyuyordum.Enbiya üzerime dirsek atarak kaldırdı  – inanın pek hoş bir şey değil- yerimden karın ağrısıyla fırlayıp birkaç küfür savurdum.Hep birlikte salona geçtik ve televizyonu açtık fakat eskisi gibi yayın yoktu artık habire aynı haberi tekrarlayan bir kanal vardı. Haberde Cumhurbaşkanı çıkıp her şey düzelecek tarzından saçma sapan bir konuşma yaptı.Olay şöyle olmuştu.GenoTiz tarafından yapılan insan genetiği çalışmalarında kullanılan adam evine gönderildiğinde geri tepki yapmış ve adamın kişiliğini değiştirerek virus yaymasına neden olmuş.Aniden televizyon kapandı ve herkesin yüzünü endişe ve çaresizlik kapladı. Yemeğe oturduk -yemek demeye bin şahit gerek ama o kadar insanın yaşadığından bile emin değilim-  bir kaşıktan biraz fazla olan yemeğimi yedim ve diğerlerinin tabaklarını süzdüm. Kimse yemek yemiyordu ortamı yumuşatmam gerektiğini düşündüm ve saçma sapan hareketler ve espriler yaptım. Buse ''Çok salak görünüyorsun '' dedi cevap verdim ''Her zamanki gibi mi ?''  kendimi eziklemiş olsamda artık herkes gülüyordu ve hararet biraz düşmüştü Hazel yanıma yaklaşıp ''Batuhan bize şimdi ne olucak ? '' dedi . Çok derin bir şekilde yutkundum söyleyecek laf bulamıyordum Buse'den bir ses geldi ''Bizi hayatta tutacak eğer bunu yapamazsa onu kendi ellerimle boğarım'' dedi.Güldüm fakat ciddi olduğunu düşünerek biraz korktum Enbiya'ya dönerek ''Yarın yemek aramamız gerekiyor yoksa açlıktan ölürüz ve Buse beni boğamaz'' dedim.Akşama doğru yatağımı salona taşıdım çünkü Enbiya çok ses çıkarıyordu.Akşam yemeğimizi yedik ve kalan son yemeğimizi yedik ve sadece 5 Litre suyumuz kalmıştı.Salona gittim ve yattım üstümü örtmemiştim gece Hazel su içmeye kalktı.Beni görünce üşüdüğümü düşünerek üstüme pike örttü o anda refleks olarak Hazel'in kolunu tuttum dengesini kaybetti ve üstüme düştü. Dudaklarını ve nefesini hissedebiliyordum ve işte başlıyordu.O an kendimi bir duygu selinde şelaleden aşağı düşüyormuş gibi hissediyordum içim gıdıklanıyor ve beynimi kullanmıyordum.Yanaklarım kızarmıştı ve kendimi kaybetmiştim aynı yüzü Hazel'dede gördüm iş çok ilerliyordu birden kendime geldim ve Hazel'i üstümden çektim ve konuşmaya başladım -ama içim cızlıyordu ühühühü :( - ''Bak bu olanları unutalım tamam mı şu anda yapılabilecek en kötü şey bu ciddiyim lütfen'' dedim Hazel başıyla onayladı ve sesi titrek bir şekilde ''İyi geceler'' dedi. Kendimi çok garip hissediyordum. Yatağa yattım habire olan şeyi düşünüyordum ya durmasaydım o zaman ne olacaktı ? ben bunları düşünürken uyuya kaldım.O gece rüyamda 16 Yazısını gördüm bir çocuk 'Dikkatli ol onlar seni bekliyor '' gibi laflar söylüyordu ter içinde yatağımdan kalktım Enbiya çoktan hazırdı kıyafetlerimi giydim ve kapıyı açtım işte asıl macera şimdi Başlıyor. !

BUNDAN SONRA BÖLÜMLER GÜNDE 1 KERE GELECEKTİR EĞER TALEP OLURSA VE ARTARSA 3 GÜNÜ BİR BÖLÜMDE YAZICAM TEŞEKKÜR EDERİM :D

Zombi İstilasıBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!