Hoofdstuk 37

725 24 3

Ik trek snel de deur open. "Oke voor het geval Viktor vraagt of je last van je stem hebt.... zeg ja" grinnik ik. Hij kijkt me aan alsof ik net super vaak van een gebouw af ben gevallen ofzo. "En klink dan een beetje als een meisje" lach ik. Hij begint ook te lachen en kijkt me aan. "Wanneer wil je hem verassen?" Vraagt hij dan sirrieus. (Idk hoe je tschrijft😂). "Euhm misschien zo?" Vraag ik en hij knikt. Hij staat op van de bank. "Is deze stem goed?" Vraagt hij met een hoog stemmetje. Ik knik lachend. En hij loop weg. Ik ga rustig op de bank zitten en hoor gepraat.

P.o.v Magnus
Ik haast me naar boven. Ik ben benieuwt wat hij ervan gaat vindenm met grote passen loop ik naar de deur en doe hem open. Zijn vrienden zitten op het bed en Viktor op de bank languit. "Viktor ik heb iemand voor je" zeg ik dan. "Wie?" Vraagt hij gelijk. "Verassing" grijns ik dan. Hij zet een pokerface op en loopt mee naar beneden. "Laat me raden Daimy" grinnikt hij. Ik schud hevig mijn hoofd. "Nope" lach ik dan.

P.o.v Femke
Nerveus ga ik met mijn voeten heen en weer. Ik hoor voetstappen de dichterbij komen. Dichterbij. Dichterbij. Langzaam word de deur geopend. Ik sta direct op en kijk voor me. Even zucht ik als ik Magnus zie staan maar dan als ik Viktor de hoek om zie komen maakt mijn hart een soort sprongetje. Als hij beseft wie voor zich staan worden zijn ogen groot. Een klein ongemakkelijk lachje komt op mijn gezicht. Voorzichtig loop ik naar hem toe. Hij staat nog steeds het zelfde als hij net stond. "Heey Viktor" zeg ik en zwaai ongemakkelijk. Nog steeds kan hij het niet geloven. Wat zal ik doen? Ik loop sneller op hem af en knuffel hem. Waarneer ik hem knuffel beseft hij waar hij mee bezig is en knuffelt me terug. Nu bedenk ik me pas hoelang ik niet in zijn armen heb gestaan. Het voelt fijn en vertrouwd. Net alsof niemand ons dit momment af kan pakken. Voorzichtig laat hij me los. En kijkt me aan. Voorzichtig pakt hij met zijn handen mijn gezicht vast. "Ik hou zoveel van je wil je echt niet weten" en voordat ik wat terug kan zeggen zoent hij me. Het is voorzichtig maar met zoveel liefde. Hij vraagt toestemming die ik hem gauw geef. Dan horen we gekuch op de achtergond. Laat hem los en begin te lachen wanneer ik Magnus ongemakkelijk naar ons zie staren. Viktor begint ook te lachen. "Wat kom je hier doen?" Vraagt hij blij. "Nou na die brief heb ik het eerste beste vliegtuig hierheen genomen... ik moest je gewoon zien" mompel ik bijna onhoorbaar. Hij kijk me even aan. In zijn ogen zie je een glinstering. Ik ben zo blij. Maar ? Zijn we nu een stelletje? Officieel heeft hij me nog niet gevraagt... maar het voelt wel zo. Zal ik het vragen? Nee dan lijk ik zo dom. Ik ga even met mijn handen over de joggings broek die ik ondertussen heb aangetrokken.

~~~~
Volgend hoofdstuk meer😏 sorry ik moest het gewoon spannend houden. Hihi! Nouja! Sowieso morgen een hoofdstukje😘 Ben morgen namelijk vrij🎊 super chill. Nou hopeyalikedit👅💦🌹. Loveya🎀❤

Xx Me😇❤🎀

Finding our wayLees dit verhaal GRATIS!