Prolog

27 2 0
                                        

Obudziłam się w środku nocy zalana łzami...Znowu ten sen... Znowu ten sam koszmar. Widzę ich. Co noc inaczej. W innej perspektywie. Czasem jadę samochodem z nimi, a czasem stoję obok i patrzę jak moi rodzice giną w tragicznym wypadku. Krzyczę, biegnę za nimi , próbuje ich wydostać z samochodu lecz jestem bezsilna... I wtedy właśnie się budzę, przerażona. Lecz po chwili dociera do mnie , że to wcale nie sen, bo przecież moi rodzice naprawdę zginęli w wypadku a ja naprawdę zostałam sama....   Tak bardzo się boje... Boję się, że sobie nie poradzę... Boję się, że nikogo przy mnie nie będzie, że nikt nie zostanie...

You've reached the end of published parts.

⏰ Last updated: Jun 02, 2016 ⏰

Add this story to your Library to get notified about new parts!

Start OverStories to obsess over. Discover now