The Childhood Days of Jomart And Gracielle: Coloring Book (Part 2)

12 0 0

JOMART POINT OF VIEW

Sa paglalahad ko kay doc Tundangan, tila sadyang inaamin ko na nakilala ko ang anak niyang si Gracielle noong grade s hool kami nang dahil sa magandang pagkagawa na kinukulayan na coloring book niya. Nabibigla kaya ni doc Tundandan sa pagkasabi ko?

"Huh?" ang pagtaka na sabi ni doc Tundangan. "Nakilala mo ba ang anak ko noong grade school pa kayo?"

"Opo," ang sagot ko, "kaya nagsimula po akong nakilipagkaibigan ko sa kanya mula simula hanggang sa tuloy-tuloy pa ring nagkakasama sa high school kahiy isinasantabi ko po nang konti sa panliligaw kp sa kanya para himdi po maabala ang pag-aaral po namin."

"Sa palagay ko lang," ang sabi niya, "kung mabait ka man at may pinag-aralan ka, at nirespetuhan mo ng anak ko, sapat nga ba na kailangan munang pagtiisan ninyo na antayin sa mahabang panahon bago kayo makapagligaw sa sapat na gulang at isip kasabay sa nararapat na responsibilidad ninyo?"

Tila nahihirapan akong makasagot ng "oo" o "hindi" sa kaiisip ko sa tanong niya, dahil unti-unti na raw naging strikto siya sa pakikisam ko kay Gracielle.

Pagkaraan ng ilang segundo ay sinagot ko sa kanya, "With all your respect, doc, sa totoo lang po hindi po ako kayang umibig nang todo sa anak mo dahil sa konsensya ko, na sa halip ay binigyan ko lang ng pagkakataon na may matapat na pagtitiwala at suporta ko sa kanya."

"Good," ang sabi ni doc Tundangan, "mananaig talagang magtiwala sa magandang diskarte ninyo sa buhay kaysa mauna pa sa anumang panandaliang aliw sa binabalak ninyo."

"Huh?" ang pagtaka ko. "Okey ka po ba sa sinasabi mo? Mas mabuti pa ay maikwento ko po sa iyo sa pagkakaibigan ko kay Gracielle noong bata pa kami.

***START OF FLASHBACK***

Grade 3 elementary school pa lang ako noon nang sumapit ang breaktime namin. Sa halip na magmeryenda muna ako ay napasyahan kong maglaro muna ako ng dala kong piko. Sa ilang ulit na pagsipa ko sa panito anan ko ay biglang lumipad ang piko nang dahil sa lakas ng pagsipa ko patungo sa kinaroroonan ng isang batang babae na nakaupo sa sementadong upuan at mesa na kinukulayan ang kanyang coloring book. Habang hinahanap ko ang piko, ang babae naman ay nakita niya na nasa tuktok pala ang piko sa mesa.

"Kanino kaya ito?" ang tanong ng babae na nadampot ang piko ko.

"Miss," ang sabi ko, "akin na 'yan."

Nang pinalapit ko sa kanya, kukuha ko sana ang hinahawakan niyang piko ko subalit pinagmasdan ko ang nagawa niyang nakulayang coloring book na unti-unting namangha ko.

"Wow," ang sabi ko, "ang ganda talaga na kinukulayan mo, miss."

Halos napatpat ang patitinginan namin sa isa't-isa nang nagkasabay kaming lumingon para mapagmasdan ang aming sarili. Ilang segundo lang ay nabaling ng babae ang pagtingin sa akin.

"Ahm, pasensya na," ang sabi niya, "nadala ako sa pagkikita ko sa 'yo. Kasi eh, pareho tayo mabait. Kaso, ngayon mo palang lumitaw sa akin."

Umupo pa ako na kaharap ko sa kanya habang ipinagpatuloy ang pagpapakulay ng iba't-ibang drawing s coloring book niya. Nang pinagmasdan ko ang ginagawa niya, halos natutugma ang kinukulayan ng iba't-ibang bagay batay sa paningin niya na naiisip mula sa iba't-ibang paligid; halimbawa lang ay kulay berde sa dahon, kulay pula sa rosas, kulay asul sa langit, kulay dilaw sa bituin o araw, at marami pang iba.

"Alam mo, miss," ang sabi ko sa kanya, "ang galing mo palang mag-isip nang ganito. Eh, ba't 'di mo kinikibo, parang natamlay ka?"

At inawat niya pansamantala ang pagpapakulay ng coloring book niya nang dahil sa sinasabi ko.

Ang Tatay Kong Nakikisalamuha ng Boyfriend KoBasahin ang storyang ito ng LIBRE!