0.1

13.3K 216 85


"Kalk, sende toz al." Çözdüğüm test kitabının üzerine ıslak bezi atmıştı. 

"Bu yaptığın, acımasızca!" Anneme sesimi yükselttiğim zamanlar az olurdu. Beni sevmezdi, annemden korkardım.

"Bağırma, Lauren cadısı gelirse bana çemkirir." Söylediğinin aksine çok hoş biriydi, Lauren. Benimle arasında en az 8 yaş vardı. Belki de 10?

"Çözdüğüm problem boşa gitti, senden nefret ediyorum." Önümdeki yarım kalmış çilekli sütü bilerek itip kitabımı mahvetmişti. Bardak yuvarlanıp yere düştüğünde ağlamaya başlamıştım. 

"Neler oluyor?" 

Duyduğum müthiş ton ile ağlamamı durdurmaya çalıştım.

"Bayan Jauregui, kızım biraz sakar. Affedin-" 

"Gördüm, siz elinizle ittiniz bardağı." Dudaklarım burkulmuştu, ağlamaya devam ediyordum. Biraz sonra eğilip bana bakan Lauren'la göz göze gelmiştik. "Sen iyi misin?" 

Dekoltesi açıldığında kalbim duracak gibi olmuştu. Hadi ama 15 yaşında bir ergenden bahsediyoruz!

"Evet, sanırım."

"Güzelim, ağlama." Deyip yüzümü sildi. Siyah ojeleri vardı ve harika görünüyordu. "Sana güzel test kitapları alırım. Merak etme." Saçlarımı kulağımın arkasına yerleştirdi ve alnıma öpücük koydu. Bordo ton ruju vardı ve izi çıkmış olmalıydı ki baş parmağını alnıma sürüp tebessüm etti. 

"Teşekkür ederim, Bayan Jauregui."

"Önemi yok, küçük Camila."

*

Kanayan dudağımla daha çok ağlamaya başlamıştım. Kolumu tutup evin dışına çıkardı ve kapıyı yüzüme kapattı. Soğuk hava tenime geçerken ağlamaktan başka bir şey yapamıyordum.

Ayağa kalktığımda rüzgar yüzümü yalayıp geçti. Geceden beri açtım, yediğim tek şey dayaktı. Elimi cebime atıp 2 haftadır harcamadığım harçlığıma baktım. Market evin az ilerisindeydi. 

Delici soğuk havada ceketsiz yürüyordum. Yüzümde iz olma ihtimaline karşı uzun saçlarımı önüme getirdim. Marketin otomatik kapısı açıldığında içeri girdim ve atıştırmalıkların bulunduğu reyondan bisküvi ve dilim kek aldım. 

Kasaya dizimdeki krampla birlikte yürüyüp sıraya girdim. 

"Camila?" Arkamı döndüm ve harika gözlerine baktım. Endişeyle iyice yakınlaştı ve yüzümü avuçladı. "Sen iyi misin?"

Kafamı olumsuz anlamda sallayıp dudaklarımı birbirine bastırdım. 

"Tamam, ağlama. Elindekileri alalım, anlat bana." Kafamı salladığımda omzumu sıvazladı. Kek ve bisküviyi verip tutarı ödedim. Lauren ise tavuk ve pişirme poşetini kasadan geçirip kredi kartını kullandı.

Poşeti tutup yanıma geldi. 

"Seni eve bırakayım. Kötü görünüyorsun."

"Şey, annem beni evden attı."

"Bu yaralarını o mu yaptı?" dedi şaşkınlıkla. "Tanrım!"

"Sen annemi işten çıkardığın için sinirini benden çıkardı."

"İşini düzgün yapmıyordu, Camila, üzgünüm. Gece nerede kalacaksın?"

"Bilmiyorum..." Dedim soğuktan çenem titrerken. 

"Benim evime gidelim."

"Ne? Seni tanımıyorum."

"Seni öldürmem, Camila. Öldürmek isteseydim dışarıda kalmana izin verir ve donma noktasına gelip ölene kadar seni izlerdim." İçime korkuyla nefes çektim. 

"Ne?" 

"Çok ne, diyorsun. Hadi arabaya bin."

#

Ilık bir duş almıştım ve bedenimi havluya sarıp kabinden çıktım. Benim için ayarladığı iç çamaşırı ve kıyafetlere baktım.

En az 2 beden büyük sutyen yüzünden ağlayabilirdim, bunu giyersem eminim çok iğrenç görünecekti, onun olmalıydı. 

Sutyen dışında giyinmem için koyduğu şeyleri giymiştim. Saçımı havluya iyice sarıp banyodan çıktım. 

"Camila."

"Bayan Jauregui?"

"İçeri girebilir miyim?" 

"Tabii ki." Dediğimde kapıyı açtı. 

"Duş iyi gelmiş olmalı." Deyip şifon yerin önündeki pufa oturdu. "Burada uyuyabilirsin ve sana birkaç test kitabı aldım."

"Teşekkür ederim, gerek yoktu. Yakında annemle barışırız zaten." 

"Bu dediğine inanıyor musun, güzelim?" Çekmeceden tarak çıkarıp yanıma yaklaştı. Saçımdaki havluyu açıp omuzlarıma bıraktı ve oturmamı sağladı. "Saçlarını tarayabilir miyim?"

"Çok sağ olun Bayan Jauregui fakat ben tararım."

"Bunu istiyorum, Camila. Çok güzel saçların var."

"Teşekkür ederim." Benim bir parçamı beğenmesi beni saçma bir mutluluğa boğarken saçlarımı taramaya başlamıştı. 

"Sutyen giymedin mi?" Utançla kızarıp söylediği şeyi düşündüm.

"Şey, onlar bana biraz büyükler. Giysem komik dururlardı."

"Bunu beğendim." Dediğinde anlamaya çalıştım. Neyi beğenmişti? Salak gibi görünmemek için sorma isteğimi bastırıyordum.

"Neyi?" Dedim bir anda. Tarağı bıraktı ve saçlarımı tek bir omzuma koydu. 

"Benim evimde sutyensiz dolaşmanı." Yutkunup hormonlarımı durdurmaya çalıştım. Ne diyorsun? "Ama yine de yarın sana uygun güzel iç çamaşırları alırız."

"Be-benden istediğiniz bir şey var mı, Bayan Jauregui?"

"Evet." Deyip elini yüzüme koydu. Kızarmıştım, elinin değdiği doku alev alırken yutkundum. Yüzünü iyice bana yaklaştırdı. "Bana anneciğim demeni istiyorum çünkü; sana annenin veremediği şeyleri vereceğim, Camila."

Alın size kurgum, beğenirsiniz umarım. Okunma ve oylar yüksek olursa hızlı bölüm gelir. Yorum bekliyorum.

Mommy || CamrenBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!