Hoofdstuk 28

3.5K 346 158

Verbijsterd en vol onbegrip staarde ze naar de jongen voor haar neus. Het bloed aan zijn handen, zijn zweterige haren en de pijn in zijn steeds donkerder wordende groene ogen. Ze snapte het niet, begreep er regelrecht niets van. Dit kon Duvall niet zijn. Duvall lag dood op zijn bed, doodgestoken met een dolk. Bibberend draaide Genesis haar hoofd, verwachtend dat het bed nu leeg zou zijn. Maar tot haar verbazing lag daar nog steeds het lijk, koud en doods.

Ze draaide zich met een ruk weer om. 'Wat is dit?'

'Genesis,' kreunde de Duvall aan haar voeten. 'Laat je niet misleiden.'

'Ik laat me helemaal niet misleiden!' spuugde ze. Haar hand begon te trillen ze omklemde het mes nog steviger. Dit klopte niet. De wereld klopte niet meer.

'Wie ben je?' siste ze uiteindelijk, haar stem trilde en klonk onnatuurlijk hoog. Ze vervloekte zichzelf inwendig.

Hij schraapte zijn keel. 'Ik ben Duvall,' zei hij en een paar spetters bloed druppelden op zijn onderlip waarna ze langs zijn kin naar beneden gleden. Zijn huid was bleek, haast wit en de blik in zijn ogen stond glazig.

'Duvall ligt daar - ,' Genesis wees naar het bed, ' – en hij is dood. Leg me dat dan eerst maar eens uit. Jij kunt hier niet zijn! Dit is één of andere valstrik!'

De jongen hoestte. 'Genesis, je begrijpt het niet. Dit, ik hier, ben de echte Duvall.'

'Nee!' snikte ze. 'Dat kan gewoon niet! Duvall is dood! Wat is dit voor hekserij?' Ze riep wanhopig, voelde haar hartslag versnellen en de nood aan een verklaring was groot. Genesis had het akelige gevoel dat ze gek ging worden. Haar hersenen konden dit niet aan, evenmin als haar lichaam.

'Hekserij?' lachte de Duvall aan haar voeten. 'Genesis, dit alles is toch geen hekserij? Wil je hiermee zeggen dat jij dan ook een heks bent?'

Vol onbegrip schudde ze haar hoofd. Ze snapte niets van zijn beweringen en vage antwoorden en hij bracht haar van de wijs. Iets wat niet mocht gebeuren. 'Nee, natuurlijk ben ik geen heks. Ik ben een Begaafde!'

'Dat,' hoestte haar slachtoffer, 'is ook een kracht van de Begaafde. De persoon of Begaafde die je daar ziet liggen, op het bed, gebruikte gewoon zijn Gave.'

'En die is?'

'Illusie,' kreunde hij. 'De man die voor mij is gestorven was een Illusiemeester, Genesis. Hij creëerde de illusie dat ik in het bed lag en niet hij.'

Er viel een doodse stilte terwijl alle puzzelstukjes op hun plek vielen. Genesis had nog nooit van die Gave gehoord omdat niemand van haar vrienden en medeleerlingen die bezat, maar blijkbaar bestond zoiets dus wel. Sommige Begaafden konden dus een andere gedaante aannemen en dat kwam niet altijd ten goede, besefte ze. Voorzichtig draaide ze zich weer naar het lijk, maar besloot Duvall nog niet volledig te vertrouwen. Met een ruk keek ze hem weer aan en richtte het mes op hem. 'Ik geloof je niet.'

Hij kreunde. Meer bloed sijpelde tussen zijn lippen door. De echte Duvall zou zich toch niet laten overmeesteren? Dit moest een valstrik zijn. Misschien was deze Duvall wel de illusie en schuilde onder zijn verhulling haar echte vijand!

'Ik ga je een vraag stellen,' zei ze koortsachtig. 'En als je die goed beantwoord, geloof ik je!' Dat leek haar een redelijke manier, een veilige manier. De gevelde Duvall legde een hand tegen zijn wond – een gapend gat in zijn zij – en knikte grimmig. 'Goed.'

Ze dacht na, gehaast. Haar mond was kurkdroog en haar gedachten en angsten gingen met haar op de loop, maar uiteindelijk vond Genesis de vraag. 'Hoe ontmoetten we elkaar voor het eerste en waar?'

NOX - De BegaafdenLees dit verhaal GRATIS!